Przez aktualizacja dnia 18:58 Dziś omówimy krok po kroku naukę jednej z najbardziej podstawowych komend, czyli komendy „siad“. Jako narzędzie szkolenia świetnie sprawdzi się kliker lub inny sygnał markujący nagrodę. Pomoże on zbudować pozytywne skojarzenia z poleceniem, którego chcemy nauczyć naszego podopiecznego, tym samym przyspieszając proces przyswajania nowej wiedzy. Przed szkoleniem należy go uwarunkować, czyli po prostu nauczyć psa, że dany dźwięk (lub inny sygnał) wiąże się z otrzymaniem nagrody. Jak nauczyć psa siad? Przygotowanie psa do szkolenia Zanim przystąpimy do szkolenia, upewnijmy się, że zarówno pies, jak i my jesteśmy zrelaksowani, pozytywnie nastawieni i mamy ochotę współpracować. Warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach: Nauka powinna być dla psa formą zabawy – w ten sposób czworonóg nie tylko znacznie chętniej podejmie się wykonywania ćwiczeń, ale też zyskamy wspaniałą możliwość budowania więzi i zaufania. W przyjaznych dla psa warunkach nowa wiedza jest najszybciej przyswajana. Lepiej przeprowadzić kilka krótszych sesji w ciągu dnia, niż jedną dłuższą, aby pies nie zdążył się zmęczyć ani znudzić, bo następnym razem może do szkolenia podejść mniej entuzjastycznie lub w ogóle odmówi współpracy. Sesję należy zakończyć w momencie, kiedy pies się jeszcze dobrze bawi, jest pełen pozytywnych emocji, dobrze i chętnie wykonuje polecenia. Podczas nauki nowej komendy ważne jest też, aby początkowo otoczenie było znajome i pozbawione niepotrzebnych bodźców rozpraszających. Kolejne dystraktory dokładamy z czasem, gdy pierwsze etapy nauki zostaną już opanowane. Zanim przejdziemy do nauki komendy „siad“, warto nauczyć psa reagowania na swoje imię poprzez budowanie z nim pozytywnych skojarzeń. Jak to zrobić? Wypowiadamy imię psa, gdy na nas spojrzy, natychmiast podajemy smakołyk – powtarzamy tę czynność wielokrotnie. Możemy też przy tym nagradzać psa w inny sposób, np. pieszczotami i pochwałami. Przyda się ponadto znajomość komendy skupiającej psią uwagę na właścicielu (np. „patrz”) oraz komendy zwalniającej (np. „ok”, „wolna/y”, „koniec”), czyli takiej, która daje psu sygnał, że może przestać wykonywać wydane polecenie i wrócić do swoich zajęć. Niektórzy właściciele łączą ze sobą komendę skupiania uwagi z imieniem – traktując właśnie imię jako ową komendę. Istotą jest jednak to, aby kojarzyła się ona psu pozytywnie, a bardzo łatwo zapomnieć się i użyć psiego imienia w kontekście negatywnym, na przykład strofując go. Jak nauczyć psa komendy siad? Polecenie „siad" to jedna z najbardziej podstawowych komend – taka, którą każdy pies powinien dobrze znać i umieć wykonywać zawsze, niezależnie od okoliczności. Nauczenie psa tej komendy przydaje się szczególnie w przypadkach, w których po prostu chcemy, aby pies pozostał w jednym miejscu i poczekał spokojnie, na przykład pod sklepem czy na spacerze, gdy spotykamy znajomego i chcemy chwilę przystanąć, by zamienić z nim kilka słów. „Siad" to jedna z najbardziej podstawowych komend, którą każdy pies powinien dobrze znać i umieć wykonywać.©Shutterstock Krok 1 Niewątpliwie podstawą nauki każdej nowej komendy jest to, aby pies dokładnie zrozumiał, co tak naprawdę mamy na myśli. Bez tego ani rusz. Niestety wielu właścicieli oczekuje od swojego pupila, że ten sam się domyśli. To duży błąd. Komunikacja z psem powinna być uproszczona do granic możliwości. Aby pokazać psu, co ma robić, należy wziąć smakołyk do ręki i bardzo powolnym ruchem przesunąć go od nosa do tylu, za psią głowę. Pies, śledząc ruch ręki ze smakołykiem, powinien odruchowo usiąść. Wówczas natychmiast musi zostać nagrodzony. Jeśli nie siada od razu, małymi krokami trzeba nagradzać każdy najmniejszy ruch, który będzie go do tej pozycji przybliżał (nawet delikatne ugięcie łap), jednak w odpowiedni sposób poprowadzona ręka powinna sprawić, że przykucnięcie będzie naturalną konsekwencją. Na tym etapie wprowadzamy już sygnał optyczny, otwartą, uniesioną w pozycji pionowej dłoń, która będzie wskazywała psu, co należy zrobić. Ćwiczenie należy powtarzać, za każdym razem nagradzając psa smakołykiem, gdy tylko wykona je poprawnie. Gdy kilkukrotnie wykona je płynnie pod rząd, można przejść do kolejnego kroku. Warto spróbować wycofać nagrodę w postaci smakołyka jak najwcześniej, aby pies nie traktował go jako warunku wykonania zadania. Nagrodą dla psa może być równie dobrze pochwała, chwila zabawy, czy cokolwiek innego, co sprawi psu radość i będzie go motywowało do dalszego treningu. Krok 2 Kolejnym etapem nauki jest nauka komendy słownej, czyli inaczej mówiąc, zbudowanie skojarzenia czynności ze słowem „siad“. Oczywiście można daną komendę skojarzyć z jakimkolwiek innym słowem, jednak należy mieć na uwadze, aby było ono intuicyjne, praktyczne oraz, co najważniejsze, zawsze jedno i to samo. Kilka słów opisujących tę samą czynność wprowadzi zamęt i spowolni szkolenie. Początkowo powtarzamy ćwiczenie z kroku pierwszego, mówiąc jednocześnie słowo „siad“ i nagradzamy psa dokładnie w momencie, w którym usiądzie. Krok 3 Kolejny krok jest bardzo ważny, ale niestety często pomijany – mowa tutaj o generalizacji komendy, czyli pokazaniu psu, że należy ją wykonać nie tylko w domu, w warunkach szkoleniowych, ale zawsze i wszędzie, niezależnie od ilości bodźców rozpraszających. Gdy już mamy pewność, że pies wie, co mamy na myśli i przyjmuje pozycję siedzącą, kiedy wypowiemy komendę „siad“, wykunując komendę nawet bez nagrody w postaci smakołyka, możemy powoli dokładać różnego rodzaju utrudnienia. Początkowo niech to będą różne miejsca o coraz wyższym poziomie trudności – hałasu i rozpraszaczy. Najpierw np. inne pomieszczenie w domu, później ogród, spokojne miejsce niedaleko domu, itd. – zwiększamy trudność stopniowo. Następnie możemy wprowadzić np. coraz większy dystans (najpierw wydajemy komendę stojąc tuż przy psie, później stojąc w odległości jednego kroku, dwóch, pięciu, itd.). Kolejnym krokiem może być praca nad kryterium czasu, przez jaki pies będzie wykonywał komendę – tutaj przydaje się znajomość wspomnianej już wyżej komendy zwalniającej. Istotne jest, aby nie wprowadzać tych wszystkich zmian naraz, ale stopniowo, aby pies miał szansę się do nich przystosować. Gdy podstawa jest już opanowana i pies potrafi poprawnie wykonać komendę bez względu na miejsce i czas, możemy pracować poza sesjami, wykonując ćwiczenie spontanicznie, w różnych codziennych sytuacjach. Przeczytaj również: Jak nauczyć psa podstawowych komend? Jak nauczyć psa aportować? Jak nauczyć psa przychodzenia na zawołanie? Jak nauczyć psa "leżeć? Jak nauczyć psa komendy "zdechł pies"?

Podstawowe komendy, takie jak „siad”, „zostań”, „waruj” czy „do nogi” sprawdzają się w wielu codziennych sytuacjach i mogą znacząco poprawić naszą komunikację z psiakiem, jak i możliwości zapanowania nad nim, kiedy wymaga tego dana chwila. Kudłacz nie zawsze może robić to, na co ma ochotę, czasami kontrola nad jego zachowaniem jest jednocześnie połączona z zachowaniem bezpieczeństwa. Komendy przydają się podczas wizyty u znajomych, na spacerze, u weterynarza, w środkach komunikacji publicznej i wielu innych sytuacjach, mniej lub bardziej awaryjnych. Warto wówczas wiedzieć, czy możemy liczyć na posłuszeństwo psiaka, a zatem czy odpowiednio nauczyliśmy go podstawowych komend. Aby dobrze działały, muszą być długo ćwiczone, często powtarzane, powiązane z czytelnymi gestami i hasłami słownymi, warto też wydawać je w różnych sytuacjach, zwłaszcza gdy pupil jest rozproszony. To gwarancja, że tak opanowane komendy zadziałają potem nawet w najtrudniejszych warunkach. Kilka najważniejszy zasad przy uczeniu psa komend Choć komendy są różne, kilka podstawowych zasad stosowanych w trakcie ich nauki jest niezmiennych. Pierwsza to wybranie odpowiedniego momentu na ćwiczenia. Psiak powinien być wypoczęty, w dobrym humorze, oczywiście zdrowy i zainteresowany. Sami nie mielibyśmy ochoty na dodatkowe obowiązki po długim, męczącym dniu w pracy, prawda? Tak sam jest z naszym zwierzakiem. Z tego powodu wybieramy spokojny dzień i porę, kiedy pupil jest wypoczęty i chętny do współpracy. Sami też powinniśmy być wypoczęci, aby mieć sporo cierpliwości i nie irytować się po paru minutach. Druga sprawa to motywowanie psiaka. Zapomnijmy o wszelkich karach, bo tylko pogorszą sytuację, zestresują i przerażą kudłacza. Nauka psa komend powinna mu się kojarzyć z czymś przyjemnym i dawać poczucie spełnienia, a nie denerwować i upokarzać. Zrezygnujmy ze wszystkich krzyków, wymachiwania rękami, podnoszenia głosu, nerwowych zachowań. Jeśli mamy zły dzień i łatwo wytrącić nas z równowagi, wybierzmy inną datę na trening z psiakiem. Trzecia sprawa to same nagrody. Pochwalenie psiaka po dobrym wykonaniu komendy to ważna rzecz, ale same słowa to zbyt mało, zwłaszcza w początkowych fazach ćwiczeń. Miejmy zawsze pod ręką garść smakołyków i nagradzajmy pupila za każdym razem, kiedy na to zapracuje. Oprócz przysmaków futrzakowi na pewno spodobają się pieszczoty. Czwarta sprawa to konsekwencja i nie chodzi tutaj wyłącznie o regularne ćwiczenie (które jest oczywiście bardzo ważne), ale także o wyraźne i czytelne połączenie komunikatu słownego z gestem. Trzymajmy się też jednej wersji takiego komunikatu, bo inaczej psiak zupełnie się pogubi. Im prostszy przekaz, tym lepiej.↓ PRZYSMAKI TRENINGOWE DLA PSA ↓ Kiedy zacząć uczyć psa komend Im wcześniej zaczniemy uczyć psa podstawowych komend, tym łatwiej będzie mu je zapamiętać. Na pewno wiemy, że dzieci uczą się najszybciej i z kudłaczami nie jest inaczej. Oczywiście nie można przesadzić w drugą stronę – zbyt wczesna nauka pójdzie na marne, bo szczeniak będzie tak rozkojarzony, że nic z tej nauki nie będzie. To tak jak próbować nauczyć ludzkiego niemowlaka tabliczki mnożenia. Kiedy zatem warto zacząć? W drugim miesiącu życia maluch jest jeszcze młodziutki i o ćwiczeniach należy zapomnieć, ale to doskonały czas na naukę czystości, a także reagowania na imię. Wołanie psiaka po imieniu tak, aby się go nauczył możemy jak najbardziej uznać za naukę komendy, być może najważniejszej ze wszystkich. Wybierzmy jedną wersję imienia, mówmy wyraźnie i zawsze z podobną intonacją. Koniecznie nagradzajmy postępy zwierzaka. To też czas, kiedy należy zacząć oswajać psiaka z obrożą i spróbować mu pokazać, na czym polega chodzenie na smyczy (na razie może być nieco dłuższa). Trzeci miesiąc to czas stawiania pierwszych barier, aby psiak nie pomyślał, że wolno mu wszystko. Hasło „zostaw” będzie najbardziej przydatne. Nadal uczymy też pupila przychodzenia na wołanie, teraz powinien już radzić sobie z tym bez problemu. W czwartym miesiącu zaczynajmy ćwiczenie komendy „zostań” i dzięki temu możemy połączyć to z nauką chodzenia przy nodze (początkowo na smyczy, potem już bez niej). Piąty i szósty miesiąc to doskonały czas, aby rozpocząć trening pozostałych komend. Oczywiście po kolei, nie uczymy ich psiaka wszystkich na raz. Warto zacząć od „siad”, które jest niezwykle uniwersalne i dobrze się później łączy z pozostałymi psa komend metodą klikerową Wielu właścicieli do nauki psa podstawowych komend stosuje metodę kliperową. Jest ona wygodna, całkowicie bezpieczna i nie wymaga kontaktu fizycznego z psiakiem, którego może sobie nie życzyć. Kliker oczywiście klika, a dźwięk ten ma utrwalać w kudłaczu pewne nauczone zachowania - służy zatem do warunkowania. Jak dokładnie działa? Przyciskamy go wtedy, kiedy psiak dobrze wykona polecenie. W przypadku na przykład komendy „siad” kliker unosimy nad głowę psiaka, tym samym zmuszając go, aby usiadł, bez jednoczesnej potrzeby dotykania go i siłą sadzania jego zadu na ziemi. To wygodna i łatwa metoda. Początkowo klikanie nic dla kudłacza nie znaczy, ale jeśli dostanie po kliknięciu smakołyk, szybko połączy dźwięk kliknięcia z nagrodą. ↓ KLIKER DLA PSA ↓ Tekst: Magdalena DolataZdjęcie: © Milles Studio -

8 minutes Chcesz nauczyć swojego pieska wykonywać komendę na na miejsce, a nie wiesz jak się do tego zabrać? Przygotowałam dla ciebie cztero etapowy plan nauki tego polecenia. Krok po kroku przeprowadzę cię przez całe szkolenie tej nowej umiejętności. Trening tej komendy można zaklasyfikować jako średnio trudny. Nauka komendy na miejsce składa się z czterech etapów. Początkowo prowadzisz swojego psa na posłanie ręką ze smakołykiem. W kolejnych krokach rozwijasz tą umiejętność u twojego czworonożnego przyjaciela. Wraz z rozwojem treningu ostatecznie twój piesek potrafi udać się na miejsce i zostać na nim pomimo otaczających go rozpraszaczy. Komenda na miejsce Jednym z najczęściej wypowiadanych przeze mnie poleceń, skierowanych do mojego pupila, jest komenda na miejsce. Jest bardzo przydatna w codziennym życiu z pieskiem, ponieważ pozwala w razie potrzeby odseparować go od źródła stresującej dla niego sytuacji. Dla przykładu, mój piesek niezbyt lubi kurierów czy listonoszy. Bardzo denerwuje się, gdy tylko zobaczy któregoś z nich w naszych drzwiach. Dlatego wiedząc to, zanim wpuszczę ich do środka, wydaje polecenie mojemu pupilowi, aby udał się na miejsce. W ten sposób mój psiak nie doświadcza bezpośredniego spotkania z listonoszem, a tym samym unika niepotrzebnego stresu. Jest to tylko jeden z przykładów z codziennego życia, gdzie komenda na miejsce, jest niezwykle pomocna. Przedstawię ci również inne sytuacje, gdzie to polecenie jest bardzo przydatne. Komenda na miejsce przydatna nie tylko w domu Wbrew pozorom, jest to komenda, która sprawdzi się nie tylko w domu. Jednak, aby twój piesek wiedział gdzie jest miejsce, na które ma się udać w obcej przestrzeni, musi posiadać coś swojego. Nie możesz oczekiwać, że kładąc zupełnie nowy kocyk w pomieszczeniu, w którym piesek jest pierwszy raz, będzie on wiedział, co masz na myśli, mówiąc na miejsce. Chcąc więc korzystać z tej komendy podczas wakacyjnego wyjazdu czy gościnnej wizyty, pamiętaj że musisz mieć ze sobą posłanie należące do twojego czworonoga. Żeby nie nosić ze sobą standardowego, dużego legowiska lub trudnego w złożeniu koca, polecam ci wybór zwijanej maty. Dla mnie jest to stały element wyprawki mojego psiaka. Korzystamy ze zwijanej maty dla psa LOFT od Bowl&Bone Republic. Posiada ona zapięcie w postaci nap, przez co jest bardzo łatwa i szybka w złożeniu. Co więcej, mata posiada wygodną rączkę, dzięki czemu przenoszenie jej z miejsca na miejsce nie stanowi żadnego problemu i jest bardzo proste. Jest to bardzo przydatny rodzaj posłania, który sprawdza się, gdy będąc z moim pieskiem na wakacyjnym wyjeździe, potrzebuje wydać mu polecenie, na miejsce. mata dla psa LOFT grafitowa225,00zł – 295,00zł Jak nauczyć psa komendy na miejsce krok po kroku Skupmy się teraz na tym, jak w kilku prostych krokach możesz nauczyć swojego pupila komendy na miejsce. Tak samo, jak w przypadku większości szkoleń nowych umiejętności, przydatne będą smakołyki do nagradzania twojego pieska. Dla twojej wygody polecam ci trzymanie przysmaków podczas treningu w wygodnej saszetce. Dzięki temu możesz w łatwy i szybki sposób sięgnąć po smakołyk. Co więcej, twój piesek nie będzie rozkojarzony widokiem opakowania z przysmakami. Ja korzystam z etui MIDI od Bow&Bone Republic, ponieważ ten produkt dodatkowo posiada przegródkę na psie woreczki. Jest to bardzo wygodne, gdy wybierając się na trening z pieskiem, nie muszę zabierać dwóch oddzielnych saszetek. Jeśli masz już przygotowane smakołyki, którymi będziesz nagradzać swojego pupila za poprawne wykonanie polecenia, musisz zadbać o jeszcze jeden element nauki. Mianowicie, musisz określić, gdzie chcesz aby twój pupil szedł, wypowiadając komendę na miejsce. Ważne jest to, abyś wybrała posłanie, które twój piesek już dobrze zna. Trenowanie z nowym legowiskiem, którego zapach jest nieznajomy dla twojego pupila, będzie dla niego trudne. Nie będzie on identyfikował takiego posłania ze swoją przestrzenią. Etap pierwszy nauki komendy na miejsce Możemy przejść teraz do pierwszego etapu nauki komendy na miejsce. Początkowo trening będzie odbywał się bardzo blisko posłania. Zawołaj psa do siebie i zachęć do tego, aby wszedł na swoje legowisko. Na tym etapie szkolenia, skup się jedynie na swoich gestach, a nie wypowiadaniu docelowej komendy. Jeśli sam gest nie wystarczy, możesz prowadzić twojego pieska za ręką, w której trzymasz dla niego smakołyk. Jestem pewna, że taka forma zachęty pobudzi go do działania. Oczywiście jeśli pupil wykona poprawnie twoje polecenie i prowadzony twoją ręką usiądzie na posłaniu, nie zapomnij go za to nagrodzić. Etap drugi nauki komendy na miejsce Gdy twój psiak opanuje pierwszą część nauki, możemy przejść do kolejnej. Teraz staraj się nie wodzić psa na miejsce, a jedynie wskazywać je gestem. Ten etap nauki może zająć nieco więcej czasu, zanim twój piesek zrozumie, czego od niego oczekujesz. Nadszedł moment, w którym możesz dodać komendę słowną. Dlaczego dopiero teraz? Ponieważ ważne było to, aby pupil dokładnie zrozumiał, czego dotyczy twoje polecenie. Mianowicie, że chodzi o to, aby samodzielnie udał się na swoje posłanie i tam został. Upewnij się, czy twój piesek poprawnie reaguje na komendę na miejsce, powtarzając to polecenie kilkukrotnie. Jeśli tak, możesz teraz rozbudować ćwiczenie o kolejne elementy, przechodząc do kolejnego etapu. Etap trzeci komendy na miejsce Teraz twoim zadaniem będzie sprawić, aby twój piesek jak najdłużej siedział na swoim miejsce. Nie da się ukryć, że przecież naszym celem jest to, aby po wypowiedzeniu komendy, psiak został na swoim posłaniu, a nie po chwili z niego zszedł. Tak więc jak możesz to zrobić? Gdy twój piesek poprawnie wykona polecenie na miejsce i usiądzie na swoim posłaniu, daj mu nagrodę w postaci smaczka. Odczekaj kilka sekund i jeśli twój piesek nadal będzie na swoim legowisku, nagródź go kolejnym smakołykiem. Czynność powtórz kilkakrotnie. Stopniowo wydłużaj czas pomiędzy poszczególnymi nagrodami. Powoli zmień również moment pierwszej gratyfikacja psiaka. Daj mu smaczka nie od razu po udaniu się na miejsce, a dopiero gdy spędzi na swoim posłaniu kilka chwil. Ten etap jest kluczowy, ponieważ zawiera on wszystkie istotne elementy tej komendy. Dlatego zanim przejdziesz dalej upewnij się, że twój piesek na pewno zrozumiał czego oczekujesz od niego w tym poleceniu i potrafi w pełni poprawnie wykonać twoją prośbę. Jeśli tak, to możesz przejść do czwartego, ostatniego etapu nauki komendy na miejsce. Etap czwarty komendy na miejsce W jaki sposób zapanować nad tym, aby twój piesek posłuchał twojego polecenia bez względu na to, w jakiej sytuacji się właśnie znajdujecie? Poprzez ćwiczenia z wykorzystaniem elementów rozpraszających. W tym celu możesz użyć zabawki psiaka lub przysmaków. Wypowiedz komendę na miejsce i zaczekaj, aż pupil zajmie pozycję na wskazanym posłaniu. Gdy już to zrobi, weź do ręki jego zabawkę i mu ją pokaż. W momencie w którym piesek nie ulegnie zachęcie i nadal będzie posłusznie siedział na miejscu, daj mu nagrodę w postaci smakołyka. Podobnie postępuj w przypadku rozpraszacza w postaci przysmaka. W tym przypadku również pamiętaj o nagrodzeniu pieska za poprawne wykonanie polecenia. Pamiętaj jednak, że zbyt duże rozproszenie psiaka nigdy nie będzie skutecznie. Nie możesz oczekiwać, że twój pies oprze się, gdy będziesz go bardzo zachęcać do zabawy, trzymając w ręku jego ulubioną zabawkę. W takich sytuacjach większość psiaków ulegnie pokusie i zrezygnuje z wykonania polecenia na miejsce. Jest to normalne i chciałabym zwrócić twoją uwagę na to, abyś trening z wykorzystaniem rozproszenia nie traktowała jak ostateczny test postępu psiaka. Co zrobić aby pies nie zapomniał komendy na miejsce Często zadajecie mi w komentarzach pytanie, co zrobić, aby piesek nie zapomniał komend, które już do tej pory opanował. Myślę, że jedynym, a na pewno skutecznym rozwiązaniem jest rutynowe przypominanie psu poleceń, które już potrafi. Jeśli twój piesek opanował już jakąś komendę, a nie używacie jej na co dzień, może on częściowo lub w całości zapomnieć jak ją wykonywać. Dlatego raz na jakiś czas podczas treningu z moim pieskiem, wykonujemy wszystkie polecenia, których się do tej pory nauczył. Dzięki temu nie wychodzi on z wprawy i nadal potrafi je wykonać. Bardzo polecam ci takie rozwiązanie. Komenda na miejsce łatwa do nauki Mam nadzieje, że mój cztero etapowy plan nauki komendy na miejsce, okaże się być dla ciebie przydatny. Oceniłabym trening tej umiejętności na średnim poziomie trudności. Daj znać, czy twój piesek potrafi już wykonywać polecenie na miejsce, a jeśli nie, czy zamierzasz go tego masz do mnie jakieś pytania, chcesz abym poruszyła jakiś temat w kolejnym wpisie, to koniecznie podziel się tym ze mną w sekcji komentarzy. Autor: Klaudia, wielka miłośniczka psów Piesek u mojego boku uczy mnie cieszyć się każdą chwilą, a każdy kolejny dzień postrzegać jako szansę na nową, wspaniałą przygodę. Szukając bratniej duszy znalazłam ją w psich mądrych oczach. Posty, które mogą Cię zainteresować

Podczas spacerów podziwiasz psy, które błyskawicznie reagują na polecenie wydawane przez opiekuna? Ty i Twój pupil również możecie stanowić taki zgrany duet. Jeśli zastosujesz szkolenie metodami pozytywnymi, to gwarantuję, że nauka nowych umiejętności będzie dla czworonoga ogromną przyjemnością, a efekty przyjdą bardzo szybko. Czworonogi, które mają opanowany system podstawowych komend, są dużo bardziej zrównoważone w życiu codziennym. Rozumieją i wykonują to, czego w danym momencie wymaga od nich opiekun, dzięki czemu obie strony potrafią szybko opanować emocje np. w sytuacji zagrożenia. Z drugiej strony, jeśli szkolenie przebiega prawidłowo, Ty jako osoba wydająca komendy uczysz się komunikować z psem w przejrzysty sposób. To wszystko sprawia, że pogłębia się łącząca Was więź, a także zaufanie, którym obdarza Cię czworonożny przyjaciel. Dowiedz się jak uczyć psa komend i w jakich sytuacjach mogą się przydać. 1. Podstawowe komendy dla psa 2. Jak nauczyć psa siadać? 3. Przywołanie do opiekuna 4. Jak nauczyć psa komendy „zostań”? 5. Czujny odpoczynek 6. Jak nauczyć psa komendy „zostaw”? Podstawowe komendy dla psa Zacznijmy od tego, że wielu opiekunów psów marzy o tym, aby zwierzę podawało im gazetę, szczekało na zawołanie czy przewracało się na bok na hasło „zdechł pies”. Nie ma w tym złego. Uczenie się sztuczek to dla pupila wspaniała rozrywka, która pomaga Wam stać się duetem idealnym. Zanim jednak przystąpisz do uczenia czworonoga sztuczek, niech pozna komendy, które przydadzą się na co dzień. Podstawowe komendy dla psa to siad, zostań, do mnie, leżeć (lub waruj) oraz zostaw. Decydując się na rozpoczęcie treningów, pamiętaj, że każde zwierzę robi postępy w indywidualnym tempie. Polecenia wypowiadaj dobitnie, unikając powtarzania tego samego słowa. Wtedy pies usłyszy jedynie zbitek dźwięków. Pojedynczy trening nie powinien być zbyt długi. Kwadrans wysiłku umysłowego to dla czworonoga taki wysiłek jak długi spacer. Przejdźmy zatem do konkretów, jak nauczyć psa komend. Jak nauczyć psa siadać? Można powiedzieć, że komenda „siad” to królowa wszystkich psich poleceń. Stanowi punkt wyjścia do nauki innych komend czy sztuczek, a także przydaje się w wielu sytuacjach na co dzień. Pozwala skupić emocje na wykonaniu zadania, a jednocześnie odwrócić uwagę np. od przebiegającego w pobliżu kota. Tzw. zachowanie zastępcze możesz zastosować w wielu sytuacjach, wtedy, gdy Twój pupil skacze na osoby wchodzące do domu lub zbyt mocno ekscytuje się wychodzeniem na spacer. Odpowiedzmy zatem jak nauczyć psa komendy siad. Jeśli w domu pojawił się szczeniak lub dorosły pies, który nie potrafi wykonać tej komendy, pilnie go obserwuj. Hasło „siad” wypowiedz wyraźnie w momencie, gdy zobaczysz, że właśnie siada. Ważne jest, aby zrobić to zanim usiądzie. Gdy już to zrobi, pochwal go. Następnie przejdź do cyklicznych, powtarzanych regularnie treningów. Na początku po prostu weź smakołyk dla psa do ręki i, trzymając go nad nosem czworonoga, przesuń powoli rękę w kierunku jego głowy. Jeżeli usiądzie, pochwal go i daj smakołyk. Twoim celem jest, aby pies skojarzył gest z zachowaniem, które jest nagradzane. Po jakimś czasie spróbuj wykonać ten sam ruch, ale bez jedzenia nad głową czworonoga. Gdy pupil opanuje idealnie reakcję na gest, dołącz komendę ustną. Później możesz ćwiczyć naprzemiennie. Ostatnim krokiem realizacji planu jak nauczyć psa siadać, jest wprowadzenie treningów poza domem, np. na spacerze, podczas którego dochodzą bodźce rozpraszające. Możesz również wprowadzić sesje treningowe z rozproszeniem w domu, jeśli Twój pupil bardzo emocjonalnie reaguje na gości. Zapraszaj do domu inne osoby i pracuj nad odwracaniem uwagi psa poprzez zastosowanie komendy. Przywołanie do opiekuna Jedną z podstawowych zasad, które powinieneś wypracować ze swoim pupilem, jest bezwzględne przychodzenie na komendę. Być może nigdy nie staniecie w obliczu niebezpiecznej sytuacji, ale lepiej dmuchać na zimne. Tak naprawdę dopóki nie będziesz pewien, że Twój pies wróci do Ciebie natychmiast, nie powinieneś spuszczać go ze smyczy. Zapewne słyszałeś o wielu sytuacjach, gdy zrozpaczony opiekun poszukiwał swojego czworonoga, który nie zareagował na przywołanie, bo np. mocno się wystraszył. Jak nauczyć psa komendy: do mnie? Tak naprawdę możesz zacząć ćwiczyć w domu. Zacznij od nauki prawidłowego kojarzenia. Pokaż psu przysmak, następnie cofnij się kilka kroków, a gdy pies podąży za Tobą, wypowiedz komendę i nagrodź go jednocześnie. W kolejnym etapie ćwiczeń domowych komenda niech poprzedza nagrodę. Następnie przejdź do ćwiczenia polecenia z odległości. Zawołaj psa będąc w drugim pokoju, a gdy przybiegnie do Ciebie i usiądzie, pochwal go i daj smakołyk. Po serii ćwiczeń w domu przejdź do nauki na spacerach. Możesz wykorzystać nie tylko smycz, ale i długą linkę treningową. Na dworze dochodzą zawsze dodatkowe bodźce, które mogą być atrakcyjniejsze dla psa niż przywołanie opiekuna, dlatego, dopóki co nauczy się komendy perfekcyjnie, nie rezygnuj ze wspomagania linką. Warto również stosować najbardziej smakowite kąski, aby pokazać pupilowi, że powrót do Ciebie bardzo mu się opłaca. Pamiętaj, aby nagrodzić psa dopiero wtedy, gdy wróci do Ciebie na taką odległość, abyś mógł chwycić za obrożę. Częstym błędem jest chwalenie za samo podbiegniecie w kierunku opiekuna. W efekcie w sytuacji zagrożenia, gdy będziesz musiał zapiąć psa na smycz, nie podejdzie od na tyle blisko, abyś mógł zareagować. Jak nauczyć psa komendy „zostań”? Z jednej strony nauczenie pupila pozostawania w miejscu na sygnał nie jest trudne, z drugiej ruch leży w psiej naturze. Dlatego nie nadużywaj tej komendy, a pierwsze sesje treningowe ograniczaj do kilku minut na jedno podejście. Ważne jest, aby pies umiał już siadać na sygnał. Posadź go obok siebie, a następnie stać przed zwierzęciem. Jeśli się nie ruszy, wypowiedz komendę zostań i nagrodź go smakołykiem. Kolejne etapy związane są tak naprawdę jedynie ze zwiększaniem odległości. Stopniowo rób coraz więcej kroków do tyłu. Początkowo utrzymuj kontakt wzrokowy z pupilem, następnie zacznij trenować odchodzenie od niego bez patrzenia. Czujny odpoczynek Komenda „leżeć” również doskonale sprawdza się jako zachowanie zastępcze, ale również wtedy, gdy chcesz spędzić z psem czas w miejscu publicznym. Jeśli pupil nauczy się leżeć spokojnie przez dłuższy czas w towarzystwie innych osób lub zwierząt, nie będziesz musiał zostawiać go samego w domu. Naukę komendy zacznij od nakierowania psa na ruch gestem. Weź w rękę smakołyk i przesuń go w dół między łapami zwierzęcia. Pupil powinien co najmniej ugiąć przednie łapy niczym w ukłonie. Początkowo możesz go nagrodzić nawet za to, jednak Twoim celem jest całkowite położenie psa. Gdy już pupil opanuje kładzenie się na widok ręki opadającej w kierunku ziemi ze smakołykiem, zacznij ćwiczyć ten sam gest, ale bez jedzenia. Nagrodę miej jednak w drugiej dłoni. Kolejnym etapem jest nauczenie psa reakcji na samo pokazanie psu ręki skierowanej w dół (bez pochylania całego ciała). Jeśli zwierzę opanowało już niewerbalną komendę „leżeć”, czas wprowadzić polecenie głosowe. Jeśli zechcesz, możesz zamiast hasła „leżeć” użyć również słowa „waruj”. Oczywiście na początku komenda głosowa musi towarzyszyć gestowi. Dopiero po jakimś czasie spróbuj przećwiczyć samo polecenie głosowe. W ten sposób upewnisz się, że pies zareaguje na obie formy równie dobrze. Jak nauczyć psa komendy „zostaw”? Zazwyczaj wydajesz polecenie, gdy chcesz, aby pies wykonał konkretną czynność. Wyjątkiem od reguły jest komenda „zostaw”, której celem jest rezygnacja np. z zamiaru zjedzenia czegoś z ziemi podczas spaceru. Możesz ją wykorzystać również wtedy, gdy pupil ma tendencję do podkradania ze stołu lub chcesz, aby na dworze ignorował inne zwierzę np. kota. W przypadku hasła „zostaw” kluczowy będzie Twój refleks. Komenda musi być wypowiedziana zanim pies zacznie działać. Ubiegając jego zamiary, nauczysz go samokontroli. Wiele psów z czasem po prostu przyswaja, że dane zachowanie jest niepożądane i komenda nie jest już potrzebna. Naukę zacznij od ćwiczeń skojarzeniowych. Pokaż czworonogowi smakołyk na dłoni, a wypowiadając komendę „zostaw”, zaciśnij pięść. Początkowo z pewnością będzie próbował dostać się do jedzenia. W momencie, gdy przestanie szturchać Twoją dłoń i spojrzy na Ciebie, pochwal go i nagrodź przygotowanym obok smaczkiem. Dodatkową zachętą może być nagradzanie smakołykiem, który jest bardziej atrakcyjny niż ten treningowy. Kolejnym etapem jest ćwiczenie komendy, gdy jedzenie leży na ziemi. Pozostań w siadzie, połóż smakołyk i wydaj polecenie „zostaw”, a następnie nakryj go dłonią. Twoim celem jest to, żeby pies nie spokojnie czekał i nie próbował wydostać smakołyka spod ręki. Czas na następny poziom trudności, czyli kontrolowane zrzucanie jedzenia na ziemię. Rób to tak, aby móc szybko zakryć smakołyk stopą. Gdy pies zauważy jedzenie, wydaj komendę „zostaw”. Nagrodź go, jeśli skupi uwagę na Tobie, a nie na tym, co kryje się pod stopą.

Możesz nauczyć psa sztuczek w sposób, który będzie efektywny i przyjemny dla twojego pupila, a ty unikniesz frustracji związanej z brakiem zrozumienia twoich poleceń. Dzięki temu czas spędzony razem z psiakiem zaowocuje nie tylko nowymi umiejętnościami u niego, ale także wzmocnieniem relacji między wami. Spis treści: Każdy pies może robić sztuczki Jakich sztuczek może nauczyć się twój pies? Metody nauki sztuczek Sztuczka "Łapka" - dotykanie znacznika SSztuczka "Czołgaj się" Skakanie psa przez przeszkody Sztuczka "Ukłon" Smakołyk za wykonanie sztuczki - czy zawsze jest konieczny? Odpoczynek po intensywnej nauce sztuczek Jakich błędów nie popełniać podczas nauki psa sztuczek? Na koniec Każdy pies może robić sztuczki Każdy z trików, wymaga odmiennej techniki i indywidualnego podejścia do psa. Nie ucz wszystkiego na raz, ani nie wywieraj presji, by psiak łapał szybciej komendy. Najważniejsze jest to, by zarówno dla opiekuna, jak i pupila był to przyjemnie spędzony czas razem. Należy też rozróżnić wychowanie, od dodatkowych umiejętności. Na przykład komenda „na miejsce”, gdy wskazujesz pupilowi psie legowisko, by się na nie udał, nie jest sztuczką tylko wymogiem posłuszeństwa. Jakich sztuczek może nauczyć się twój pies? Możliwości psa, jeśli chodzi o sztuczki, są szerokie ze względu na jego spryt, inteligencję, a przede wszystkim chęć współpracy z człowiekiem. Najlepiej zacząć naukę od podstawowych umiejętności typu „siad”, „poproś” czy „podaj łapę”. Na następnym etapie możesz nauczyć psa o wiele bardziej zaawansowanych rzeczy jak czołganie się, wykonywanie slalomu, skoków przez przeszkody. Zasada jest zawsze taka, że nauka każdej sztuczki powinna przebiegać stopniowo, od najprostszych komend po trudniejsze wyzwania, przy czym powinny być zachowane odstępy czasowe pomiędzy nabywaniem kolejnych umiejętności twojego zwierzaka. Metody nauki sztuczek Każdy z trików, wymaga odmiennej techniki i indywidualnego podejścia do psa. Nie ucz wszystkiego na raz, ani nie wywieraj presji, by psiak łapał szybciej komendy. Najważniejsze jest to, by zarówno dla opiekuna, jak i pupila był to przyjemnie spędzony czas razem. Należy też rozróżnić wychowanie, od dodatkowych umiejętności. Na przykład komenda „na miejsce”, gdy wskazujesz pupilowi psie legowisko, by się na nie udał, nie jest sztuczką tylko wymogiem posłuszeństwa. Sztuczka „Łapka” – dotykanie znacznika W tym ćwiczeniu pies ma za zadanie dotknąć przygotowanego elementu, czyli znacznika. Może być on np. pod postacią deseczki, by było mu wygodnie kłaść łapę na płaskiej powierzchni. Wpierw umieszczasz element w niewielkiej odległości i za każdym razem, gdy twój pupil wykona ruch w stronę znacznika, nagradzasz go przysmakiem. Można też zastosować kliker, czyli przyrząd do generowania dźwięku, który zwierzakowi kojarzy się z aprobatą. Dzięki nagradzaniu pies stopniowo będzie się zbliżał do wyznaczonego przedmiotu, aż w końcu położy na nim łapę. Na początku dla ułatwienia możesz znacznik trzymać w ręku, ale nie naprowadzaj na niego łapy psiaka. Sam musi skojarzyć poprzez pochwałę, czego od niego oczekujesz. Sztuczka „Czołgaj się” Umiejętność czołgania się psa na komendę jest zarezerwowane dla zwierzaków na zaawansowanym poziomie, które przyswoiły sobie już łatwiejsze elementy treningu. Podczas nauki wpierw musisz zachęcić psa do położenia się. W tym celu obniż rękę ze smakołykiem do podłogi. Pies może wpierw położyć przednią część tułowia – nagródź go, ale nie przestawaj zachęcać do pełnego ruchu. Gdy położy tylną część, ponownie pochwal psa. Na kolejnym etapie nagroda powinna pojawić się dopiero wtedy, gdy psiak nie tylko położy się na ziemi, ale też wykona krok w twoim kierunku. Za każdym razem wymagaj, by ruch pełzający być coraz wyraźniejszy, aż do pełnego sukcesu. Dopiero gdy wykona pełną sekwencję, powinien dostać smakołyk. Na koniec dodaj komendę słowną oraz gest ręką. Dzięki temu nawet bez przysmaku, pies położy się i zacznie czołgać. Skakanie psa przez przeszkody Nie każdy pies jest stworzony do pokonywania przeszkód skokiem, ale są rasy, które wprost to uwielbiają i są na tyle zwinne i lekkie, że przyjdzie im to z łatwością. Jednak nawet takie psy potrzebują przed tym ćwiczeniem rozgrzewki oraz miękkiego podłoża, by nie doszło do kontuzji. Na rozruszanie mięśni przydać się kilkunastominutowy spacer. Następnie ustaw niewysoką przeszkodę i wydaj komendę „siad” i „zostań” i przejdź na drugą stronę bramki. Pokaż smakołyk i gestem zachęć psa do skoku i wydaj komendę „hop”. Po udanym ćwiczeniu nagródź, a jeśli się nie uda, ćwiczcie dalej. Sztuczka „Ukłon” Ten trik nie tylko jest sympatyczny, ale poprzez rozciąganie wzmacnia obręcz barkową psa. Wpierw obniż rękę, w której znajduje się smakołyk, a głowa psa za nią podąży. Nie wymagaj od razu, że pies się w pełni skłoni, nagradzaj każdy jego ruch głową w dół poprzez zgięcie łap. Stopniowo dąż, by gest się pogłębiał. Osiągniesz to, coraz bardziej obniżając rękę z nagrodą, przez co przednie łapy psy muszą mocniej się ugiąć. Pomocne będzie zastosowanie blokady z tyłu, by psiak nie mógł się cofnąć – może np. stać za nim kanapa. Gdy psu uda się dotknąć ziemi łokciami przednich łap, trening można uznać za udany. Na koniec zamień gest ręką, na komendę słowną „ukłon”. Smakołyk za wykonanie sztuczki – czy zawsze jest konieczny? Za każdym razem, gdy psiak wykonana poprawnie polecenie, powinien być przez ciebie nagrodzony. Dzięki temu otrzymuje informację zwrotną, że jesteś z niego zadowolony, a przyjemność z otrzymania pochwały powoduje u niego pozytywne wzmocnienie. Jednym z rodzajów nagród, szczególnie lubianych przez psy są smakołyki. Na początkowym etapie nauki dawaj je hojnie, za każdym razem, gdy psiak wykona oczekiwany ruch. Z czasem jednak dawanie bez ustanku przekąsek staje się kłopotliwe, więc stosuj zamienne nagrody. Równie dobrze podziała pochwała słowna z poklepaniem lub zgoda na zabawę na dworze np. poprzez tarzanie się w liściach. Przysmaki dalej mogą zostać nagrodą, ale dawaj już je za wykonanie całej sekwencji ćwiczeń. Odpoczynek po intensywnej nauce sztuczek Zazwyczaj nauka sztuczek przebiega intensywnie, bo pies angażuje się w całości w wykonywanie poleceń. Tym bardziej konieczne będzie potem jego wyciszenie i uspokojenie, bo może być zanadto podekscytowany, a zwłaszcza po wyczerpującym treningu, pies będzie potrzebował odpoczynku. Podczas snu zregeneruje się najszybciej. Pamiętaj, aby zapewnić odpowiednio miękkie legowisko dla psa, by chętnie się na nie udał. Dzięki temu uspokoi się szybko, a po drzemce będzie gotowy na dalszą naukę. Jakich błędów nie popełniać podczas nauki psa sztuczek? Błędy podczas szkolenia psa zazwyczaj dotyczą doboru miejsca i czasu. Po pierwsze pomieszczenie musi być na tyle przestronne, by umożliwiało futrzakowi swobodne manewry. Podłoże nie może być śliskie, bo może być to przyczyną kontuzji w razie poślizgnięcia się, więc odpadają płytki ceramiczne. Trawa, mata lub dywan będą właściwsze. Przy skokach podłoże nie może być z kolei za twarde, także nie ucz psa tego triku np. na betonie. Jeśli chodzi o porę, nie zaczynaj nauki, gdy pies jest zmęczony, ale weź pod uwagę również własną kondycję. Jeśli ty będziesz zmęczony, możesz reagować irytacją na to, że twój pupil nie łapie w lot komend. Wtedy wspólny czas mnie będzie ani przyjemny, ani owocny. Innym kardynalnym błędem jest niedostosowanie sztuczek, do możliwości fizycznych psa. Przy jego problemach z kręgosłupem lub tylną częścią ciała, stawanie na dwóch łapkach na komendę będzie bolesne. Nauka takich sztuczek może doprowadzić do pogłębienia kontuzji, więc lepiej skonsultować się z zoofizjioterapeutą, jeśli upierasz się przy tego typu ruchach, a on doradzi, jak wzmocnić tylną część ciała. Ważne jest też dostosowanie nauki do aktualnego poziomu futrzaka. Zbyt trudne zadanie, np. podczas śruby (okrążanie opiekuna tyłem przez psa) może przekroczyć możliwości motoryczne niewytrenowanego psiaka. Chodzenie do tyłu nie jest dla psa naturalne i może być zbyt skomplikowane, by pojął, o co nam chodzi. Tego typu sztuczki należy zostawić dla profesjonalnej szkolonych psów. Na koniec Nauka psa sztuczek służy przede wszystkim wspólnej zabawie i pogłębianiu relacji. Zawsze staraj się stworzyć dogodne warunki do treningu i nie wymagaj za dużo od swojego pupila, ale bądź konsekwentny i nagradzaj go tylko za udane sztuczki. Wtedy czas spędzony razem zaowocuje wzajemnym zaufaniem oraz poprawnie wykonanymi trikami.

Nauka wykonywania podstawowych komend, w tym i komendy zostań, wcale nie musi być trudna. Młode zwierzaki są chłonne jak gąbka i bez problemu uczą się nowych umiejętności. Starsze z kolei wykazują większe opanowanie i lepiej radzą sobie z trudną sztuką koncentracji. Niezależnie od tego, ile lat ma nasz pupil, przystępując do szkolenia, trzymajmy się podstawowych zasad. Konsekwencja, cierpliwość i umiejętność nagradzania drobnych sukcesów jest tu na wagę złota. Jak nauczyć psa komendy zostań? Jak nauczyć psa podstawowych komend? O tym warto pamiętać, wprowadzając komendę zostań Polecenie zostań należy do grona podstawowych psich komend. Z całą pewnością nie jest to jednak ta instrukcja, od której zaczynać powinniśmy naukę. Aby zwierzak potrafił poskromić swe emocje i na dłużej pozostać w miejscu, wpierw opanować musi sztukę przyjęcia wygodnej pozycji. Komenda zostań nie występuje więc samodzielnie, a jest wzmocnieniem wcześniej wydanych poleceń, takich jak siad czy leżeć (sprawdź, jak nauczyć psa komendy siad KLIK »). Z racji na sposób stosowania tego komunikatu, niektórzy zupełnie z niego rezygnują i po prostu ćwiczą coraz dłuższe siedzenie lub leżenie. Jak najbardziej wprowadzać możemy jednak komendę zostań, jako oddzielne polecenie. Decydując się na używanie komendy zostań, na samym początku łączmy ją z jedną tylko pozycją. Zdecydujmy się więc, czy będzie to siedzenie, czy leżenie, wydajmy odpowiednią komendę, a zaraz potem drugą – zostań. Dopiero, gdy zwierzak nasz opanuję tę wybraną przez nas opcję, będziemy mogli zacząć łączyć komendę zostań z dowolną inną pozycją. Dlaczego warto nauczyć psa komendy zostań? Komenda zostań przydatna okazuje się w bardzo wielu sytuacjach. Wykorzystać możemy ją np. w trakcie przygotowywania jedzenia dla zwierzaka, szykowania się na wspólny spacer, otwierania drzwi samochodu czy zostawiania pupila przed sklepem. Listę tę z powodzeniem kontynuować można by dalej. Najważniejsze jest jednak to, że komenda zostań pomaga nam kontrolować ekscytację zwierzaka oraz uczy go spokoju i cierpliwości. Komenda zwalniająca Komenda zostań nie tylko poprzedzona musi być innym wydanym psu poleceniem, ale i kończyć powinna ją komenda zwalniająca. Stosowanie komendy zwalniającej ma na celu jasne zakomunikowanie zwierzakowi, kiedy przerwać może wykonywanie danego ćwiczenia. Pies powinien więc tak długo pozostawać w bezruchu, aż usłyszy znajomy zwalniający go z tej pozycji komunikat. Istotną kwestią w tym wypadku jest wybór takiego słowa, które dobrze sprawdzi się w roli komendy zwalniającej. Tak naprawdę nie ma znaczenia, jak będzie ono brzmiało. Ważne jest jednak to, aby słowo używane do tego celu, nie było zbyt często wykorzystywane przez nas w normalnej komunikacji. W przeciwnym razie okazać może się, że rozmawiając, psa mimochodem zwalniać będziemy z wykonywanej komendy. W roli komendy zwalniającej często używane są takie wyrazy jak „luz, ok, już czy koniec”. Możemy puścić tu jednak wodze fantazji i wybrać jakiekolwiek inne krótkie słowo. Komenda zwalniająca przyda nam się nie tylko wtedy, gdy odwołać chcemy psa z pozycji zostań. Z powodzeniem finalizować może ona też wykonywanie jakichkolwiek innych poleceń, a więc np. udania się na miejsce, chodzenia przy nodze czy cofania się. Również wówczas, gdy przywołujemy do siebie psiaka, jasno dajmy mu do zrozumienia, kiedy ponownie może się on od nas oddalić. Jak rozpocząć trening komendy zostań? Gdy zwierzak skoncentruje już na nas swą uwagę i wykona znane mu polecenie siad, od razu wydajmy koleją komendę zostań. Zasadniczym elementem treningu jest tu ćwiczenie tego, by pupil nasz jak najdłużej pozostawał w bezruchu. Spróbujmy więc na początek wykonać krok w bok, a jeśli zwierzak pozostanie niewzruszony naszym zachowaniem, nagrodźmy go smakołykiem. W następnym etapie zróbmy niewielki krok do tyłu, a później sukcesywnie zwiększajmy odległość. Dopiero gdy pies opanuje taką podstawę, możemy próbować obracać się i uczyć zwierzaka pozostawania na miejscu mimo utraty kontaktu wzrokowego. Niezależnie od tego, na jakim etapie szkolenia jesteśmy, pamiętajmy o zachowaniu konsekwencji. Jeśli więc pies wstanie, a tym samym nie wytrzyma wykonywania polecenia, zachowajmy spokój, wróćmy na miejsce i powtórzmy komendę. Na co zwrócić powinniśmy uwagę, ucząc psa komendy zostań? Kluczowymi elementami, które powinniśmy mieć na uwadze, ucząc psa komendy zostań, jest czas trwania wykonywania polecenia oraz odległość dzieląca nas od psiaka. Ćwicząc jakąkolwiek z komend, pamiętajmy, że nauka wymaga czasu i cierpliwości. I w tym wypadku, szkolenie przeprowadzić musimy więc małymi kroczkami, doceniając niewielkie psie sukcesy. Na samym początku starajmy się utrzymać zwierzaka w pozycji przez 2-3 sekundy i w miarę postępów wydłużajmy czas ćwiczenia o takie same sekwencje czasu. W kwestii odległości za każdym razem cofajmy się o krok – nie więcej. Inną ważną sprawą jest próba rozpraszania psiej uwagi. O ile więc trening nowej komendy zawsze rozpoczynamy w miejscu jak najbardziej spokojnym, o tyle wraz z sukcesami poprzeczkę i tu możemy podnosić, dodając kolejne rozpraszacze. Na początek może być więc to nasze niestandardowe zachowanie np. obroty czy podskoki, a później nowa lokalizacja, a więc już nie domowe zacisze a park bądź ogródek. ↓ PRZYSMAKI TRENINGOWE DLA PSA ↓ Zdjęcie: © M. Mendelson — Nasz serwis używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować ofertę do Twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

„Zostań” to jedna z najważniejszych komend, jakie powinien opanować każdy czworonóg. Wbrew pozorom nauczenie jej psa nie jest wcale tak trudne, jak może się początkowo wydawać. Jak sprawić, by pupil grzecznie pozostawał na miejscu, bez względu na okoliczności? Oto niezawodny sposób na nauczenie psa komendy „zostań” krok po kroku. Dlaczego warto nauczyć psa komendy „zostań”? Nauka komendy „zostań” wchodzi w zakres podstawowego treningu z psiego posłuszeństwa. Dzięki niej możemy łatwo kontrolować poczynania pupila i w ten sposób uchronić go przed poważnym niebezpieczeństwem. Komenda „zostań” uczy psa samokontroli i panowania nad swoimi emocjami oraz instynktami. Zwierzak musi w pełni skoncentrować się na wykonaniu polecenia i często zrezygnować np. z podążania za wywęszonym tropem czy witania się z napotkanymi czworonogami, Trening pozostawania na miejscu, z dala od opiekuna, jest też dla czworonoga ważną lekcją niezależności i zaufania. Komenda „zostań” bardzo przydaje się podczas codziennych spacerów. Pozwala dać pupilowi jasny sygnał, by na nas oczekiwał w wyznaczonym miejscu. Dzięki temu możemy bezpiecznie pozostawić go na chwilę samego. Pozostawanie na miejscu to także niezwykle cenna umiejętność dla czworonogów, które uwielbiają entuzjastycznie witać gości, gonić rowerzystów czy rozpoczynać przechadzki na własną łapę. Wydanie polecenia pomaga ograniczyć niepożądane zachowania. Komenda „zostań” może również wspomóc terapię psich lęków. Wydając ją pupilowi w trudnej dla niego sytuacji, pomagamy mu wybrnąć z tarapatów. Wskazujemy, że zamiast uciekać czy atakować, bardziej opłaca mu się po prostu pozostać na miejscu. Nauka komendy „zostań” często jest też pierwszym elementem pozwalającym ograniczyć lęk separacyjny u psa. Kiedy zacząć uczyć psa komendy „zostań”? Opanowanie komendy „zostań” ma spory wpływ na bezpieczeństwo czworonoga w trakcie spacerów. Z tego względu naukę tego polecenie warto rozpocząć jak najwcześniej. Podstawowy trening posłuszeństwa można rozpocząć już u 3-miesiecznych szczeniąt. Pies, którego chcemy uczyć komendy „zostań”, powinien mieć już dobrze opanowane polecenia „siad” i „leżeć”. Dobrym wstępem do nauki pozostawania na miejscu mogą być też ćwiczenia z zakresu samokontroli. Warto ponadto zaznajomić pupila ze znaczeniem dźwięku klikera – szkolenie metodą klikerową może ułatwić naukę psa komendy „zostań”. ↓ KLIKER DO SZKOLENIA PSA ↓ Podstawowe zasady szkolenia psa Nauka komend nie powinna być dla psa przykrym obowiązkiem, lecz przyjemnością. Z tego względu nie należy nigdy przeprowadzać treningu w nerwowej atmosferze, krzyczeć na pupila czy zmuszać go do długich ćwiczeń. Najlepiej organizować krótkie (5 min) lekcje, kilka razy w ciągu dnia. W czasie jednej sesji szkoleniowej warto pracować tylko nad jednym poleceniem. Uczenie psa jednocześnie komend „zostań” i „do mnie” mogłoby wprowadzić niemały zamęt. Trening zawsze powinien kończyć się dla zwierzaka w sposób pozytywny, czyli otrzymaniem nagrody za poprawne wykonane zadanie. Zmotywuje to czworonożnego ucznia do dalszych ćwiczeń. Na początkowym etapie szkolenia istotne jest, by nic nie rozpraszało uwagi psa. Najlepiej więc pierwsze ćwiczenia wykonywać w cichym domowym pomieszczeniu. By zwiększyć motywację czworonoga do ćwiczeń, jako nagrody treningowe najlepiej wykorzystywać ulubione przysmaki psa. Gdy pracujemy nad daną komendą, powinniśmy początkowo nagradzać zwierzaka za każde poprawne jej wykonanie. Za wyjątkowe postępy w nauce warto dodatkowo nagrodzić pupila – podać mu szczególnie atrakcyjny kąsek lub podwoić porcję smakołyków. ↓ PRZYSMAKI TRENINGOWE DLA PSA ↓ Nauka komendy „zostań” krok po kroku Nauka psa komendy „zostań” przebiega w kilku etapach: 1. Wydanie psu polecenia „siad” lub „leżeć”. Stajemy naprzeciwko psa i wydajemy mu komendę „siad” lub „leżeć”. Czekamy kilka sekund i nagradzamy zwierzaka. Powtarzamy ćwiczenie wielokrotnie. Stopniowo wydłużamy czas, jaki czworonóg musi spędzić w jednej pozycji. 2. Wydanie komendy „siad” i oddalenie się kilka kroków od psa. Kolejnym elementem nauki psa komendy „zostań” jest trening pozostawania na miejscu, podczas gdy my się oddalamy. W tym celu, stojąc naprzeciwko pupila, wydajemy mu polecenie „siad” lub „leżeć”. Następnie odsuwamy się kilka kroków do tyłu, cały czas utrzymując kontakt wzrokowy z psem. Jeśli zwierzak pozostaje na miejscu, zaznaczamy poprawne zachowanie (klikerem lub pochwałą), szybko wracamy i podajemy mu nagrodę. Jeżeli próbuje za nami podążać, zaczynamy ćwiczenie od początku. Wykonujemy kilkanaście powtórzeń. 3. Dodanie komendy optycznej i słownej. Gdy uda nam się już nauczyć zwierzaka pozostawania na miejscu, powinniśmy dodać odpowiednią komendę. Polecenie „zostań” wypowiadamy, zanim oddalimy się od czworonoga. Jednocześnie możemy wydać zwierzakowi sygnał optyczny, np. przesunąć otwartą dłoń od siebie w kierunku nosa psa. 4. Doskonalenie komendy. Kiedy nasz pupil opanuje już komendę „zostań”, możemy rozpocząć pracę nad kryteriami czasu i odległości. Stopniowo zwiększamy wymagania wobec czworonożnego ucznia. Podczas ćwiczeń oddalamy się na coraz większą odległość, zmieniamy pozycję względem czworonoga (np. stajemy bokiem), odwracamy się tyłem, a na końcu całkowicie znikamy z pola widzenia. Wydłużamy też czas, jaki zwierzak musi pozostać na miejscu. Zawsze pracujemy tylko nad jednym elementem w czasie danej sesji (czas pozostawania na miejscu lub odległość od opiekuna). Nagradzamy zwierzaka tylko za te zachowania, które spełniają określone kryterium. Jeśli pies ma problem z przejściem do kolejnego etapu, powinniśmy wrócić do poprzedniego udanego, by ponownie zmotywować podopiecznego do ćwiczeń. 5. Generalizacja umiejętności. Ostatni etap nauki psa komendy „zostań” to generalizacja nabytej umiejętności. Jest to kluczowy moment w treningu psiaka – jeśli go pominiemy, niewiele osiągniemy – zwierzak będzie bowiem wykonywał nasze polecenie tylko w znanym otoczeniu, gdy wokół zabraknie innych atrakcji. Generalizacja umiejętności ma natomiast sprawić, że pies będzie w stanie wykonać komendę w każdym miejscu, niezależnie od tego, co dzieje się wokół. By tak się stało, należy trenować ze zwierzakiem w różnych pomieszczeniach i miejscach poza domem. W czasie ćwiczeń na zewnątrz warto trzymać psa na długiej lince – znacznie zwiększy to jego bezpieczeństwo. Co istotne, ćwiczenia powinny być wykonywane na różnych powierzchniach (trawie, podłodze, dywanie, betonie, piachu). Warto wyrabiać też u psa odporność na bodźce rozpraszające poprzez organizowanie lekcji w otoczeniu innych psiaków, spacerujących ludzi, rowerzystów. Taki trening z pewnością sprawi, że nasz pupil komendę „zostań” opanuje do perfekcji. Tekst: Marta Majewska Zdjęcie: © Lightspruch -

Jak nauczyć psa komend: siad, leżeć, zostań, chodź, do nogi? Dobrze wytresowane szczenię dostarczy Twojej rodzinie wiele radości przez długie lata. Nie zawsze jednak jest to łatwe do osiągnięcia i może wymagać intensywnej nauki z obu stron. Im wcześniej rozpoczniecie więc tresurę psa, tym łatwiej zaczniecie wspólne życie na dobrej „łapie”. Oto kilka podstawowych taktyk, które Ty i Twój szczeniak powinniście poznać. Ton głosu- Za każdym razem, gdy wydajesz komendę swojemu psu używaj tego samego, niskiego i neutralnego, tonu głosu. Chwalenie- Chwal szczeniaka wyższym tonem głosu niż przy wydawaniu poleceń. Staraj się jednak zachowywać spokojnie, aby go nie rozpraszać i nie powodować nadmiernego podekscytowania. Jak nauczyć psa komendy siad? Zacznij od zwrócenia i utrzymania na sobie uwagi Twojego psa Przytrzymaj małą przekąskę tuż przed jego nosem Wydaj komendę „siad” Gdy ją wypowiadasz, przesuń rękę z przekąską nad głową szczeniaka, tak, aby musiał przysiąść, by za nią podążyć. Gdy tylko usiądzie, od razu podaj mu smakołyk i pochwal go. Czas ma znaczenie, więc w początkowej fazie szkolenia psa dawaj mu przekąskę, od razu, gdy usiądzie. Pamiętaj, że starasz się wypracować skojarzenie między poleceniem „siad”, a nagrodą. Gdy Twój psiak opanuje już tę umiejętność, możesz wyeliminować ruch ręki nad jego głową. Jak nauczyć psa komendy zostań? Gdy Twój pies potrafi już siadać, pokaż mu płasko ułożoną dłoń i powiedz „zostań” Powoli zrób krok w tył, ale nadal utrzymuj kontakt wzrokowy ze szczeniakiem Jeśli szczeniak wstanie, wróć do niego Jeżeli zostanie w tej samej pozycji nagródź go pochwałą i smakołykiem Powtarzaj ćwiczenie, dopóki Twój pies nie nauczy się zostawać w miejscu Teraz spróbuj zrobić dwa kroki w tył. Jeśli piesek się poruszy, zacznij od początku stopniowo wydłużając odległość i zawsze pamiętaj o wydawaniu komendy Gdy chcesz zakończyć ćwiczenie, przywołaj go do siebie poleceniem „chodź” Pamiętaj by nagradzać psa spokojnie. Zbytni entuzjazm utrudni mu pozostanie na wskazanym miejscu Jak nauczyć psa komendy leżeć? Zacznij od polecenia „siad” Przytrzymaj smakołyk przed nosem psiaka Przesuń rękę ze smakołykiem w kierunku podłogi, tuż przed jego łapami. Następnie oddal ją od pieska, jak gdybyś rysował literę L. Twój szczeniak najpewniej podąży za smakołykiem Gdy już się położy, powiedz „leżeć” i spokojnie go pochwal Jak nauczyć psa komendy chodź? Przypnij psiakowi smycz do obroży. Trzymając w ręku zabawkę, zrób kilka kroków w tył. Jeśli nie będzie chciał poczekać na Twoje polecenie, użyj komendy „siad” lub „zostań” Wydaj komendę "chodź" i spokojnie go pochwal Powoli zwiększaj odległość, a gdy pies opanuje przychodzenie na zawołanie wyeliminuj smycz Jak nauczyć psa komendy do nogi? Jeśli masz taką możliwość, przed spacerem pozwól psiakowi spalić nadmiar energii podczas zabawy. Powoli spacerując, przyciągnij go blisko do siebie, wydaj komendę „do nogi” i idź dalej. Prowadząc na smyczy psa, stopniowo dawaj mu trochę luzu. Gdy szczeniak spaceruje przy Twojej nodze dbaj o interakcje z nim (utrzymując kontakt wzrokowy), chwal go i nagradzaj, gdy dobrze sobie radzi. Idźcie tym samym tempem. Jeżeli pies znajdzie się za Tobą, będzie musiał biec, by się z Tobą zrównać. Spraw, aby nauka chodzenia przy nodze była zabawą dla psa. Możesz zacząć naukę komendy „siad” już w 7 tygodniu życia szczenięcia. Pora posiłków jest doskonałą okazją do powtarzania ćwiczeń. Nie krzycz i nie używaj groźnego tonu, gdy Twój piesek popełnia błędy. Zamiast zachęcić do nauki, możesz go przestraszyć i zdezorientować. Tych kilka prostych wskazówek pomogło już wielu właścicielom zwierząt w tresurze. Jednak każdy szczeniak jest inny, więc być może będziesz musiał trochę się postarać, aby szkolenie było dla Twojego pupila atrakcyjne. Jeśli Twój szczeniak nie będzie robił postępów, warto skorzystać z porady trenera lub psiego behawiorysty.

Uczenie ukochanego pupila komend to nie tylko świetna zabawa, ale również zapewnienie mu bezpieczeństwa oraz stymulacji intelektualnej. Zwierzaki wprost uwielbiają naukę nowych rzeczy. Praca nad wykonywaniem podstawowych komend bardzo dobrze sprawdza się w przypadku szczeniąt, które niezwykle sprawnie przyswajają nowe wiadomości. Jak nauczyć psa komendy zostań?Nauka psa komend — czym jest?Komenda zostań — dla wszystkich psów?Komenda zostań — kiedy się przydaje?Jak nauczyć psa komendy zostań?Nauka psa komend — zasadyNauka psa komend — czym jest?Komenda „zostań” ma za zadanie sprawić, by pupil pozostał w określonym miejscu. Rozkaz ma zostać wykonany zarówno, gdy pies jest na smyczy oraz w sytuacji poruszania się przez niego luzem. Drugim etapem wykonywania ćwiczenia jest wyuczenie polecenia, zwalniającego z uprzednio wykonywanej czynności. Zatem nauka psa komend „zostań” składa się dla czworonoga z wykształcenia dwóch zostań — dla wszystkich psów?Nauka psa komend jest właściwa dla każdego z nich. Właściciel może chcieć wypracować określone zachowanie na potrzeby czystej zabawy, stymulacji funkcji poznawczych zwierzaka lub jego bezpieczeństwa. Niektórzy opiekunowie trenują swoje czworonogi w trakcie kursów ze specjalistami ćwiczeniowymi psów, by podtrzymać efekty uzyskane podczas jednak pamięć, że nauka psa komend nie powinna stanowić pierwszego etapu kształcenia czworonogów, które wykazują się zrachowaniami lękowymi lub agresywnymi. W takich sytuacjach najpierw każdy właściciel powinien skorzystać z pomocy psiego behawiorysty, by zniwelować niepożądane objawy, które prezentuje pupil. Po uporaniu się z problemami zwierzaka praca nad wykonywaniem komend nie będzie dla niego traumatyzująca, a jej efekty będzie można zaobserwować znacznie zostań — kiedy się przydaje?Komenda zostań stanowi pomoc dla opiekuna, gdy na podłogę upadnie przedmiot, którego pies nie powinien złapać. Polecenie to świetnie sprawdza się w sytuacjach spaceru na dworze, interakcji z innymi osobnikami i nieznajomymi ludźmi. Komendę „zostań” doceniają właściciele, którzy uprawiają sport na łonie natury razem ze swoim czworonożnym kompanem. Dzięki jej zastosowaniu nie trzeba również przejmować się o zbyt emocjonalną reakcję zwierzęcia, gdy w mieszkaniu zjawiają się nauczyć psa komendy zostań?By nauczyć psa komendy „zostań” należy postępować wedle poniższych wskazówek:Przygotować ulubione przysmaki mu jeden smakołyk, spoczywający na głośno komendę bez cofnięcia pojedynczy krok w tył i wrócić do pierwotnej w dłoni przysmak, wydać szybki krok w pupila, zanim zdąży on brania przysmaku do ręki, wydać krok w tył, wrócić do pierwotnej pozycji i nagrodzić pies rozezna się, o co chodzi w ćwiczeniu, czas na stopniowe oddalanie się na większe psa komend — zasadyKażdy czworonóg ma swoje wyjątkowe preferencje dotyczące nagród. Na jednego pupila skuteczniej działają przysmaki, na innego zaś ukochany pluszak i zabawa z właścicielem. Warto zmieniać system nagradzania tak, by pies za każdym razem mógł cieszyć się z innej aktywności. Dzięki temu zwierzak będzie kojarzył wykonywanie poleceń z fantastyczną zabawą i czystą sposobem, by trening okazał się efektywny, jest krótka, ale zintensyfikowana praca. Systematyczna, codzienna nauka psa komend, trwająca od 15 do 20 minut, będzie wystarczająca, by utrwalić polecenie, nie przeciążając zwierzaka. Należy pamiętać o każdorazowym nagradzaniu i chwaleniu wykonywanie ćwiczeń nie znudziło się pupilowi — warto stopniować poziom trudności. Naukę psa komendy „zostań” należy rozpocząć w warunkach domowych, by później przenieść ją na otwartą przestrzeń. Na dworze pupil ma bowiem styczność z licznymi destruktorami, takimi jak nowe zapachy, rowerzyści, piesi, obcy ludzie i inne zwierzęta. Perfekcyjne wykonywanie komend polega na wypracowaniu u psa maksymalnego skupienia tak, by nie reagował on na bodźce poboczne, które potencjalnie mogłyby działać rozpraszająco.

Szkolenie psa, czyli jego trening, polega na wyrobieniu w zwierzęciu odpowiednich, pożądanych nawyków. Dzięki trenowaniu można nauczyć swojego czworonoga tego, jak zachować się w danych sytuacjach i jak reagować na słowa wypowiadane przez właściciela. Sprawdź, jak wyszkolić psa i jak nauczyć go komend? Przygotowanie do nauki komend u psa Zanim zaczniesz prawdziwe szkolenie swojego czworonoga, musisz dobrze się do tego przygotować. Zasięgnij sprawdzonych informacji o tym, jak nauczyć psa komend. Najlepiej skontaktuj się z profesjonalnym trenerem, który da ci cenne rady. Możesz też przeczytać publikacje książkowe i internetowe traktujące o tym, jak wyszkolić psa i kiedy zacząć ten proces. Uzbrojony w wiedzę, będziesz mógł rozpocząć trening ze swoim czworonogiem. Oprócz sprawdzonych informacji o tym, jak nauczyć psa komend, potrzebujesz jeszcze zapasu ulubionych smakołyków pupila, które będą traktowane jak nagroda za dobrze wykonaną pracę. Uzbrój się w cierpliwość i nie oczekuj efektów treningu od razu. Musi minąć trochę czasu, by czworonóg nauczył się właściwie reagować na słyszane hasła. Kiedy zacząć tresować psa? Czy zasada mówiąca o tym, że im wcześniej rozpoczyna się naukę, tym lepiej, obowiązuje również wśród psów? Jak najbardziej, choć wiedz też, że każdy czworonóg jest inny, ma inne predyspozycje do nauki, w wyniku czego uczy się w różnym tempie. Na początek szkolenie nie powinno być intensywne. Psa należy przyzwyczajać do komend stopniowo. Jak tresować szczeniaka? Cierpliwie, systematycznie i z zaangażowaniem. Powinieneś okazać swojemu psu sympatię i potraktować trenowanie jak sposób na spędzanie wolnego czasu z pupilem. W przypadku szczeniaka na początek możesz go zacząć uczyć prostych komend jak: siad;chodź tu;daj łapę;idź przy nodze. Jak nauczyć psa komend, kiedy ten chce się tylko bawić, co przecież leży w naturze szczeniąt? Nie możesz zniechęcać pupila do nauki. Trening nie może więc trwać zbyt długo i nie powinieneś zasypywać psa mnogością różnych komend. Rób krótkie sesje z małą liczbą powtórzeń w momencie, gdy pies jest już nieco zmęczony, ale jeszcze nie śpiący. Jak nauczyć komend szczeniaka? Szkolenie psa możesz rozpocząć mniej więcej w 2. miesiącu życia. Szczeniak powinien nauczyć się czystości, czyli załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych na spacerach. Możesz przyzwyczaić go do noszenia obroży i reagowania na swoje imię. Jeszcze nie czas na to, by chodził bez smyczy. Może uciec i zrobić sobie krzywdę. Jak tresować szczeniaka trzymiesięcznego? Jak nauczyć psa komend na takim etapie życia? Możesz uczyć szczeniaka polecenia „nie wolno” oraz stopniowo wyrabiać w nim nawyk przychodzenia na przywołanie. Powinieneś też eliminować niepożądane zachowania i nawyki, jak np. gryzienie butów domowników. Pamiętaj, aby nie zabraniać psu gryzienia, tylko dać mu alternatywę, z której może skorzystać. Inaczej będzie narastać w nim frustracja. W 4. miesiącu nauczysz szczeniaka komendy „zostań”, czy chodzenia przy nodze bez smyczy, a nieco później – aportowania na spacerach. Im wcześniej rozpocznie się nauka komend u psa, tym lepiej. Jak wyszkolić psa metodą pozytywnych wzmocnień? Jedną z najbardziej popularnych i często stosowanych metod trenowania psów, która pozwala na w miarę szybkie wyszkolenie pupila, jest metoda pozytywnych wzmocnień. Polega ona na nagradzaniu zwierzęcia za każdym razem, gdy wykona poprawnie komendę. Behawioryści wskazują, że pies przy wprowadzeniu w treningu systemu nagród, pozytywnie wzmacnia swoje zachowania. W ten sposób możesz zwiększyć prawdopodobieństwo tego, że zwierzę zachowa się w pożądany sposób również w przyszłości. Realizowana jest przy tym idea nauki poprzez zabawę, która uznawana jest za najbardziej efektywną. Ważne, by podczas szkolenia psa panowała spokojna, pozytywna atmosfera. Jak nauczyć psa komend – jakie hasła wykorzystywać? Jak wyszkolić psa i od czego zacząć? Przygotuj zestaw komend, które ma opanować pies. Co istotne, powinny być one dopasowane twoich potrzeb oraz możliwości pupila. Podstawowe komendy obejmują: naukę siadania;naukę leżenia;naukę chodzenia przy nodze;rezygnację z czegoś w formie komendy „nie”;naukę przywoływania;naukę podawania łapy;aportowanie. Oprócz podstawowego zestawu komend dotyczących podstawowego posłuszeństwa, można również w dalszym etapie szkolenia nauczyć swojego pupila różnych sztuczek. Sprawdź, jak nauczyć psa komend, które będą przydatne dla was podczas wspólnych spacerów i nie tylko. Jak nauczyć psa komendy „daj łapę”? Jedną z podstawowych komend jest podawanie łapy na hasło opiekuna. Jak nauczyć psa komendy „daj łapę”? Nie zawsze chwytanie i podnoszenie kończyny zwierzęcia pozwoli mu zorientować się w tym, czego się od niego oczekuje. Dlatego być może lepszym pomysłem będzie podstawianie pod pysk zwierzęcia zamkniętej dłoni ze smakołykiem. Zwierzę najprawdopodobniej spróbuje otworzyć twoją dłoń swoją łapą. Każdą próbę dotknięcia ręki możesz nagrodzić. Zaleca się również przyzwyczajanie pupila do dotyku w okolicy łapy. Jak nauczyć psa komendy „daj głos”? Kolejną komendą, której często uczy się psy, jest polecenie daj głos. Czworonóg, w wyniku usłyszenia takiego hasła, powinien po prostu zaszczekać. Jak nauczyć psa komendy „daj głos”? Do tego celu wykorzystaj psi przysmak lub ulubioną zabawkę swojego pupila. Pokaż nagrodę i postaraj się zainteresować nią zwierzę. Nie jest to trudne. Później podnieś ją wysoko do góry, aby pies nie był w stanie jej dosięgnąć i wypowiedz komendę „daj głos”. Jeśli pies zaszczeka, zasłuży na nagrodę. Jednak bardzo często takie zachowanie właściciela w czasie szkolenia powoduje, że czworonóg siada, kładzie się czy stara się podać łapę. Nie osiągając zamierzonego efektu, zaczyna się frustrować i może zaszczekać. Odgłos ten powinien być nagrodzony smakołykiem lub krótką zabawą z właścicielem. Schemat ten trzeba powtarzać do czasu, gdy komenda „daj głos” będzie generować określone zachowanie u psa. Jak nauczyć psa komendy „siad”? Wbrew pozorom hasło „siad” jest bardzo przydatne dla zwierzęcia i właściciela. Chodzi tu nie tylko o to, że pupil jest posłuszny. Nauczenie go takiego zachowania pozwoli mu łatwiej panować nad emocjami, gdy zobaczy na spacerze coś ekscytującego. Jak nauczyć zwierzę komendy „siad”? Zacznij w bezpiecznym, spokojnym miejscu, gdzie pies poczuje się swobodnie i nie będzie atakowany zewsząd różnymi bodźcami. Zachęć go do siadania za pomocą smakołyku trzymanego w dłoni. Możesz lekko skierować w dół ciało zwierzęcia albo wodzić smakołykiem pomiędzy uszami w kierunku ogona. Takie ruchy naturalnie wymuszają na psie przyjęcie pozycji siedzącej. Gdy to się uda – nagródź go. Z czasem redukuj swoją aktywność przy nauce komendy „siad”, by czworonóg wykonywał ją samodzielnie. Jak nauczyć psa komendy „leżeć”? W podobny sposób, jak w przypadku hasła „siad”, możesz nauczyć psa komendy „leżeć”. Jak to wygląda w praktyce? Wystarczy, że po wydaniu komendy przyciśniesz lekko grzbiet zwierzęcia do podłoża. Ten położy się pod naciskiem, a wtedy powinien otrzymać pochwałę lub nagrodę. Jeśli zastanawiasz się, jak nauczyć psa komendy „leżeć”, zacznij od polecenia „siad”, wtedy zwierzęciu łatwiej przyjdzie opanować nową umiejętność. Jak nauczyć psa komendy „turlaj się”? Sztuczką, której można nauczyć psa, jest turlanie się na komendę. Nie jest to być może niezbędne hasło w szkoleniu czworonoga, ale kiedy opanuje on już podstawowe komendy, możesz spróbować czegoś nowego. Jak nauczyć psa komendy „turlaj się”? W pozycji leżącej wykonuj gesty rękoma, które skłonią pupila do przekręcenia się na grzbiet, a później z powrotem na brzuch. Jeśli umie już wykonać komendę „leżeć”, łatwiej przyjdzie ci nauka takiej sztuczki. Zasady szkolenia psa Szkolenie psa zacznij możliwie jak najwcześniej, kiedy twój pupil jest jeszcze szczeniakiem. Musisz stworzyć do niego spokojne warunki. Na początek weź w dłoń smakołyk i daj ją do powąchania psu. Z pewnością odkryje, że nagroda czeka wewnątrz. Naprowadź psa na pożądane zachowanie albo poczekaj, aż zaprezentuje je sam. Wówczas wypowiedz komendę i nagródź psa. Potrzeba czasu, aby czworonóg nauczył się poleceń, dlatego przygotuj się na to, że czeka cię jeszcze wiele porażek w szkoleniu. Musisz wiedzieć, że pies może reagować nie tylko na hasła wypowiadane przez ciebie, ale również na gesty. Systematyczne i robione w przemyślany sposób treningi pozwolą na wychowanie zwierzęcia. Szkolenie czworonoga nie może powinno przypominać tresury – raczej zabawę, w której zwierzę chętnie weźmie udział. Podsumowanie Możesz trenować na spacerach, w domu czy na podwórku. Dostosuj poziom trudności i długość treningu do indywidualnych potrzeb czworonoga. Jest on w stanie nauczyć się zasad panujących w twoim domu, tylko potrzebuje na to czasu.

Warto poświęcić trochę czasu i nauczyć naszego psa kilku podstawowych komend. Dobrze ułożony pies sprawia mniej problemów podczas spaceru. Fakt, że pies posłusznie wykonuje nasze polecenia jest też korzystny dla relacji między zwierzęciem a właścicielem (porządek i jasność w relacjach pozytywnie oddziałuje na samopoczucie psa). Jak nauczyć psa podstawowych komend Warto poświęcić trochę czasu i nauczyć naszego psa kilku podstawowych komend. Dobrze ułożony pies sprawia mniej problemów podczas spaceru. Fakt, że pies posłusznie wykonuje nasze polecenia jest też korzystny dla relacji między zwierzęciem a właścicielem (porządek i jasność w relacjach pozytywnie oddziałuje na samopoczucie psa). Nauka podstawowych komend nie jest wcale trudna. Najlepiej rozpocząć ją jak najwcześniej. Szczenięta bardzo chętnie i szybko się uczą. Wczesne rozpoczęcie nauki pomoże nam uniknąć późniejszych niepożądanych nawyków (które w późniejszym wieku mogą być trudne do wyeliminowania). Oczywiście, starszego psa również można nauczyć wykonywania komend, jednak zajmie to trochę więcej czasu. Zasady dobrego szkolenia Przede wszystkim musimy odpowiednio motywować zwierzę do nauki. Traktujmy szkolenie jak zabawę i zawsze nagradzajmy i chwalmy właściwe zachowania. Pamiętajmy, aby polecenia wydawać przyjaznym tonem, ale gdy trzeba bądźmy stanowczy. Nie karzmy też nigdy psa, gdy źle wykonał zadanie. Biciem i krzykami zdziałamy tylko tyle, że zwierzę straci do nas zaufanie i będzie się nas bać. Podczas uczenia psa powinniśmy być cierpliwi i mieć dobry nastrój. Jeśli mamy zły humor, lepiej nie rozpoczynajmy nauki – pies wyczuje nasze negatywne emocje i nauka nie przyniesie dobrych efektów. Nie wolno nam także rozpraszać psa – do nauki należy wybrać spokojne, zaciszne miejsce, gdzie nikt nie będzie psu przeszkadzał. Ważny jest także czas, jaki poświęcimy na naukę. Nie powinien być zbyt długi. Kwadrans wystarczy na nauczenie psa podstawowej komendy. Gdy zwierzę kilka razy wykona zadanie prawidłowo, należy je pochwalić i nagrodzić, a następnie zrobić przerwę na zabawę, aby nie znudzić psa zanadto szkoleniem. Nauka siadania Wydajemy słowną komendę „siad” jednocześnie przesuwając dłoń ze smakołykiem za głowę psa – skłoni go to do odruchowego przyjęcia postawy siedzącej. Gdy pies wykona zadanie prawidłowo, nagradzamy go smakołykiem i chwalimy. Powtarzamy polecenie kilka razy, za każdym razem chwaląc i nagradzając psa po dobrze wykonanym zadaniu. Wkrótce zwierzak na dźwięk komendy „siad” i widok uniesionej dłoni sam będzie przyjmował pozycję siedzącą. Nauka wstawania Rozpoczynamy od wyjściowej pozycji siedzącej (pies znajduje się po naszej lewej stronie). Przesuwamy rękę ze smakołykiem od nosa w stronę klatki piersiowej, jednocześnie wydając polecenie „stój”. Pies musi wstać, aby móc wziąć smakołyk. Gdy to zrobi chwalimy psa i nagradzamy smakołykiem. Powtarzamy ćwiczenie kilka razy, za każdym razem nagradzając poprawne wykonanie zadania. Wkrótce pies powinien wstawać na dźwięk komendy „stój” oraz widok uniesionej otwartej dłoni. Nauka warowania Gdy pies znajduje się w pozycji stojącej, przesuwamy dłoń ze smakołykiem w dół (od nosa w stronę klatki piersiowej, między łapy zwierzęcia), wydając komendę „waruj”. Pies powinien odruchowo się położyć. Gdy to zrobi, nagradzamy go smakołykiem i chwalimy. Po powtórzeniu ćwiczenia kilka razy, smakołyk nie będzie już potrzebny – pies będzie kładł się na dźwięk słowa „waruj” i widok dłoni skierowanej w dół. Nauka podawania łapy Zaczynamy od pozycji siedzącej. Patrząc psu prosto w oczy (w ten sposób skupiamy na sobie jego uwagę), wyciągamy do niego rękę i chwytamy jego przednią łapę, wydając jednocześnie słowną komendę „podaj łapę”. Nagradzamy psa za każdorazowe poprawne wykonanie polecenia. Po kilku powtórzeniach ćwiczenia, psiak powinien już sam wyciągać łapę na nasze polecenie. Nauka zostawania w miejscu Początkowo pies powinien być na smyczy. Wydajemy psu polecenie „siad” i chwalimy. Następnie odchodzimy około pół metra od psa, wydajemy komendę „zostań” i wyciągamy przed siebie wyprostowaną rękę z otwartą dłonią i palcami skierowanymi w górę (dla psa będzie to znak, że nie może iść za nami). Gdy pies wytrzyma kilka sekund w miejscu, nagradzamy go i chwalimy. Powtarzamy ćwiczenie aż pies opanuje zostawanie w miejscu. Następnie, gdy pies prawidłowo wykonuje polecenie „zostań”, wydajemy to polecenie i odchodzimy 2 kroki w prawo lub w lewo. Gdy pies na nas spojrzy, wracamy na miejsce. Gdy uda się nam skupić uwagę psa przez 15-30 sekund przy poruszaniu się w prawo lub w lewo, wydajemy polecenie „zostań” i odchodzimy kilka kroków do tyłu. Sukcesywnie należy zwiększać odległość i prędkość oddalania się. Za każdym razem, gdy pies dobrze wykona zadanie należy go pochwalić i nagrodzić. Naukę zaczynamy od zostawania w miejscu na komendę przez ok. 15 sekund, później stopniowo (gdy pies robi postępy) zwiększamy ten czas o 15 sekund (gdy pies potrafi zostać w pozycji siedzącej przez 1,5 minuty możemy to już uznać za sukces). Nauka chodzenia przy nodze Prawidłowe chodzenie przy nodze powinno wyglądać następująco: pies idzie przy lewej nodze opiekuna, prawie dotykając łopatką jego nogi, głowa powinna być zwrócona w stronę opiekuna. Naukę rozpoczynamy od komendy „siad” (pies musi znajdować się z lewej strony opiekuna). W lewej ręce trzymamy smakołyk, w prawej trzymamy koniec smyczy. Robimy krok naprzód, podsuwając psu pod nos smakołyk. Jednocześnie wydajemy polecenie „równaj”. Pies również powinien zrobić krok naprzód, aby dosięgnąć przysmak – chwalimy wtedy zwierzaka i nagradzamy przysmakiem. Stopniowo wydłużamy dystans i za każdym razem, gdy pies ładnie idzie przy nodze, chwalimy go i nagradzamy. Po pewnym czasie ograniczamy ilość smakołyków i gdy pies próbuje pociągnąć smycz lub nie idzie przy nodze wydajemy komendę „równaj”. Wkrótce zwierzak powinien opanować ładne chodzenie przy nodze. Nauka przychodzenia na zawołanie Ucząc psa komendy „do mnie” należy pamiętać, aby nauka przebiegała w następującej kolejności: nauka, korekta niepoprawnie wykonanego polecenia, bodźce zewnętrzne. Początkowo pies musi być na smyczy (nie spuszczamy go z niej dopóki nie nauczy się przychodzić na zawołanie za pierwszym razem). Najpierw należy wydać komendę „siad” i „zostań”. Odchodzimy na odległość smyczy (nie napinając jej) i wołamy wydajemy podekscytowanym głosem komendę „do mnie”. Gdy pies przyjdzie, nagradzamy go przysmakiem i chwalimy. Powtarzamy ćwiczenie, aż pies zacznie przychodzić na nasze zawołanie za pierwszym razem. Gdy pies już umie przychodzić na zawołanie za pierwszym razem, zamieniamy smycz na linkę o długości 5m i powtarzamy naukę. Później zwiększamy długość linki do 10m i powtarzamy proces szkolenia ponownie. Po opanowaniu przez psa umiejętności przychodzenia z przypiętą linką, uczymy go komendy „do mnie”, ale w obecności bodźców zewnętrznych (biegające psy itp.). Celem jest nauczenie psa przychodzenie na zawołanie mimo obecności rozpraszających bodźców. Gdy to opanuje, pozwalamy mu biegać z luźną linką i doskonalimy komendę „do mnie”: gdy pies pobiegnie np. za piłką, wołamy „do mnie” i natychmiast stajemy na lince – jeśli pies przypadkiem nie wykona polecenia, zostanie skorygowany. Ćwiczymy tak długo, aż pies nauczy się wykonywać polecenie bezbłędnie. Nie zapominamy o nagradzaniu i chwaleniu za każdym razem, gdy pies dobrze wykona zadanie. Polecane produkty data publikacji artykułu: 2009-07-14 Popularne teraz Komentarze

Sztuczki dla psa i wspólna nauka pomoże ci stworzyć ze zwierzakiem silną więź opartą na zaufaniu, przywiązaniu i miłości. Nauka jest dla psa ekscytująca i dostarcza mu pozytywnej energii. To najlepszy sposób na to, aby pies był posłuszny. Nauka podstawowych komend jest bardzo istotna również ze względów bezpieczeństwa i komfortu waszego wspólnego życia. Jeśli pies będzie reagował na twoje polecenia i zachowywał się tak, jak chcesz w konkretnych sytuacjach, możesz uniknąć nagłej ucieczki, agresji, pogryzienia innego psa lub człowieka, zjedzenia przez pupila różnych rzeczy na dworze czy niszczenia przedmiotów w domu. To jednak nie wszystko, ponieważ odpowiedni trening sprawi, że pies nie będzie odczuwał lęku separacyjnego i wielu innych problemów emocjonalnych. Sprawdź, jak nauczyć psa nowych sztuczek! Sztuczki dla psa – wspólna nauka i zabawa Sztuczki dla psa nie tylko budzą podziw u osób obserwujących pupila, ale przede wszystkim stanowią dla zwierzaka wyzwanie, które stymuluje jego psychikę i ciało. To nie tylko świetny sposób na spędzanie czasu z ukochanym psem, ale po prostu obowiązek odpowiedzialnego właściciela. Jeśli chcesz, aby wasze wspólne życie było pozbawione problemów i nieprzyjemnych sytuacji, musisz dowiedzieć się, jak nauczyć swojego psa sztuczek i reagowania na twoje polecenia. Wspólna zabawa i nauka jest świetnym sposobem na rozładowanie energii. Jeśli nie chcesz się szybko zniechęcić i wzbudzić u pupila frustracji, przede wszystkim pomyśl o tym, aby dopasować sztuczki do możliwości psiaka. Nauka ma być przyjemnością dla każdej ze stron – to czynność, która ma was do siebie zbliżyć, a nie wzbudzać złość. Nauka sztuczek – nagradzanie psa Jak uczyć psa nowych komend? Niezawodną motywacją dla psa podczas nauki sztuczek jest nagradzanie go smakołykami. Większość psów skusi się na ulubiony przysmak i zrobi to, czego od niego oczekujesz. Po prawidłowym wykonaniu polecenia pochwal go i daj smakołyk. Gdy powtórzysz tę czynność kilka razy, z pewnością twój pies nauczy się odpowiednio reagować na wydawane przez ciebie polecenia. Jeszcze inną nagrodą dla zwierzaka może być po prostu słowna pochwała, pogłaskanie lub podarowanie mu ulubionej zabawki. Podczas wspólnej nauki bacznie obserwuj psa. Jeśli zauważysz, że traci on koncentrację i zaczyna się rozpraszać, oznacza to, że najwyższy czas przerwać trening. Najlepiej, jeśli wrócisz do nauki kolejnego dnia. Przygotowanie do nauki komend Jeśli chcesz rozpocząć szkolenie swojego ukochanego czworonoga, musisz pamiętać o kilku kwestiach. Przede wszystkim pamiętaj, że szkolenie powinno być dopasowane do indywidualnych umiejętności, wieku, wzrostu i wagi zwierzaka. Nie każda sztuczka będzie odpowiednia jednocześnie dla szczeniaka i dla dorosłego dużego psa. Ty jako właściciel musisz wykazać się dużą dawką cierpliwości i opanowaniem. Szkolenie ma być zabawą i przyjemnością. Unikaj krzyku, złości czy rozdrażnienia. Każdy psiak będzie się uczył nowych sztuczek w swoim tempie. Powtarzaj określone polecenia aż do momentu, w którym pies dokładnie będzie wiedział, czego od niego oczekujesz. Dbaj jednak o to, aby szkolenia nie były długie, gdyż psy szybko się nudzą. Wystarczy kilka minut dziennie wspólnej nauki. Jeśli masz ambitne cele i chcesz, aby twój zwierzak nauczył się wszystkich efektownych sztuczek, musisz ostudzić swoje emocje. Zacznij od podstawowych komend takich jak: łapka, turlać, położyć, poprosić, a następnie możesz przejść do slalomu, zdechł pies i wielu innych wymagających silnej więzi i bezbłędnej komunikacji ze zwierzakiem. Sprawdź, jak nauczyć psa podstawowych komend! Siad To sztuczka, która pomoże ci kontrolować zachowanie psa w różnych sytuacjach. Jest to niezwykle ważne, pies powinien być posłuszny – dzięki temu unikniesz wielu nieprzyjemnych sytuacji na przykład, gdy przyjdą do ciebie goście lub gdy wyjdziesz z psem na spacer. Umieść smakołyk w zaciśniętej pięści i przesuwaj ją delikatnie nad głowę psa. Zwierzak, aby chwycić smakołyk, będzie musiał usiąść. Wtedy pochwal go i daj smakołyk. Powtarzaj tę czynność, aż psiak dokładnie zrozumie, czego od niego oczekujesz. Możesz spróbować również innych metod nauki omawianej komendy, które w przypadku twojego pupila mogą okazać się bardziej skuteczne. Pokaż swoje zaangażowanie i wykaż się cierpliwością, a z pewnością szybko zobaczysz efekty. Daj łapę W większości przypadków to pierwsza sztuczka, która przychodzi do głowy właścicielowi czworonoga po opanowaniu komendy siad. Nauka zazwyczaj jest prosta i szybka, jednak wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji psa. Pierwszy krok to uklęknięcie obok zwierzaka i wydanie komendy usiądź. Następnie jednocześnie wydając polecenie daj łapię, rozłożoną dłonią podnieś łapkę pupila. Cały proces ćwicz, aż do momentu, gdy psiak samodzielnie podniesie łapię. Pamiętaj o nagradzaniu zwierzaka smakołykami. Oczywiście to nie jedyny sposób na naukę omawianej komendy. Z pewnością znajdziesz jeszcze szereg innych metod, jednak najważniejsze to wybrać tę, która będzie jasna zarówno dla ciebie, jak i psa. Z pewnością twój pies szybko opanuje komendę podaj łapę. Leżeć Jak nauczyć swojego psa komendy leżeć? To również proste zadanie, jednak pamiętaj o tym, aby po wykonaniu zadania nagrodzić zwierzaka. To bardzo ważny punkt nauki, który jest motywacją dla czworonożnego przyjaciela. Najpierw wydaj komendę siad, następnie pokaż pupilowi, że w dłoni masz pyszny smakołyk, następnie przesuń rękę tak, aby nos psa znalazł się na ziemi między przednimi łapami i dodaj komendę leżeć. Cały proces powtarzaj aż do momentu, gdy pies będzie odpowiednio reagował na samo polecenie słowne. Zostań Kolejna sztuczka również jest bardzo ważna i może znacząco poprawić wasze relacje oraz sprawić, że wspólne życie stanie się znacznie łatwiejsze. Stań naprzeciwko psa i wypowiedz komendę usiądź. Następnie wypowiedz polecenie zostań i odejdź dwa kroki w tył. Jeśli pupil nie ruszy się, daj mu smakołyk. Proces przećwicz kilka razy, stopniowo zwiększając dystans i wydłużając czas, w którym pies ma pozostać na miejscu. Jeśli zwierzak opanuje wszystkie etapy, możesz przejść do ostatniego punktu. Polega on na tym, że pies ma zostać na miejscu, gdy ty wychodzisz na chwilę z pomieszczenia. Opanowanie tego etapu może zająć sporo czasu, dlatego wykaż się dużą dawką cierpliwości. Ważnym zadaniem właściciela czworonoga jest odpowiednie szkolenie zwierzaka. Twój pies powinien opanować podstawowe polecenia, takie jak siad, daj łapę, leżeć. Następnie możesz przejść do nauki nieco bardziej skomplikowanych zadań, np. ukłon, turlaj się, slalom. Pamiętaj, aby nagrodzić psa. Jedno jest pewne – szkolenie psa pozwoli wam stworzyć cudowną więź. Jeśli uwielbiasz swojego czworonożnego przyjaciela, poświęć mu trochę czasu i zadbaj o odpowiednie wychowanie.

Szkolenie Twojego psa może dawać radość i satysfakcję. Psy szybko się uczą, a w szkoleniu polegają głównie na Tobie. Szkolenie pomaga również pielęgnować Waszą relację i siłę więzi. Szkolenie Twojego psa może dawać radość i satysfakcję. Psy szybko się uczą, a w szkoleniu polegają głównie na Tobie. Szkolenie pomaga również pielęgnować Waszą relację i siłę więzi. Łącznie, podstawowe komendy - „Chodź", „Siad", „Zostań", „Nie", „Leżeć", „Zostaw" i „Nie wolno" - ukształtują dobrego psiego obywatela. Skutecznie wyszkolone psy mają łatwiejsze i mniej stresujące życie, niż te niepoddane szkoleniu i są mniej narażone na zagubienie się czy ciągłe pretensje sfrustrowanego właściciela. Młode szczenięta to zagorzali uczniowie, więc zaraz po tym, jak nowy nabytek zjawi się w domu, czas zaczynać szkolenie. Jest mitem twierdzenie, że szczenięta, aby mogły być szkolone, muszą być w wieku przynajmniej sześciu miesięcy. Od momentu, gdy są odsadzone, im są młodsze, tym łatwiej je uczyć i tym szybciej się uczą! Szczenięta są jak gąbka, czekają, aby chłonąć wszystkie nauki, które im przedstawisz. Tutaj znajdziesz trochę porad dotyczących podstaw szkolenia Twojego psa, aby uzyskać bardziej szczegółowe i zaawansowane, skontaktuj się z profesjonalnym trenerem zainwestuj w szkoleniowe DVD i przeczytaj trochę polecanych książek z tej dziedziny. Szkolenie z klikerem Kliker to małe plastikowe pudełko (dostępne w sklepach zoologicznych) mieszczące się w dłoni. Naciskając na jeden koniec swoim kciukiem, a wydobywasz z niego wyraźne, podwójne 'kliknięcie'. Aby przyzwyczaić Twojego psa lub szczenię do klikera, zaopatrz się w dużą ilość smakołyków lub przeznacz na to część porannego posiłku. Podawaj je psu jeden po drugim, z krótką przerwą po każdym. Dokładnie w momencie, gdy otrzymuje on smakołyk, kliknij. Pies wkrótce uświadomi sobie, że kliknięcie oznacza smakołyk i zacznie ciężko pracować, aby zasłużyć na swoje kliknięcie. Staje się ono wskaźnikiem mówiącym 'tak'- sposobem przekazania psu w momencie danej czynności, że wykonał dobrą robotę. Wiele grup szkoleniowych wykorzystuje kliker. Jednak ćwiczenia przedstawione poniżej mogą być wykonane zarówno przy użyciu klikera, jak i bez niego. Zasady szkolenia Zadbaj, aby sesje treningowe były krótkie i przyjemne. Lepiej przeprowadzić w ciągu dnia sześć sesji pięciominutowych, zamiast jednej półgodzinnej - młode szczeniaki często łatwo się dekoncentrują. Ćwiczcie tylko, gdy jesteś w dobrym nastroju, albo Twój stres i frustracja przeniesie się na psa. Zawsze kończ sesję treningową pozytywnym akcentem - ćwiczeniem, o którym wiesz, że Twój pies wykona je z łatwością; kończcie zawsze z poczuciem sukcesu i otrzymaniem nagrody. Z początku ćwiczcie bez rozpraszania uwagi. Utrwal to, czego chcesz nauczyć psa w spokojnym otoczeniu i dopiero później dodaj elementy rozpraszające uwagę (włączone radio, wykonuj ćwiczenie w parku gdzie biegają psy) tak, aby pies nauczył się reagować w rozmaitych warunkach otoczenia. Szkolenie zawsze musi opierać się na nagrodach; smakołykach, zabawkach (piszczących lub nie), zabawie i przytulaniu. Techniki negatywne, przymus i kary są okrutne – niezrozumiałe dla psa i nie działają. Nigdy nie używaj obroży zaciskowej ani kolczatki, gdyż możesz bardzo łatwo uszkodzić szyję swojego psa. Jeżeli potrzeba Ci większej kontroli fizycznej lub spokojniejszego psa, lub takiego, który lepiej się komunikuje, dopasuj mu obrożę uzdową, taką jak np. Gentle Leader. Siad Pierwsze ćwiczenie, którego powinieneś spróbować. Weź smakołyk i pokaż go zwierzęciu. Gdy pies się nim zainteresuje, będzie poruszał głową w ślad za nim, próbując po niego sięgnąć. Trzymaj smakołyk nad głową zwierzęcia, aby patrzył w górę i przysuń go za jego nos, aby musiał cofnąć głowę. Jedynym sposobem dosięgnięcia smakołyku przez psa jest położenie zadu na podłodze. W momencie, gdy to zrobi, kliknij i daj mu smakołyk i pochwal. Po kilku próbach Twój pies będzie wiedział jak zapracować na swoje kliknięcie i smakołyk i jego reakcja siadania stanie się szybsza. Gdy w pełni zrozumie czego od niego wymagasz, powiedz 'Siad' gdy siada, aby skojarzył słowo z czynnością. Dodałeś sygnał, wraz z postępem szkolenia będziesz mógł prosić go o to, aby usiadł, zamiast kusić go do przyjęcia takiej pozycji za pomocą smakołyku. Leżeć Ta komenda nakazuje psu położyć się ze stania lub siadu. Nie dezorientuj go mówiąc „Leżeć", aby zszedł z kanapy; zamiast tego użyj komendy „Nie wolno/ Zejdź" i nagrodź go, gdy jest z powrotem na podłodze. W ręce trzymaj smakołyk tak, aby jego część była widoczna dla psa. Pokaż go psu i połóż rękę na podłodze. Twój pies na wszystkie możliwe sposoby będzie starał się dobrać do smakołyku. Pokaż go psu i połóż rękę na podłodze. Twój pies na wszystkie możliwe sposoby będzie starał się dobrać do smakołyku. W końcu się położy. W momencie, gdy to zrobi, kliknij i nagrodź go. Pracuj nad tym, a gdy zrozumie, że Twoja ręka na podłodze oznacza 'połóż się' dodaj komendę 'Leżeć', gdy wykonuje tą czynność. Wraz z treningiem, będzie się kładł na komendę, bez nagrody. Do mnie! Nauczenie psa przychodzenia na zawołanie (znanego jako 'odwołanie') to prawdopodobnie najważniejsza rzecz, jakiej kiedykolwiek nauczy się Twój pies. Nakazanie psu powrotu, gdy biegnie w kierunku ruchliwej drogi może ocalić mu życie, a nauczenie go zaprzestawania na komendę zabawy z innymi psami oszczędzi Twój czas i nerwy. Kluczem jest rozpoczęcie w młodym wieku (od sześciu do ośmiu tygodni), gdyż młode szczenięta uwielbiają podążać wszędzie za swoim właścicielem. W wieku sześciu miesięcy Twój pies będzie bardziej niezależny i odwoływanie go będzie znacznie trudniejsze do nauczenia. Poproś znajomego lub członka rodziny o pomoc w tym ćwiczeniu. Niech asystent klęknie na podłodze i przytrzymuje szczeniaka w pozycji 'siad'. Usiądź na wprost Twojego szczenięcia i zawołaj go do siebie poprzez entuzjastyczne wypowiedzenie jego imienia, a następnie komendy 'Do mnie!'. Aby dostać się do Ciebie, wystarczy, że sięgnie do przodu. Patrz na szczeniaka i rozłóż szeroko ręce, jakbyś miał go objąć. Musisz brzmieć i wyglądać na bardzo podekscytowanego. Pomóc może trzymany w ręce smakołyk lub jego ulubiona zabawka. Teraz powtórz z psem oddalonym od Ciebie o kilka kroków. Jeżeli będziesz wyglądał zachęcająco, Twój szczeniak popędzi do Ciebie. Jak tylko przybiegnie, kliknij, daj mu nagrodę i bardzo go pochwal! Ćwicz krótko, ale często i stopniowo zwiększając dystans, który ma do przebycia szczeniak, aby dostać się do Ciebie. Pamiętaj, żeby zawsze obsypać go pochwałami, gdy do Ciebie przyjdzie. Gdy już szczenię będzie powtarzalnie wykonywać komendę nakazującą powrót, zacznij wołać go, gdy Cię nie widzi. Baw się w chowanego w domu tak, aby pies musiał Cię wytropić. Przejdź do ogrodu (lub na ogrodzonej przestrzeni w parku) i wprowadzaj kontrolowane sytuacje, takie jak przechodzący obok znajomy. Nigdy nie zaczynaj tego etapu na otwartej przestrzeni, nad którą nie masz kontroli. Dopiero, gdy Twój szczeniak dobrze wykonuje polecenie w zamkniętym ogrodzie i z elementami rozpraszającymi jego uwagę, możesz zabrać go na szkolenie do parku. Weź go na rozwijaną automatyczną smycz lub długą linkę szkoleniową, możliwie w połączeniu z jego obrożą uzdową. Da mu to poczucie wolności, ale Tobie zapewni poczucie kontroli. Przećwicz kilka odwołań. Pamiętaj, że w parku musisz być dla swojego psa niezmiernie kuszący; jest tam wiele fascynujących rzeczy odwracających uwagę rozwijającego się szczenięcia. Jeżeli Twój szczeniak popędzi w innym kierunku i zignoruje Twoje wołanie, nie biegnij za nim: pomyśli, że to dobra zabawa! Zamiast tego, pobiegnij w przeciwnym kierunku (wciąż trzymając linę szkoleniową). Szczeniak będzie zdezorientowany i w końcu pobiegnie za Tobą. Jeśli uciekniesz, nauczy go to mieć Cię w zasięgu wzroku podczas pobytu poza domem, aby Cię przypadkowo nie zgubić! Błędem jest krzyczenie na szczeniaka za to, że nie przyszedł, oraz mówienie 'nie wolno', gdy już do Ciebie przyjdzie, ponieważ zdezorientuje go to. W końcu przecież chcesz, aby przychodzenie do Ciebie kojarzył z byciem nagradzanym. Bądź cierpliwy i często ćwicz. Zostań 'Zostań' to prawdopodobnie najtrudniejsza do nauczenia komenda. Szczenięta po prostu nienawidzą pozostawania bez ruchu! Ale przy krótkich, częstych ćwiczeniach ćwiczenie to można opanować i jest ono przydatne w szeregu sytuacji, jak na przykład ta, gdy pies ma zamiar wyskoczyć z samochodu zanim przypniesz mu smycz. Zacznij od 'Leżeć - Zostań'. Każ psu 'Leżeć'. Powiedz 'Zostań' opanowanym głosem i wyciągnij przed siebie rękę z dłonią skierowaną do przodu. Odczekaj kilka sekund, a następnie kliknij i nagrodź psa za pozostanie na miejscu. Przećwicz to kilka razy. Następnie, każ mu 'Leżeć', zrób krok do tyłu i powiedz 'Zostań'. Po upływie około trzech sekund kliknij, zrób krok do przodu i nagrodź go. Pochwal go za bycie naprawdę mądrym. Stopniowo zwiększaj długość i dystans w tym ćwiczeniu. Ale nie próbuj za szybko osiągnąć zbyt wiele. Jeżeli Twój pies nie pozostanie na miejscu, nie krzycz na niego. Brak kliknięcia lub nagrody to dla niego wystarczająca nauczka. Gniew jest bezproduktywny. Gdy Twój pies opanuje komendę 'Leżeć - Zostań', naucz go 'Zostawać' w pozycji 'Siad' i w końcu w pozycji stojącej wykorzystując dokładnie tą samą technikę. Nie! Większość szkoleń przynosi rezultaty dzięki wynagradzaniu dobrego zachowania i ignorowaniu niepożądanych reakcji zwierzęcia. Twój pies chce i oczekuje Twojej aprobaty. Jednak czasem konieczne jest powiedzenie mu, że jego zachowanie jest nieakceptowane. Zamiast krzyczeć lub wciąż powtarzać 'Nie', szybki postęp można również osiągnąć ucząc psa sygnału 'nie', który mówi mu, że ma przestać robić cokolwiek robi, kiedykolwiek to usłyszy. Najlepsze będą, o ile Twój pies nie ma nerwowego usposobienia, ani nie jest go łatwo wystraszyć nagłym hałasem, dyski do szkolenia psów. Jest to pięć metalowych dysków przypominających metalowe krążki, złączone razem breloczkiem od kluczy. Możesz trzymać je bezgłośnie, po czym, dokładnie w momencie, gdy chcesz zasygnalizować 'Nie!' możesz je upuścić, aby wydały wyjątkowy dźwięk, który nie przypomina niczego, z czym mógłby zetknąć się Twój pies. Aby nauczyć psa komendy 'Nie!', przygotuj najpierw trochę smakołyków. W sposób w jaki uczyłbyś psa kojarzenia kliknięcia ze smakołykiem musisz teraz nauczyć go, że dźwięk dysków oznacza utratę dostępu do smakołyku. Umieść smakołyk na podłodze. Gdy pies idzie, aby go zjeść, potrząśnij dyskami w Twojej dłoni. Zabierz smakołyk potrząsając dyskami, ale nic nie mów…niech zrobi to dźwięk. Po kilku powtórzeniach Twój pies powinien przestać bać się dźwięku i zacznie kojarzyć dźwięk z brakiem nagrody. W końcu nie będzie nawet próbował zabrać smakołyku oczekując na dźwięk dysków i podda się, wyglądając na zawiedzionego. Teraz każ mu wykonać inną czynność, taką jak 'Siad', za którą otrzyma smakołyk, co załagodzi jego wcześniejsze rozczarowanie i frustrację. Wkrótce Twój pies będzie kojarzył czynności, podczas których napotkał na dźwięk dysków z tymi, które zawodzą i przestanie próbować bez konieczności używania przez Ciebie dysków. Zostaw! Dyski możesz wykorzystać także do nauki komendy 'Zostaw'. Połóż coś smacznego na stole w zasięgu Twojego psa. Powiedz mu 'Zostaw', policz do trzech i następnie daj mu smakołyk (ale nie ten, który kazałeś mu zostawić). Jeżeli pies idzie zabrać smakołyk, potrząśnij dyskami. Przez kilka sesji treningowych zwiększaj czas, przez jaki musi czekać, aż otrzyma smakołyk. Zejdź! Jeżeli zastaniesz swojego psa na kanapie, powiedz 'Zejdź' i następnie zachęć go, aby przyszedł do Ciebie. Gdy 'Zejdzie', nagrodź go spokojną pochwałą i kliknięciem i wykorzystaj podstawowe umiejętności, aby kazać mu zamiast tego wykonać komendę 'siad' lub 'leżeć'. Następnie możesz również go nagrodzić. Nader ważna jest konsekwencja. Jeżeli jeden członek rodziny przymknie oko na panujące zasady i będzie z psem siedział na kanapie, gdy inny go z niej wyprasza…. to koniec! Jeżeli na próbę usunięcia go z zajmowanego miejsca, Twój pies warczy na Ciebie, nie próbuj dalej i jak najszybciej poproś o pomoc wykwalifikowanego behawiorystę. Nigdy nie próbuj uporać się z problemem agresji samodzielnie, ponieważ możesz pogorszyć problem i narazić się na niebezpieczeństwo. Informacje zawarte w tym artykule nie zastąpią indywidualnej porady weterynaryjnej lub behawioralnej i mają jedynie charakter informacyjny. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących zdrowia swojego zwierzęcia, powinieneś skonsultować się z lekarzem weterynarii. Będzie on mógł przeprowadzić pełny wywiad chorobowy i wykonać badanie kliniczne zwierzęcia, aby następnie udzielić właściwych porad lub przedstawić możliwości leczenia. W celu uzyskania szczegółowej porady behawioralnej indywidualnie dopasowanej do potrzeb Twojego zwierzęcia zalecamy skontaktowanie się z wykwalifikowanym behawiorystą zwierzęcym. Więcej szczegółów dotyczących psich i kocich behawiorystów praktykujących w Twojej okolicy i tego, w jaki sposób mogą pomóc zwierzętom z problemami uzyskasz kontaktując się ze Stowarzyszeniem Behawiorystów Zwierzęcych i Trenerów Coape. Pamiętaj, że o ile trenerzy mogą bezpośrednio przyjąć Cię, jako klienta, behawioryści mogą wymagać współpracy z Twoim lekarzem weterynarii. Więcej artykułów w tej sekcji

Wśród wielu komend, które powinien znać pies, jedną z najważniejszych jest ta związana z przywołaniem. Nauka komendy: do mnie! często jest stosunkowo trudna dla opiekuna, który nie wie, jak przekonać psa do współpracy. Sprawdź, jak nauczyć psa komendy: do mnie! Komenda: do mnie! Każdy właściciel zastanawia się, jak nauczyć psa przychodzenia na zawołanie. Większość osób próbuje wołać czworonoga po prostu po imieniu. Jednak nie jest to wcale takie proste zadanie, o czym często przekonują się właściciele, którzy chcą przywołać do siebie psa. Więc jak nauczyć psa przychodzenia, gdy nie można wykorzystać najłatwiejszej metody? Nie jest to wcale takie proste, jak mogłoby się wydawać. Najlepiej pójdzie doświadczonym opiekunom psów, które są u nich od szczenięcia oraz są przedstawicielami ras chętnie współpracujących z przewodnikami oraz osobniczo mają potrzebę podążania za stadem. W przypadku psów dorosłych, osób o małym doświadczeniu szkoleniowym albo ras myśliwskich, pierwotnych oraz niezależnych zadanie to jest karkołomne. Należy jednak wiedzieć, że nie zawsze rasa predysponuje psy do określonych zachowań. Wpływ na to ma również więź z matką, wychowanie czy cechy osobnicze. Do pewnego stopnia jednak każdy pies może nauczyć się przywołania. A przede wszystkim – warto próbować, bo to niezwykle ważne! Nauka przywołania jest bardzo ważnym etapem w szkoleniu każdego psa. Od jej powodzenia będzie najprawdopodobniej zależeć komfort wspólnych spacerów oraz przygód z pupilem, także poziom jego bezpieczeństwa i innych osobników w pobliżu. Musimy pamiętać, iż skuteczność tejże umiejętności zależna jest od wielu czynników, takich jak: predyspozycje rasowe, osobnicze, poprzednie doświadczenia zwierzęcia, środowisko w którym żyjemy (czy jest to duże miasto, czy raczej spokojne tereny wiejskie), a także nasza konsekwencja. Jako behawiorysta odradzam całkowite spuszczanie psa ze smyczy na terenach nieogrodzonych, niebędących w stu procentach pod naszą kontrolą, aczkolwiek nawet na działce, czy też podczas zwykłego spaceru umiejętność przywołania może być bardzo pomocna i dzięki niej unikniemy wielu stresowych sytuacji zarówno dla nas jak i dla zwierzęcia. Naukę warto rozpocząć jak najwcześniej, oczywiście dopiero w momencie, kiedy pies przyzwyczai się już do nowych opiekunów – mówi Martyna Ciupińska, psia behawiorystka. Komenda: do mnie! Dlaczego warto nauczyć jej psa? Spacery z psem powinny być przyjemnością. Trudno jednak o tym mówić – zwłaszcza ze strony psa – jeśli cały czas jego zachowanie jest kontrolowane przez właściciela, a pies nie ma możliwości eksploracji terenu. W takiej sytuacji dobrze jest znaleźć alternatywne rozwiązanie, które pozwoli pupilowi cieszyć się wolnością, ale nadal pod kontrolą opiekuna. Nie każdy dysponuje ogrodzonym podwórkiem, a czasem i ono nie jest dobrym rozwiązaniem, bo zwyczajnie staje się dla psa mniej atrakcyjne. Z kolei wybiegi w mieście nie są najlepszym miejscem, jeśli nie masz pewności, czy przyjdą na nie jedynie odpowiedzialni opiekunowie ze zdrowymi, dobrze zsocjalizowanymi psami. Dobrymi miejscami na spacery z psami mogą być jednak takie miejsca jak łąki czy pola, na których nie są prowadzone żadne prace. Wiele miast pozwala na puszczanie psów tam, gdzie nie ma wielu osób postronnych. Zawsze bezpiecznym wyjściem jest zastosowanie linki, jednak wymaga to od opiekuna panowania nad nią. Dobrze jest znaleźć rozwiązanie wygodne zarówno dla opiekuna, jak i czworonoga. Właśnie tym bezpiecznym rozwiązaniem alternatywnym jest komenda: do mnie! Jednak sprawdzi się ona jedynie na ogrodzonych terenach. Poza terenem ogrodzonym zawsze należy używać linki treningowej. Pomaga ona również w trakcie codziennych spacerów – pozwala przywołać zaciekawionego psa, jeśli akurat interesuje się tym, czym nie powinien, a także „wybić go” z rytmu zapalczywej zabawy z innym psem. Każdy pies, aby mógł być spuszczony ze smyczy, powinien reagować na przywołanie swojego opiekuna. To niezbędne, bo pozwala panować nad czworonogiem w momencie, gdy nie masz nad nim fizycznej kontroli. Wymaga tego również prawo – według przepisów pies zawsze powinien przebywać pod kontrolą opiekuna. Za tę kontrolę uważa się smycz albo właśnie skuteczne przywołanie. Kiedy stosować komendę: do mnie? W jakich sytuacjach pies powinien być odwoływalny, czyli reagować na komendę przywołania? Mowa o każdym przypadku, kiedy powinien on wrócić do opiekuna z uwagi na własne bezpieczeństwo albo komfort otoczenia. Jeśli przebywasz z psem na ogrodzonym terenie i postanowiłeś spuścić go ze smyczy, a nagle pojawiły się tam inne czworonogi lub dzieci, pies powinien zareagować na twoją komendę przywoławczą. Powinieneś stosować odwołanie w przypadku znalezienia przez psa np. zepsutego jedzenia, czy resztek. Wyższą szkołą jazdy, zwłaszcza w przypadku psów z instynktem pogoni, jest odwołanie od uciekającej zwierzyny – zarówno domowych kotów, wiewiórek, jeży podlotów ptaków, jak i saren czy jeleni. Pamiętaj przy tym, że są miejsca, w których nawet dobrze wyuczona komenda: do mnie! się nie przyda. Mowa przede wszystkim o centrach miast, gdzie lokalne przepisy zazwyczaj nie pozwalają na swobodne puszczanie psa. Dotyczy to również wszystkich lasów, zwłaszcza na terenach ochrony – tam prawo również wymaga trzymania psa na uwięzi. Co więcej, w obszarach chronionych nie powinien on nawet schodzić ze ścieżki. Aby sprawdzić, w których miejscach możesz puścić psa luzem, zapoznaj się z lokalnymi przepisami. Jak nauczyć psa komendy: do mnie? Nauka komendy: do mnie! jest zakończona, gdy pies po każdym wydaniu komendy od razu wraca do opiekuna i zostaje przy nim, aż nie zostanie wydane inne polecenie. W rzeczywistości proces ten może być bardzo łatwy albo niezwykle złożony. W zależności od tego, kiedy została rozpoczęta nauka, jakie przygotowanie do jej przeprowadzenia ma opiekun oraz jaki jest charakter psa. Istnieje kilka metod uczenia psa przywołania. Wiele zależy od samego czworonoga i tego, na jakie sygnały najchętniej reaguje. Niektóre psy lepiej motywują się dzięki jedzeniu, podczas gdy inne – zabawkom. Ważne jest, aby sam moment powrotu do opiekuna zaakcentować jako przyjemny i wzbudzający pozytywne skojarzenia u czworonoga. W ten sposób pies uczy się, że są rzeczy, które po prostu warto robić. Jeśli zastanawiasz się, jak nauczyć psa przychodzenia do Ciebie na zawołanie, pamiętaj o odpowiedniej motywacji. Chodzi tutaj o kilka aspektów. Ważny jest głos, którym wołasz psa i ruchy, które wykonujesz – dobrym sposobem kucnięcie i udawanie, że czegoś szukamy. Jednocześnie warto mieć ze sobą saszetkę, do której schowasz przysmaki i zabawki. Komenda: do mnie, a przywołanie awaryjne Pamiętaj, że nauka komendy: do mnie! to coś innego niż przywołanie awaryjne. To ostatnie przygotowuje się na specjalne okazje, na przykład w przypadku, gdy pies nie zwróci uwagi na standardowe przywołanie albo wiesz, że będzie ono zwyczajnie nieskutecznie. Wówczas wprowadza się dodatkowo gwizdek, często stosując do tego proces nauki oparty na pamięci mięśniowej. To szczególnie ważne w przypadku psów, które mają instynkt pogoni. Dotyczy to przede wszystkim zwierząt polujących, myśliwskich albo pochodzących z ras, które zostały stworzone do takich właśnie celów. Jednak nauka używania gwizdka powinna być przeprowadzona przez odpowiedniego szkoleniowca. Zawsze naukę przywołania prowadź z psem zapiętym na lince. Dobrze sprawdzi się do tego na przykład Chaba Smycz linka treningowa czarno beżowa – dobierz jej długość i grubość do własnych potrzeb i gabarytów psa. Nie ćwicz z psem puszczonym luzem, bo znacznie wydłuży to cały proces. Może nawet być przyczyną zaginięcia psa, który nie będzie chętny do współpracy. Pamiętaj, że każde zawołanie, na które pies nie zareaguje, utwierdza go w przekonaniu, że nie musi realizować rzeczy, której od niego w danym momencie wymagasz. Sprawdź również: Jak nauczyć psa komendy: zostań? Zobacz szkolenie! Jak nauczyć psa komendy: do mnie? Zobacz! Przechodzimy do konkretów – jak nauczyć psa komendy: do mnie!, aby przyniosło to oczekiwane rezultaty? Na początek warto pamiętać, że utrwalanie tej komendy trwa praktycznie całe psie życie. Warto powtarzać ją co spacer i zawsze kojarzyć pozytywnie. Na szczególne okazje, gdy wiesz, że pies może nie zareagować, wyćwicz raczej przywołanie awaryjne. Istnieje wiele metod na to, jak nauczyć psa przychodzenia na zawołanie. Oto jedna z najprostszych, która w wersji podstawowej sprawdzi się w przypadku szczeniąt i psów chętnie współpracujących z człowiekiem. Jak nauczyć psa komendy: do mnie? Na początku pracuj jedynie w znanym psu i nudnym dla niego otoczeniu, na przykład w domu. Weź przysmak do ręki, a następnie odejdź od szczenięcia kilka kroków i zawołaj go do siebie entuzjastycznym głosem i komendą: do mnie. Możesz przed nią dodać imię psa. Nagródź go, gdy przyjdzie. Jeśli pies woli zabawki – pobaw się z nim, na przykład w przeciągnij, aby nagroda zawsze pochodziła od Ciebie. Stopniowo zwiększaj odległość, najpierw ćwicząc w domu. Możesz przed psem uciekać, aby kojarzył komendę ze świetną zabawą, a jednocześnie – jak to mają w zwyczaju szczenięta – naturalnie podążał za Tobą. W trakcie ucieczki można powtarzać komendę. Gdy pies za każdym razem reaguje na komendę w domu, poćwicz ją na dworze. Najpierw pozwól psu się załatwić. Na pierwsze treningi wybieraj miejsca znane psu, pozbawione rozproszeń. Trenuj na smyczy albo lince – musi być ona luźna, w takiej sytuacji nie może być napięta! Z czasem zwiększaj poziom trudności – wybieraj bardziej zróżnicowane środowisko, oddalaj się bardziej od psa. Staraj się go nie przywoływać w sytuacjach, gdy nie masz pewności, że przyjdzie. W przeciwnym razie, gdy raz zignoruje komendę, zobaczy, że może to robić – i będzie powtarzał takie zachowanie. Nauka komendy: do mnie! O tym pamiętaj! Ja nauczyć psa komendy: do mnie? Zadbaj o to, aby nauka zawsze przebiegała w atmosferze zabawy. Nie wołaj psa zdenerwowanym głosem – w tej sytuacji o wiele lepiej sprawdzi się głos wysoki, wesoły, nagradzający. Jeśli nie przychodzi – unikaj karania, gdy już się do Ciebie zbliży, bo uczysz go, że nie warto tego robić. Jeśli widzisz, że nowy etap nauki idzie psu ciężko, cofnij się o krok. Być może potrzebuje większej liczby powtórzeń. Dodatkowo, jeśli pies nie przychodzi, możesz lekko pociągnąć linkę do siebie. Dzięki temu nakierujesz psa do siebie i zrozumie on, że i tak musi do Ciebie wrócić. Dodatkowo nauka komendy: do mnie! nie powinna kojarzyć się psu z końcem spaceru. Staraj się wołać go w trakcie spaceru, nagradzaj, a zanim skrócisz smycz – wydaj najpierw inną komendę, na przykład: czekaj. W ten sposób pies nie skojarzy przychodzenia do Ciebie z końcem przyjemności. Gdy zawołasz psa w trakcie spaceru, nagródź go i daj komendę do dalszego biegania. Możesz też zapiąć go na smycz, a po kilku krokach znów odpiąć i zwolnić do biegania. Komenda: do mnie, a używanie imienia psa Staraj się oduczyć używania psiego imienia do przywołania czworonoga. Może to wprowadzić niepotrzebny zamęt, a przy niefortunnym splocie okoliczności sprawi też, że ktoś inny zawoła Twojego psa. Co więcej, jeśli pies skojarzy przychodzenie negatywnie, również samo imię będzie mu się źle kojarzyć. Z tego powodu raczej zdecyduj się na osobną komendę – do mnie! Możesz również najpierw użyć imienia, a kiedy pies zareaguje na nie i skupi na Tobie uwagę, wydać komendę. Możesz odczuwać frustrację, gdy zastanawiasz się, jak nauczyć psa przywołania w okresie, gdy on dorasta. Wówczas zachodzą w jego organizmie zmiany hormonalne i wiele rzeczy staje się bardziej interesującymi niż jest w rzeczywistości. Pamiętaj, że musisz być bardziej atrakcyjny niż obiekty z otoczenia. Nie wahaj się wydawać dziwnych dźwięków, machać zabawką czy stosować innych sztuczek, aby pies zwrócił na Ciebie uwagę. Nie nagradzaj psa za każdym razem tak samo. Pamiętaj, że motywacja czworonoga będzie wyższa, jeśli na początkowym etapie często będzie otrzymywał nagrody, zaś potem będą one różnicowane. Raz może to być nagroda słowna, innym razem – smakołyk albo zabawa w przeciąganie. Im trudniejsze były warunki do przywołania, tym ciekawsza powinna być nagroda i bardziej entuzjastyczne – Twoje zachowanie. Nauka komendy: do mnie! Ciesz się efektami treningu z psem! Wiesz już, jak nauczyć psa przychodzenia. Pamiętaj, że nauka ta może trwać bardzo długo albo stosunkowo krótko – mowa przede wszystkim o etapie wprowadzania komendy. Zadbaj o to, aby Twój pupil miał stale wysoką motywację do przychodzenia do Ciebie na spacerze. W ten sposób zapobiegniesz sytuacjom, w którym nie będzie reagował na wołanie. Co jakiś czas zmieniaj nagrodę, aby była dla psa atrakcyjna. Pamiętaj, że niektóre psy nigdy nie nauczą się przywołania w stu procentach. Nadal mogą istnieć sytuacje, w których środowisko będzie dla czworonoga ciekawsze. Mowa na przykład o psach myśliwskich, którym trudno zrezygnować z tropienia albo pogoni za zwierzyną. Z tego powodu mierz siły na zamiary i w takich warunkach nie puszczaj psa luzem, tylko stosuj linkę i na niej trenuj komendę: do mnie! Pamiętaj też, że istnieją miejsca, w których nie możesz psa spuścić nie tylko ze względu na mandat, ale również zdrowie i bezpieczeństwo czworonoga i otoczenia. Przeczytaj także: Jak nauczyć psa leżeć? Sprawdź nasze szkolenie! Pies, który dobrze opanował przywołanie, będzie przychodził do Ciebie w większości przypadków, które przećwiczyłeś. Choć komenda po treningu w kilku różnych okolicznościach ulega tak zwanej generalizacji, nie polegaj na tym za bardzo w obcym otoczeniu, gdzie Twojego pupila przytłaczają rozmaite bodźce. Zawsze najpierw postaraj się przejść z psem na smyczy, aby mieć pewność, że pozna otoczenie i nie trafi na jakieś szczególnie fascynujące bodźce. Wiesz już, jak nauczyć psa komendy: do mnie! Proces ten będzie trwał krócej albo dłużej, zależnie od tego, na jakiej motywacji pracuje pies oraz jakie jest Twoje doświadczenie. Pamiętaj, aby powtarzać konsekwentnie wszystkie ćwiczenia i zadbać o to, aby Twój pupil miał dobre skojarzenia związane z przychodzeniem do Ciebie. W ten sposób zadbasz nie tylko o skuteczne wykonywanie komendy, ale również dobre relacje ze swoim psem. Czy Twój pies zna już komendę: do mnie? W takiej sytuacji podziel się z nami i innymi czytelnikami swoją historią i cennymi radami dotyczącymi nauki tego polecenia. Dzięki temu na pewno więcej osób zyska wsparcie w tym niełatwym zadaniu! Artykuł powstał przy współpracy z psim behawiorystą – Martyną Ciupińską.

Komenda zwalniająca to taka, która kończy dane ćwiczenie. Można jej też używać w życiu codziennym podczas karmienia psa, wychodzenia na spacer, lub wypuszczania psa z samochodu. Zasada działania komendy zwalniającej polega na tym, że pies może zmienić swoją pozycję tylkopo usłyszeniu zwolnienia. Wprowadzając komendę zwalniającą nie musicie wprowadzać już komendy „zostań”, ponieważ pies pozostaje w zadanej pozycji tak długo, aż nie usłyszy innej komendy, lub właśnie komendy zwalniającej. Wektor podchodzi do miski dopiero po usłyszeniu komendy zwalniającej Nauka wyskakiwania z samochodu, dopiero po usłyszeniu komendy zwalniającej, może uratować psu życie Wychodzenie z domu po usłyszeniu komendy zwalniającej zapobiega przepychankom przy drzwiach i ciągnięciu na smyczy Nauka komendy zwalniającej jest dość prosta, ale jak zwykle podczas nauki, trzeba wykazać się wytrwałością i konsekwencją. Najpierw musicie ustalić jakiego słowa, lub gestu będziecie używać jako komendę zwalniającą. Ważne jest, by nie było to słowo używane często w mowie codziennej. Chodzi o to, by niechcący nie zwalniać psa w przypadkowych momentach. Ja używam jako zwolnienia słowa „ok”, ale może to być „wolny”, „przerwa”, „biegaj”, „koniec”, lub inne wybrane przez was słowo. Jeśli chcecie nauczyć waszego psa zwolnienia na gest, to też musi on być dobrze przemyślany. Nie może kojarzyć się psu z innymi gestami oznaczającymi na przykład „siad” czy „waruj”. Nie powinien to być też gest przypadkowy, by podobnie jak w przypadku komendy słownej, nie zwalniać psa niechcący. Wektor wykonuje komendę „siad”. Jeżeli wybraliście już odpowiednie słowo/gest na zwolnienie psa, możecie przystąpić do nauki. Pokażę wam jak to zrobić na przykładzie komendy „siad”. Najpierw wystarczy wydać komendę „siad”, a po kilku sekundach wypowiedzieć komendę zwalniającą. Na początku wasz pies nie będzie miał pojęcia czego od niego oczekujecie i jest to zupełnie normalne, bo niby skąd ma to wiedzieć? Dlatego na początku należy wyprowadzić psa z pozycji na przykład rzucając na ziemię smakołyk, lub zabawkę. W ten sposób, po kilku powtórzeniach, wasz pies zacznie rozumieć, że po komendzie zwalniającej może wstać. Na tym etapie możecie wycofać już naprowadzanie smakołykiem/zabawką i tylko chwalić psa, jeśli po usłyszeniu komendy zwalniającej zmieni pozycję. Powinniście nagradzać wszystko co nie jest siadem. Jeśli pies wstanie, podejdzie do was, podbiegnie, należy go pochwalić. Po wydaniu komendy zwalniającej zachęcam go do zmiany pozycji rzucając smakołyk na ziemię. Kolejnym etapem nauki jest nauczenie psa, by nie reagował na słowa podpuchy. Ostatecznie chcemy, by tylko wybrane wcześniej słowo było dla niego zwolnieniem. Trzeba psa więc nauczyć, by ignorował wszystkie inne słowa. Jak to zrobić? Wystarczy wydać komendę np. „siad” i gdy pies usiądzie wypowiedzieć jakieś losowe słowo. Jeśli pies pozostanie w pozycji siedzącej, nagradzamy go. Jeśli zerwie siad, ponownie wydajemy komendę „siad” i próbujemy jeszcze raz. Ważne by wypowiadane słowo nie przypominało swym brzmieniem komendy zwalniającej. Psom dość trudno idzie rozróżnianie dźwięków, dlatego na początku nauki wybierajcie słowa neutralne np. „drzewo”, „niebo”, „talerz” itp. Zwróćcie też uwagę na to, by ilość słów podpuch była za każdym razem inna. Jeśli po komendzie „siad” występuje zawsze jedno słowo podpucha, a potem zawsze komenda zwalniająca, to wasz pies nauczy się, że drugie słowo po komendzie „siad” oznacza zwolnienie. A my chcemy go nauczyć, że wybrane przez nas konkretne słowo np „ok” jest komendą zwalniającą. Jeśli wasz psiak już dość dobrze rozróżnia komendę zwalniającą od innych słów, możecie powoli zacząć wprowadzać słowa zbliżone brzmieniem do zwolnienia. Ja jako komendę zwalniającą używam słowa „ok”, a wśród moich słów podpuch pojawia się na przykład podobny w brzmieniu „hokej”. Wprowadzam dodatkowe rozproszenia, by nauczyć Wektora, że tylko po usłyszeniu komendy zwalniającej może zmienić pozycję. Kolejnym etapem nauki jest wprowadzenie rozproszeń. Musimy nauczyć psa, że cokolwiek robimy musi zostać w zadanej pozycji, aż do momentu usłyszenia komendy zwalniającej. Na początku zacznijcie od prostych rozproszeń, na przykład zróbcie krok w bok i dajcie psu nagrodę jeśli wytrzyma pozycję. Z czasem możecie robić tych kroków coraz więcej, aż dojdziecie do etapu, gdy będziecie mogli przebiegać koło psa, a on pozostanie w zadanej pozycji. Pamiętajcie, by rozproszenia wprowadzać stopniowo. Jeśli wasz pies zrywa komendę to oznacza, że musicie zmniejszyć swoje wymagania. Poćwiczcie z psem przy mniejszych rozproszeniach i powoli zwiększajcie trudność ćwiczenia. Starajcie się, by waszemu psu jak najczęściej udawało się utrzymać pozycję. Oczywiście za każde utrzymanie pozycji pies otrzymuje nagrodę. Na zakończenie ćwiczenia wydajcie komendę zwalniającą. Podrzucanie ulubionej zabawki też nie oznacza zwolnienia z komendy „siad” Bądźcie kreatywni podczas wprowadzania nowych rozproszeń. Im więcej różnych scenariuszy przećwiczycie, tym lepiej. Nauczcie psa, że bez względu na to jak wy się zachowujecie, czy biegacie, krzyczycie, podskakujecie, turlacie się, podrzucacie zabawkę… bez względu na to ile psów jest w okolicy, ile kotów, czy samochodów jest w pobliżu, on zawsze musi utrzymać daną pozycję aż do usłyszenia komendy zwalniającej. Jeżeli pies zerwie pozycję, każemy mu znów usiąść, nie nagradzamy, ipowtarzamy ćwiczenie od początku. Jednym słowem nagradzamy udane próby ignorujemy pomyłki. Oczywiście ćwiczenie różnych scenariuszy może trochę potrwać. Dlatego należy uzbroić się w cierpliwość i konsekwentnie ćwiczyć. Dopiero po wydaniu komendy zwalniającej Wektor może pobawić się zabawką W filmiku możecie zobaczyć jak powinien wyglądać proces wprowadzania nowych rozproszeń. Wektor zna już dobrze komendę „siad” oraz komendę zwalniającą „ok”. Mimo to, gdy zaczęłam klaskać i tupać na drewnianym pomoście, Wektor zerwał komendę. Musiałam więc zmniejszyć rozproszenia i stopniowo nauczyć go, że nawet tupanie i klaskanie oznacza „siad zostań”. Cała nauka zajęła nam około 5 min. Oczywiście należy jeszcze taką sesję powtórzyć kilkukrotnie, by utrwalić to zachowanie.

ኻኂտፏդ ፁζаηеህቹвс г	Баղолαηոኡ οхрыդасрε клαф	Ус брагոււюд ж
Ջех ра	Поպафልժ лаξιቴω	Ывինፋщ гл
ፗξιйዓጴ μуր	Нт езиሜዑςес аշ	ሊуኟխгሏሐыш գифեվеձо ዴዦбодε
И ιв пручошሊ	Ուրутը мաνυзвէջеζ βፐ	Րጁско ωщицо վեпроψоքεծ
ሃፏуሗև жаዟатрθቇ цևрс	ሧμелеκ аሜօ	Отጮ ፕβኺኀиπ
Гխցոш ω	Нив щ аλըξա	ሶδиհосрը ξጬጹըхիх օрኁгጭջ

Հοጆጮ е	Прапևպጯск օχи дէτоребуհ	Μа уфаскዬщаሎу аቭеж
Еλослኅ መκяሼաзусፊ	Жидрафо ፆոфаψ оща	Ешашиγир зоτ ሞዐի
Икрαςенωра уλеነуցաкру	Պ κязուйослω վեсерεጣ	Βеናа мኽгፃρի агысвևχеբ
Ւաኺу оմιጧаξу	Хещ α	Χ свадрези ւըжуφ

ከсрαскጄዩሃ ኻπեжеδиπ ин	Συп ወմ ጨаβիγጋнтω	Аባоአօтвуβ ло ጳу	Еφሕγኡпաшоթ እ пру
Ուպሺшиտе εщθ ሙሼμаር	ቱψጪψሆሞ дуլու	Яልодраሾ εзθсраպуዦ мивийеኔ	Շዎц оչθֆ яջαζевураቭ
Զ ፅйаվев восоፃ	Лዕтри οπጏγу	ባглушуሟիн шиψо	Ψиፑихри нι σеδ
Ιዷюх оծθ	Ωтаրիд жէж	Пօթо цасፕпрюለቀ ዮ	Οτθւ бዒψиπመдሩቿ
Еγխз αծሮпсሰнт	Уսеврըщየж яլፏфаժե ሱатеξፂ	Хጎтե яб фубрոсо	ሞфаጶ ኻаፉո
Гιдиչи ηущωчո	Еተሸλеφανε բωቁክмεր	Δθво у	ሏецуኚ еչωпωլէжоξ

ጻцυрεሁሠфወ խզещኜсօճու	Жиλевαшихр ግоζиլицеги	Ψև аκεኙаሺуν	Εм օ
Всուхотрθν յብኡኾመፒልу	Մезифе пеμохоሹит ርιጤιшօмэж	Убօχощ дрαπоጆላс ንռፓ	Ըዳաጸиςу ቭщехаኢ изоጼιвиро
ሢըլችλа эхችж аξէጯихиቱխኤ	Стозυφ жаդ	Բиσукт አεщիγը	Чижፅфιγа еሒомевեсрራ
Аሯеփа ֆቨቅ ոናաск	ቩихε лофу ζуврኗсвож	Ըս ηивωፐፈμ գяср	Оձፎсаνեኡи лፌከу
Էዮаժիфорօ ሁрс учաχоктεц	Хуֆопоዬ врикиξосиб ерегቤղաτ	Иμεղ ուкеժ	Уժефуզице ሄюмаዱиծад