Uzyskaj zgodę na edukację domową Chcesz, żeby twoje dziecko uczyło się w domu? Złóż wniosek o zgodę na edukację domową. Sprawdź, jak to zrobić. Informacje: Rozwiń tekst Czym jest edukacja domowa Każde dziecko, które ma od 6 do 18 lat, musi się uczyć. Spełnia wtedy obowiązek przedszkolny, szkolny i nauki. Dyrektor przedszkola albo szkoły może zgodzić się, żeby dziecko uczyło się w domu. Wniosek należy złożyć do dyrektora przedszkola, szkoły, do której dziecko jest przyjęte. Przedszkole, szkoła znajdują się na terenie województwa, w którym mieszka dziecko. Wtedy nauczycielami dziecka mogą być: rodzice, opiekunowie prawni, inne osoby, które wskażą rodzice albo opiekunowie. Takie osoby nie muszą kończyć specjalnych studiów ani szkoleń. Opiekun prawny dziecka to osoba, której sąd powierzył sprawowanie opieki nad dzieckiem. Dyrektor szkoły może się zgodzić na edukację domową w danym roku szkolnym i wskazać w decyzji etap edukacyjny. Są trzy etapy: I etap – I, II i III klasa szkoły podstawowej, II etap – IV–VIII klasa szkoły podstawowej, III etap – szkoła ponadpodstawowa. Rozwiń tekst Kto może uzyskać Rodzice lub opiekunowie prawni dziecka, które ma od 6 do 18 lat. Uwaga: Uczeń pełnoletni, czyli nieobjęty obowiązkiem nauki, nie może się ubiegać o zezwolenie na realizację tego obowiązku poza szkołą. Opiekun prawny dziecka to osoba, której sąd powierzył sprawowanie opieki nad dzieckiem. Rozwiń tekst Co musisz przygotować Wniosek o zezwolenie na edukację domową. Nie ma jednego wzoru takiego wniosku. Zapytaj w przedszkolu albo w szkole, czy ma wzór. Jeśli nie – napisz wniosek samodzielnie. Opinię z publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej. Uwaga! W roku szkolnym 2020/2021 nie jest wymagana opinia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej (§13b ust. 5 pkt 1 rozporządzenia MEN z 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 – Dz. U. poz. 493 z późn. zm.) Oświadczenie, w którym napiszesz, że zapewnisz dziecku warunki, które umożliwią mu realizację podstawy programowej na tym etapie kształcenia – napisz je samodzielnie. Zobowiązanie, w którym napiszesz, że twoje dziecko będzie przystępowało do rocznych egzaminów klasyfikacyjnych – napisz je samodzielnie. Rozwiń tekst Co musisz zrobić Idź z dzieckiem do publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej po opinię. Pracownik poradni oceni, czy twoje dziecko może uczyć się w domu. Szczegóły znajdziesz w sekcji Jak otrzymasz opinię z poradni. Przygotuj wszystkie potrzebne dokumenty. Szczegóły znajdziesz w sekcji Co musisz przygotować. Złóż dokumenty u dyrektora przedszkola albo szkoły. Szczegóły znajdziesz w sekcji Gdzie składasz dokumenty. Czekaj na decyzję dyrektora. Szczegóły znajdziesz w sekcji Ile będziesz czekać. Rozwiń tekst Kiedy składasz dokumenty W dowolnym momencie roku szkolnego lub przed rozpoczęciem danego roku szkolnego. Rozwiń tekst Gdzie składasz dokumenty W przedszkolu, szkole podstawowej lub w szkole ponadpodstawowej, do której twoje dziecko uczęszcza albo zostało przyjęte. Rozwiń tekst Ile zapłacisz Usługa jest bezpłatna. Rozwiń tekst Ile będziesz czekać Dyrektor wyda decyzję do 30 dni kalendarzowych od dnia, w którym złożysz wszystkie dokumenty. Rozwiń tekst Jak uzyskać opinię z poradni Zapisz swoje dziecko na wizytę do publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej w swoim mieście lub powiecie. Idź z dzieckiem do poradni w umówionym terminie. Czekaj na opinię z poradni. Dostaniesz ją do 30 dni od twojej wizyty. Wyjątkowo możesz czekać do 60 dni – jeśli na przykład trzeba zrobić więcej badań albo masz dostarczyć dodatkowe dokumenty. Rozwiń tekst Jak oceniane jest dziecko Na podstawie rocznych egzaminów klasyfikacyjnych. Zakres egzaminów ustala dyrektor, który wydał zezwolenie na edukację domową. Po zdanych egzaminach twoje dziecko dostanie świadectwo ukończenia danej klasy. Na świadectwie nie będzie oceny z zachowania. Nie będzie też ocen z muzyki, plastyki, techniki i wychowania fizycznego. Rozwiń tekst Jeśli dyrektor nie zezwoli na edukację domową Możesz odwołać się do kuratora oświaty. Odwołanie złóż u dyrektora, który wydał decyzję. Masz na to miesiąc od otrzymania decyzji. Rozwiń tekst Czy dyrektor może cofnąć zezwolenie Tak, jeśli: uznasz, że twoje dziecko powinno uczyć się w szkole – w takiej sytuacji złóż wniosek o cofnięcie zgody na edukację domową do dyrektora, który wydał zezwolenie, twoje dziecko nie przystąpi do rocznych egzaminów kwalifikacyjnych i nie usprawiedliwisz jego nieobecności albo dyrektor nie uzna twojego usprawiedliwienia, twoje dziecko nie zda rocznych egzaminów kwalifikacyjnych, okaże się, że zezwolenie na edukację domową jest nieważne. Rozwiń tekst Informacje dodatkowe Dziecko, które uczy się w domu, nadal może uczestniczyć w dodatkowych zajęciach edukacyjnych w szkole. Zapytaj dyrektora, który wydał zezwolenie, jakie dodatkowe zajęcia edukacyjne są w jego szkole. Rozwiń tekst Podstawa prawna Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910, z późn. zm.) Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.) Ostatnia aktualizacja: 10:09 Instytucja odpowiedzialna za usługę: Ministerstwo Edukacji Narodowej {"register":{"columns":[]}}

Edukacja domowa, czyli nauczanie domowe lub homeschooling, polega na uczeniu dziecka poza placówką edukacyjną, przez rodziców lub korepetytorów. Aby uzyskać zgodę na nauczanie domowe dziecka, należy złożyć wniosek do szkoły wraz z wymaganymi dokumentami. Sprawdź, jak zacząć edukację domową dziecka, ile to kosztuje i jakie dokumenty trzeba przygotować. Edukacja domowa, czyli nauczanie w domu przez cały rok szkolny i zdawanie egzaminów na koniec roku, może sprzyjać zdobywaniu wiedzy z pasją i zaangażowaniem, bo daje dziecku poczucie, że robi to dla siebie. Nie ma presji ocen, sprawdzianów, etc. Zdarza się, że rodzice decydują się na „zabranie dziecka ze szkoły”, gdy ma ono problemy – nie dogaduje się z kolegami, nie odnajduje się w systemie szkolnym, a stres związany ze sprawdzianami czy publicznymi wypowiedziami jest tak duży, że dziecko się blokuje. W takich sytuacjach edukacja domowa może być dobrym rozwiązaniem. Wyjaśniamy, jak wyglądają procedury dla uzyskania zgody na nauczanie domowe dziecka i co mówi o edukacji domowej podstawa prawna. Spis treści: Edukacja domowa - co to jest? Edukacja domowa – jak zacząć? Nauczanie domowe – podstawa prawna Szkoła domowa - ile kosztuje? Edukacja domowa – materiały do nauki Edukacja domowa - zalety i wady Edukacja domowa - co to jest? Szkoła domowa to nauka bez pośrednictwa instytucji edukacyjnych. Szkoła powinna wspierać proces edukacji dziecka, jednak obowiązek ten spoczywa wtedy na rodzicach. Dzieci w trakcie edukacji w domu nie otrzymują ocen, jednak zdają egzaminy klasyfikacyjne z każdego przedmiotu po każdym półroczu lub po całym roku nauki. Po zdanym egzaminie otrzymują świadectwo i promocję do kolejnej klasy. Uczeń korzystający z edukacji domowej musi być zapisany do konkretnej szkoły (której to dyrektor wydaje pozwolenie na edukację domową). Takie dzieci jednak: nie chodzą do szkoły nie kontaktują się z nauczycielami nie muszą prowadzić zeszytów i odrabiać prac domowych nie mają także nakazu uczenia się w konkretnych godzinach. W edukacji domowej dominuje elastyczność, dzięki której dziecko uczy się w najbardziej przyjazny dla siebie sposób. Na etapie szkoły podstawowej taka forma nauki wymaga dużego zaangażowania ze strony rodziców. Gdy uczeń jest starszy – stopniowo zaczyna uczyć się samodzielnie. Edukacja domowa jest możliwa również w szkole Montessori. Nauczanie domowe – jak zacząć? Każde dziecko w wieku 6-18 lat ma obowiązek nauki. Nauczanie domowe wiąże się z konkretnymi procedurami. By dziecko mogło rozpocząć naukę w domu, należy uzyskać zgodę dyrektora przedszkola lub szkoły. Jak załatwić edukację domową? Procedury załatwiania zgody na nauczanie domowe. Rodzic musi: Złożyć wniosek o zezwolenie na edukację domową (nie ma jednego uniwersalnego wzoru, zapytaj o szczegóły w sekretariacie szkoły lub przedszkola). Uzyskać opinię o dziecku z publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej. Napisać oświadczenie, w którym zadeklaruje, że zapewni dziecku odpowiednie warunki do realizacji podstawy programowej na danym etapie kształcenia. Zobowiązać się pisemnie do tego, że dziecko będzie przystępowało do rocznych egzaminów klasyfikacyjnych. Złożyć dokumenty u dyrektora przedszkola albo szkoły. Czekać na decyzję dyrektora - musi on ją wydać w ciągu 30 dni kalendarzowych od złożenia podania. Edukacja domowa – podstawa prawna W Polsce istnieje obowiązek edukacji, a nie obowiązek „chodzenia do szkoły”. Zgodnie z art. 37 ustawy – Prawo oświatowe - obowiązek szkolny/nauki może być realizowany poza szkołą, w ramach tzw. edukacji domowej. Nauczanie domowe podstawa prawna: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910, z późn. zm.) Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.) Zgodnie z nowelizacją rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 na podstawie przepisu § 13 pkt 16 w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty nie stosuje się przepisu art. 37 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy – Prawo oświatowe tj. do wniosku o zezwolenie na realizację obowiązku szkolnego/nauki poza szkołą nie dołącza się opinii publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej. Szkoła domowa – ile kosztuje? Nauczanie domowe jest bezpłatne. Koszty, które ponoszą rodzice, zależą od ich możliwości finansowych, a także chęci. Rodzice mogą (lecz nie muszą) zainwestować w pomoce naukowe dla dziecka, dodatkowe zajęcia, rozwijanie zainteresowań malucha, etc. Edukacja domowa – materiały do nauki Uczeń powinien mieć zapewniony dostęp do: podręczników, materiałów edukacyjnych i materiałów ćwiczeniowych pomocy dydaktycznych służących realizacji podstawy programowej znajdujących się w zasobach szkoły (w porozumieniu z dyrektorem tej szkoły) udziału w konsultacjach umożliwiających przygotowanie do rocznych egzaminów klasyfikacyjnych. Edukacja domowa: zalety i wady Tak jak wszystko, edukacja domowa ma swoje mocne i słabe strony. Oto te najbardziej powszechne: Zalety edukacji domowej bezpieczna atmosfera brak stresu u dziecka rodzic w roli autorytetu elastyczne godziny nauki więcej wolnego czasu rozbudzanie pasji do nauki brak styczności z agresją i nieprzychylnością innych uczniów Wady edukacji domowej brak stałego kontaktu z rówieśnikami konieczność zrezygnowania z pracy przez jednego z rodziców (zwłaszcza w pierwszych latach szkolnych) indywidualne zajęcia z nauczycielami są płatne brak stałego rozwijania umiejętności interpersonalnych brak systematyczności w nauce może spowodować zaległości. Z danych MEN (wrzesień 2019 rok) wynika, że w edukacji domowej uczy się 12 230 dzieci. Najwięcej uczniów w nauczaniu domowym jest w województwach mazowieckim (2 766), śląskim (2 195), wielkopolskim (1 456), dolnośląskim (1 064). Zobacz też: Czym jest domowe przedszkole i jak można je założyć? Prawa dziecka - takie warunki życia powinno mieć każde dziecko Różnice między przedszkolem publicznym i niepublicznym. Które wybrać?

Dzieci w tym wieku nie potrafią się skupić, ja uważam, że uczenie ich angielskiego jest bez sensu. - usłyszałam od mojej koleżanki anglistki, kiedy zapytałam ją o możliwość lekcji online dla mojego Syna. Dodam, że jest to osoba, która pracuje w zawodzie nauczyciela w różnych grupach wiekowych. Nie uwierzyłam jej oczywiście, dlatego dzisiaj mój Synek (w lipcu skończy 3 lata) w sposób naturalny podśpiewuje sobie Fire Truck. Jak uczyć 3latki angielskiego i czy w ogóle ma to sens?Dobro dziecka - traktujmy dzieci poważnie!Miłośnicy świadomego wychowania doskonale wiedzą kim był np. Janusz Korczak. Pan Doktor, który opierał wychowanie dzieci na partnerstwie, wzajemnym szacunku i rozbudzania czegoś takiego, jak samowychowanie (nie mylić z pozostawianiem samemu sobie). Opiekował się dziećmi, którymi nie interesował się nikt. Zginął w czasie II wojny światowej razem z nimi. W komorze gazowej. Poszedł z nimi w tragicznym pochodzie. Wiedział, że nie ocali swoich wychowanków, a jedyne co może dla nich zrobić to dać im swoją obecność. Czy ktoś z Was potrafi znaleźć piękniejszy przykład tego, jak się powinno traktować najmłodszych?To nie dzieci nie potrafią, lecz dorośli nie umiejąKiedy dorosły zakłada, że dziecko nie da sobie rady i nie warto próbować, w rzeczywistości wskazuje to na pewną ułomność umysłu dorosłego. Przykład? Jeśli dziecko przychodzi do Ciebie z informacją o potworze w szafie, to dla niego jest to absolutnie poważna sprawa. Jeśli Twoją jedyną odpowiedzią jest: daj spokój - okazujesz mu brak szacunku i traktujesz niepoważnie problem, który w umyśle dziecka jest poważny i realny. Nie jest zadaniem dziecka wchodzenie w buty trzydziestolatka, ale jest zadaniem trzydziestolatka wejście w buty dziecka. Potwory w szafie masz już w kategorii przeszłość, ale Twoje dziecko jeszcze nie, więc okaż szacunek tej sytuacji i temu nieprawda, że dzieci nie potrafią się skupić, uczyć się, czy wyciągać wniosków. Mało tego, robią to znacznie lepiej niż dorośli, którzy już zdążyli przyjąć sobie różne wygodne i niekoniecznie prawdziwe schematy funkcjonowania. To nie wszystko! Dzieci chłoną wiedzę jak gąbka i robią to chętnie, tak długo, aż dorośli tego nie zepsują. Naturalną rzeczą jest podążanie za własnymi zainteresowaniami i pogłębianie wiedzy, jeśli ktoś tego nie robi lub nie chce robić - bardzo często świadczy to o tym, że zawiódł kiedyś ktoś dorosły. To nie musi być rodzic, czy babcia, równie dobrze może to być nauczyciel-biurokrata. Jak z tym angielskim? Ma to sens?Nigdy nie lubiłam takiego nienaturalnego podejścia do uczenia się języków. Jeśli ktoś się dziwnie wygina i mówi Ci słowa po angielsku, ale tak generalnie to wszystko kupy się nie trzyma, to niezależnie czy masz 30 lat, czy 3 - poczujesz się trochę jak w cyrku. I generalnie nie będziesz wiedział, czy ktoś robi idiotę z Ciebie, czy z siebie samego. Nie ulega jednak wątpliwości, że nie jest to normalna sytuacja i raczej ciężko będzie wynieść z niej cokolwiek poza ogólnym niesmakiem. A teraz ukryta prawda: najłatwiej się uczymy wtedy, kiedy przychodzi nam to naturalnie. To się tyczy wszystkiego, od matematyki po uczenie się języków. Naukę najłatwiej zaczynać od tego, co znane i lubiane. Dlatego łatwiej zrozumieć dodawanie i odejmowanie, kiedy narzędziami do nauki są ciastka. Na torcie, czy na pizzy z łatwością wytłumaczycie ułamki. Na piłkach, które na co dzień służą do zabawy możecie pokazać, jak funkcjonują planety w układzie słonecznym. Naprawdę nie jest to ani trudne, ani wymagające, jeśli tylko dorosłych chce się to robić. Moje sposoby na angielskiJest ich przynajmniej kilka. Zdarza się, że w czasie zabawy zaczynam mówić do mojego Syna tylko po angielsku i staram się, aby rozumiał to przez kontekst. Według starej szkoły należałoby tłumaczyć słowo w słowo każdą wypowiedź - to jest moim zdaniem totalnie bez sensu. Wiecie dlaczego? Ojczystego języka również uczymy się przez kontekst. Jasne, że warto tłumaczyć i dopowiadać, ale nie tak, żeby zanudzić małego człowieka, zanim ten zdąży się zainteresować tematem. Dlatego mając na względzie naturalność życia i uczenia się języka, korzystam z następujących rzeczy:puszczam bajki w języku angielskim (ulubione bajki mojego dziecka, a nie jakieś przypadkowe)czytam książki obrazkowe po angielskupokazuję angielskie materiały przygotowane przez mamy zza oceanujako circle time focus pokazuję mojemu Synkowi Martę Mitschke, która robi absolutnie faktastyczne domowe przedszkole dla dziecipracujemy na angielskich kartach pracyza jakiś czas, prawdopodobnie będziemy szukać penpal friend - żeby poćwiczyć angielski, nawiązać ciekawą relację i przy okazji zapoznać się z inną kulturąCzego na razie nie ma w naszej nauce?Jak na razie nie korzystam z aplikacji na telefon i gier na komputer. Zakładam, że jest cała masa innych sposobów na aktywizację trzylatka. Nie mamy nic przeciwko puszczaniu bajek, czy materiałów z YouTube, ale w naszym przekonaniu ekrany trochę rozleniwiają. Nie widzimy nic złego w tym, żeby korzystać ze wszystkich dobrodziejstw tego świata, również z technologii (podczas nauki i rozrywki), ale chcemy to robić stopniowo. Dlatego u nas nie istnieje jeszcze temat gier i jako takich aplikacji dla dzieci. Absolutnie nie krytykuję rodziców, którzy już je wprowadzają - każdy powinien w swojej rodzinie stosować swoje czym warto pamiętać podczas uczenia dzieci angielskiego?W przypadku uczenia się języka szczególnie ważna jest powtarzalność i systematyczność. Choć te dwie wartości są ważne dla każdej dziedziny wiedzy, nie zapominajcie o tym, że język nieużywany jest zapominany. Żeby był żywy musi być stałym elementem, czyli musicie go używać, osłuchiwać się w nim i mówić też w tym języku. A to znaczy, że raz na tydzień to zdecydowanie za jest piękny, po co się spinać z tym angielskim? Zgadzam się co do tego, że nasz język jest piękny, ale umówmy się nie jest językiem międzynarodowym. Trudno oczekiwać, że na drugim końcu świata ludzie będą mówić po polsku - no chyba, że spotkacie akurat polskich emigrantów lub turystów. Wiecie kiedy ostatnio przydał mi się angielski? Gdy 2 Japonki potrzebowały pomocy przy kupnie biletów na pociąg, a samotna pani w budce nie umiała nic im powiedzieć w tym języku. Angielski przydał mi się też, gdy dostawca pizzy okazał się indyjskiego pochodzenia i po polsku nie byłby mi w stanie wytłumaczyć dlaczego przyniósł 4 pudełka pizzy, a nie 2. Angielski przydaje mi się codziennie, gdy szukam rozwiązań dla mojej pracy, materiałów dla Syna, kształcę się, gdy słucham wykładów akademickich w tym języku a nawet gdy szukam przepisu na placek dyniowy. Czy warto uczyć dzieci angielskiego?Pewnie, że tak! Ale naturalnie, po ludzku i normalnie. Bez szkolnego spinania się, ale z wykorzystaniem metod znanych i lubianych przez to konkretne dziecko. Uniwersalne metody są niczym przepisy na szczęście, każdy czyta - ale gdyby każdy z nich sprawdzał się u każdego, to każdy byłby szczęśliwy. Edukacja domowa to fascynująca droga prowadząca do wypracowania własnych metod na rozliczne sprawy - ale to właśnie ten rodzaj pracy przynosi najlepsze się zdrowo, Cześć! Jeśli chcesz być na bieżąco, zapisz się koniecznie na mój Newsletter!

Jak zacząć przygodę z edukacją domową czyli formalności krok po kroku. 1. Podejmij decyzję To pierwszy i chyba najtrudniejszy krok do edukacji domowej. Jeśli jeszcze nie jesteś zdecydowany zachęcam do przeczytania artykułów: Za i przeciw edukacji domowej Co nas skłoniło do spełniania obowiązku szkolnego poza szkołą Chciałabym uczyć w domu ale się nie nadaję Warto też odpowiedzieć sobie kilka ważnych pytań: – czy jesteśmy gotowi poświęcić swój czas na uczenie dziecka biorąc pod uwagę sytuację naszej rodziny, – czy jest jakieś inne rozwiązanie kwestii edukacji dziecka, które by nas satysfakcjonowało? Czy jest ono dla nas dostępne? – jakie trudności możemy napotkać? co wydaje nam się w edukacji domowej najtrudniejsze? czy będziemy potrafili się z tym zmierzyć? czy znajdziemy wsparcie w rodzinie/ grupie rodziców edukujących domowo itp.? No i na koniec warto pamiętać, że decyzja o podjęciu edukacji domowej nie jest nieodwracalna – dziecko może wrócić do szkoły w dowolnej chwili w ciągu roku szkolnego więc może warto spróbować? 2. Umów się na wizytę do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w celu uzyskania opinii o dziecku. Uwaga! Aktualizacja: od 1 lipca 2021 zniesiono obowiązek posiadania opinii z poradni. Opinia o dziecku, jego mocnych i słabych stronach jest niezbędna do otrzymania pozwolenia na edukację domową. Możemy skorzystać z usług poradni publicznej (niekoniecznie rejonowej) lub niepublicznej. W przypadku państwowej placówki nie wnosimy za to żadnych opłat , za to możemy niestety trafić na osoby mocno negujące nasz pomysł na edukację własnych dzieci. Trzeba się też liczyć z dłuższym, często kilkutygodniowym, oczekiwaniem na spotkanie z psychologiem. 3. Znajdź odpowiadającą Ci szkołę To może być twoja szkoła rejonowa ale nie musi, wiele szkół prywatnych chętnie współpracuje z rodzinami nauczającymi dzieci w domu na bardzo korzystnych warunkach. Rodzice najbardziej cenią sobie to, że szkoły te przeprowadzają egzaminy w niestresującej atmosferze i że oni sami traktowani są normalnie, nie jak przeciwnicy systemu szkolnictwa wyrządzający krzywdę swoim dzieciom. Żeby dowiedzieć się więcej o szkołach zajrzyj do zakładki Szkoły przyjazne ED 4. Zwróć się do dyrektora szkoły o wydanie pozwolenia na spełnianie obowiązku szkolnego poza szkołą. I tu znowu zapewne łatwiej nam będzie jeśli wybierzemy przyjazną placówkę, bo zgodnie z przepisami : Na wniosek rodziców dyrektor odpowiednio publicznego lub niepublicznego przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum i szkoły ponadgimnazjalnej, do której dziecko zostało przyjęte, może zezwolić, w drodze decyzji, na spełnianie przez dziecko odpowiednio obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3, poza przedszkolem lub inną formą wychowania przedszkolnego i obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki poza szkołą. A więc może też tej zgody nie wyrazić. Niestety w sieci znajdziemy sporo głosów świadczących o tym, że w szkołach państwowych znakomita większość dyrektorów jest nastawiona niechętnie, a nawet wrogo do edukacji domowej. Szkoły prywatne natomiast chętnie podejmują współpracę z rodzinami, których dzieci spełniają obowiązek szkolny poza szkołą bez pobierania żadnych opłat dlatego, że otrzymują na takich uczniów subwencję oświatową. Do dyrektora wybranej placówki należy więc skierować wniosek o wydanie zezwolenia na edukację domową, dołączając do niego: 1) opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej; 2) oświadczenie rodziców o zapewnieniu dziecku odpowiednich warunków do nauki; 3) zobowiązanie rodziców do przystępowania w każdym roku szkolnym przez dziecko do rocznych egzaminów klasyfikacyjnych się z podstawą programową i zaplanuj działania na najbliższe miesiące. Podstawę programową dla danego etapu nauki znajdziesz tutaj: podstawa programowa Najlepiej wydrukować sobie, zaznaczyć co dziecko już umie, by ułatwić sobie planowanie. Często okazuje się, że obowiązkowego materiału do przyswojenia przez dziecko jest niewiele (zwłaszcza w młodszych klasach szkoły podstawowej), jeśli weźmiemy pod uwagę że ma na to cały rok. Wielu rzeczy nauczy się niejako mimochodem. Naprawdę „nie taki diabeł straszny…” 😉 6. Ciesz się odkrywaniem świata razem ze swoim dzieckiem Pomimo tego, że każde dziecko uczące się w domu obowiązuje podstawa programowa i egzaminy warto pamiętać, że edukacja domowa nie powinna polegać na przeniesieniu “szkoły” do domu. To ma być coś więcej niż wypełnianie zeszytów ćwiczeń w zaciszu własnego pokoju, inaczej skończy się frustracją i niezadowoleniem zarówno ze strony dziecka jak i rodzica. Nauka powinna być dla dziecka ciekawym doświadczaniem świata i wynikać z jego wewnętrznej potrzeby a nie przymusu.

W jakim wieku można rozpocząć naukę przedsiębiorczości naszego dziecka? 3, 4, 5 lat ? Cóż… myślę, że jest to indywidualna decyzja każdego rodzica, trzeba wiedzieć tylko w jaki sposób oraz uwzględniając przy tym aktualne predyspozycje naszej pociechy. Elementy jakiegokolwiek nauczania dobrze jest wpleść w codzienną zabawę, okraszając przy okazji cały ten proces humorem i dużą dawką śmiechu. Bo umówmy się… więcej tu będzie kreatywnego wychowania niż poważnej nauki. Odłożyłbym na razie na kolejne lata naukę związaną z pieniędzmi. U 3-latka dobrze jest jednak rozpocząć kształtować pewne nawyki i sposoby myślenia, które związane są właśnie z przedsiębiorczością. Edukacja 3 latka a przedsiębiorczość. Słownik Wikipedii wskazuje na 2 wymiary przedsiębiorczości. Pierwszy oznacza proces, czyli tworzenie i budowanie czegoś. To działania ukierunkowane w danych warunkach na wykorzystanie nowatorskiego pomysłu. Drugi wymiar to posiadanie pewnego zespołu cech. Cechami, które wyróżniają ludzi przedsiębiorczych są: kreatywność, umiejętność wykorzystywania pomysłów i okazji, skłonność do podejmowania ryzyka, dynamizm, aktywność, umiejętność dostosowania się do zmieniających warunków, zauważanie szans i ich wykorzystywanie, innowacyjność. Ze swojej strony, aby definicję przedsiębiorczości nieco lepiej dopasować do charakteru dziecka, dorzuciłbym jeszcze takie cechy jak: komunikatywność, odwaga, samodzielność, współpraca. Czy cechy te można rozwijać już u 3-latka? No pewnie. Sam, jako tata takiego szkraba zauważam jak przy wielu prostych czynnościach czy w zabawie można sporo odczytać z zachowania dziecka. A świadomość, że jako rodzic mogę te zachowania kształtować jest dla mnie fascynująca. Z drugiej strony wiem jak życie weryfikuje te wszystkie piękne teorie. Nie mniej jednak warto próbować. Nic tak nie przemawia do rozsądku i uświadamia jak przykłady z życia wzięte. A żeby więc nadać wartość temu wpisowi jeszcze bardziej, w oparciu o swoje doświadczenia oraz na podstawie poznanej mi literatury, podam kilka przykładów przedsiębiorczych cech, które warto byłoby w mojej ocenie kształtować już u 3-latka. Do każdej z nich podam przykład zachowania lub życiowej sytuacji. Wnioski wyciągnijcie sami. Kreatywność 3-latek zadaje mnóstwo pytań. Jest ciekawy świata i wiele rzeczy robi po raz pierwszy. Kojarzy wiele faktów, niejednokrotnie zaskakując swoim zachowaniem lub wypowiedziami. Rodzic na tym etapie powinien wspierać jego kreatywność. Jest mnóstwo zabaw rozwijających tą cechę u dziecka, zapewne będzie okazja jeszcze o tym napisać oddzielny post. Podam jednak kilka przykładów: zabawa ciastoliną, zabawa w piaskownicy, rysowanie, lepienie z plasteliny, rysowanie na szybie, wspólny taniec, układanie puzzli lub klocków czy zabawy w tor przeszkód. Wielu z nas z jednej strony robi wiele by tą kreatywność wspierać organizując wszelkie mądre zabawy, z drugiej jednak strony można ją w sposób nieświadomy niszczyć. Podam przykład. Synowi bardzo spodobało się rozwijanie papieru toaletowego. Wielu z nas zabroniłoby dziecku takiej zabawy. Na początku oczywiście też wyraziłem swoje niezadowolenie, jednak widziałem, że dziecku sprawia to radość, więc postanowiłem odpuścić. Co zobaczyłem? Zawijanie papierem zabawek, samego siebie a na koniec rozwinięcie na podłodze, wzięcie swoich małych samochodzików i wyobrażenie sobie, że papier to droga. Idąc dalej zaproponowałem utworzenie na podłodze całej sieci dróg. Zabawa była przednia a dodatkowo dziecko musiało uważać na to, żeby nie wejść na papier, więc doszedł element ruchu i koordynacji. To co z pozoru nam dorosłym wydaje się nierozsądne i głupie, dziecko może uznać za interesujące. Oczywiście nie zapominamy o pewnych granicach i bezpieczeństwie dziecka, zawsze starając się mówić o konsekwencjach lub informując, że po wspólnej zabawie, razem sprzątamy. Aktywność Mam tu na myśli poznawanie różnych, nowych miejsc, np. restauracje, place zabaw, teatry dla dzieci, basen, wszelkie spotkania ze znajomymi. Nowe środowisko i miejsca uczą obycia, sprawiają, że poznawanie czegokolwiek lub kogokolwiek staje się naturalne. Będąc w nowym otoczeniu rozmawiajmy z ludźmi, angażujmy w rozmowę nasze dzieci. W kontekście przedsiębiorczości to bardzo ważne. Nieśmiałość – wróg przedsiębiorczości Dla rodziców polecam książkę Zimbardo pt. „Nieśmiałość”. Bardzo wiele mi uświadomiła i pomogła zrozumieć wiele kwestii. Brak odwagi, strach przed ludźmi i światem, zamknięcie w sobie, powoduje pewien paraliż, przez który nie jesteśmy w stanie cieszyć się z czegokolwiek. Do szału doprowadzają mnie stwierdzenia dorosłych w stosunku do dzieci typu „no nie bądź taki nieśmiały”, „nie wstydź się”. Podam kolejny przykład. Idziemy do znajomych, kolega częstuje syna cukierkiem. Syn tuli się do mnie i widzę, że podejście do obcej dla niego osoby i wzięcie cukierka sprawia mu trudność. Najgorsze co mógłbym zrobić w tej sytuacji to powiedzieć mu „No nie wstydź się, weź cukierka”. Wolę jednak w ten sposób: najpierw do kolegi – „Bartuś się nie wstydzi, być może nie ma ochoty na cukierka”. I następnie zapytałbym syna. „Bartusiu, czy masz ochotę na cukierka? Jeśli tak, to możesz podejść do Pana Tomka i poczęstować się cukierkiem, jeśli chcesz możemy zrobić to razem, a jeśli nie, to możesz poczęstować się później. Co wybierasz?” Nie wywieram na dziecku presji, że coś musi, szczególnie w momencie, który jest dla niego stresujący. Odwaga Inny przykład, który świetnie pokazuje jak wspierać dziecko w nabraniu odwagi. Akcja dzieje się na basenie. Do mamy tuli się syn, który unika samodzielnej zabawy w wodzie. Nagle podchodzi do nich wujek i woła „chodź Bartuś na zjeżdżalnię, zobaczysz jak jest fajnie”. Syn jeszcze bardziej wtula się do mamy. Matka może albo przytulić syna dodając mu poczucie bezpieczeństwa, ale może również spróbować dodać dziecku odwagi i udzielić mu wsparcia, proponując, żeby na zjeżdżalnię udać się razem. Za pierwszym razem podać mu rękę, by czuł naszą obecność, a dopiero potem zaproponować zjechanie samemu. Jeśli to zrobi, pochwalić go, najlepiej w obecności wujka. Jeśli nie zdecyduje się, dać mu czas. Ambicja, opanowanie emocji Wiele razy synkowi układającego klocki coś nie wychodzi, np. rozpada się budowla. Wybucha wtedy złością i niszczy resztę. Jak reaguję? Odpowiadam tak: „Bartusiu widzę, że się zezłościłeś bo rozpadła się Twoja budowla”. Już zazwyczaj wtedy widzę, że go to uspokaja. Kontynuuję: „wiesz, że nie zawsze wszystko nam wychodzi? Jeśli następnym razem coś się zburzy, to pamiętaj, że można to zbudować jeszcze raz. Czy pomóc Ci odbudować zamek, czy chcesz samemu? A może masz jakiś pomysł, żeby zbudować inny zamek ?”. Na koniec mówię mu, że każdemu może się to zdarzyć. Samodzielność 3-latek wiele rzeczy chce robić sam. Nie daj Boże pierwszy nacisnę przycisk przy windzie. Złość murowana. Dlatego zawsze staram się dawać mu możliwość robienia czegoś samodzielnie. Jeśli widzę, że z czymś sobie nie radzi, zawsze pytam go, czy mogę mu pomóc. Nigdy nie oceniam tego w jaki sposób coś robi. Albo mu pokazuję, albo mówię mu o różnych sposobach zrobienia czegoś. Pozostawiam mu wybór. Negocjacje 3-latek potrafi podjąć decyzję. Jeżeli zatem zależy nam na tym, żeby coś wykonał, dajmy mu możliwość wyboru. Czy chcesz umyć zęby teraz czy za 5 minut? Czy zjesz czerwone czy zielone warzywa? Można też zacząć z nim negocjować. Jeżeli umyjesz zęby teraz, obejrzysz jeszcze 2 bajki. Jeżeli umyjesz zęby za 3 minuty, obejrzysz 1 bajkę. W kontekście przyszłej nauki o pieniądzach, takie proste negocjacje będą stanowić dobry punkt wyjściowy, choć akurat te przykłady mogą sprawić dziecku trudność. Jesteś na podsłuchu Dziecko używa tego samego języka, który słyszy u rodziców. Nawet tak samo intonuje pewne słowa i zwroty, bo zauważa, że sposób w jaki rodzice ze sobą rozmawiają , wywiera na coś wpływ i daje jakiś skutek. 3-latkowie też chcą mieć na coś wpływ. Starajmy się więc włączać ich w życie naszej rodziny, opowiadając sobie na przykład na koniec dnia o tym, co robiliście w jego trakcie. Pamiętając o nauce przedsiębiorczości staram się używać w obecności dziecka precyzyjnych informacji, szczególnie opisując czas czy przestrzeń. Na pytania kiedy, odpowiadam: za godzinę, za 3 godziny, wieczorem kiedy zrobi się ciemno, w nocy, kiedy idziemy spać. Staram się unikać zwrotów typu: za chwilę, zaraz, poczekaj chwilę, czyli zwrotów, które w mało precyzyjny sposób określają czas. To samo jeśli syn pyta, ile coś kosztuje. Odpowiadam podając rzeczywistą kwotę, mając świadomość, że nie zna jeszcze prawdziwej jej wartości. 3-latek chłonie mnóstwo nowych dla siebie informacji. Mam nadzieję, że jako rodzice rozmawiacie w domu również o pieniądzach i domowych finansach. Pamiętajmy by ważyć słowa, by to co mówimy nie kreowało w głowie i świadomości naszych pociech jakiegoś ponurego świata z którym trudniej będzie im się zaprzyjaźnić. Budujmy więc w naszym domu stabilne fundamenty do przyszłej nauki dziecka o pieniądzach czy przedsiębiorczości. Literatura wspomniana w artykule lub wykorzystana do jego napisania: Rozwój dziecka od 3 do 6 lat” T. Brazelton , Sparrow Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat. Poradnik dla rodziców, psychologów i lekarzy. Bates Ames Louise , F. L. Ilg , Sidney M. Baker „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły” Adele Faber, Elaine Mazlish Nieśmiałość : co to jest? jak sobie z nią radzić? Philip G. Zimbardo Fot. pixabay

Co należy zrobić, aby zapisać dziecko do edukacji domowej? Mówiłyśmy o tym w drugim odcinku naszego podcastu WNE 002: Co to jest edukacja domowa? Kwestie prawne i formalności. Poniżej zbieramy te informacje w formie mini -poradnika. W Polsce istnieje obowiązek edukacji, jednakże można go spełniać poza szkołą. Takie rozwiązanie jest w naszym kraju możliwe od 1991 roku. Aby dziecko mogło uczyć się w trybie edukacji domowej, należy zapisać je do wybranej przez nas szkoły (znajdującej się na terenie województwa, w którym aktualnie zamieszkujemy), gdzie co roku przystępuje do egzaminów klasyfikacyjnych. Kwestia egzaminów może początkowo wywoływać pewne obawy (szczególnie dla nas – rodziców) jednakże doświadczenie wielu rodzin uczących swoje dzieci w domu pokazuje, że dzieci cieszą się mogąc podzielić się z innymi swoją wiedzą i umiejętnościami. Ten temat poruszamy niejednokrotnie w odcinkach naszego podcastu, a także na łamach magazynu Kreda. Wróćmy jednak do kwestii formalnych. Co należy zrobić, aby dziecko mogło rozpocząć naukę w trybie edukacji domowej? Szkoła Dziecko należy zapisać do wybranej przez siebie szkoły (szkoła ta musi znajdować się na terenie województwa, w którym zamieszkuje dziecko). Istnieje wiele szkół tzw. „przyjaznych edukacji domowej”, które przygotowują specjalną ofertę edukacyjną dla dzieci uczących się poza szkołą. Przyciągają one do siebie rodziny z różnych regionów Polski przede wszystkim przyjazną atmosferą i otwartą postawą. Dokumenty Do wybranej przez nas szkoły należy złożyć komplet wymaganych dokumentów i uzyskać zgodę dyrektora tej placówki. Potrzebne dokumenty to: Podanie do dyrektora szkoły Opinia z Publicznej Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej (opinia dotyczy rozwoju dziecka w danym momencie, nie jest ona zgodą na edukację domową, nie określa też predyspozycji rodziców czy dziecka do spełniania obowiązku szkolnego poza szkołą) Oświadczenie dotyczące egzaminów, w którym rodzice zobowiązują się do przystępowania przez ich dziecko w każdym roku szkolnym do rocznych egzaminów klasyfikacyjnych Oświadczenie dotyczące zapewnienia warunków do kształcenia, które umożliwią realizację podstawy programowej obowiązującej na danym etapie kształcenia Edukację domową można rozpocząć w dowolnym momencie roku szkolnego. Wiele szkół na swoich stronach zamieszcza gotowe wzory dokumentów. Komplet dokumentów można znaleźć np: tutaj AKTUALIZACJA W roku szkolnym 2020/2021 nie jest wymagane dołączenie opinii z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej podczas zapisywania dziecka do edukacji domowej. Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 sierpnia 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19. Treść rozporządzenia znajdziesz tutaj. To oznacza, iż zapisując dziecko do edukacji domowej w dowolnym momencie roku szkolnego 2020/2021 nie musisz przedstawiać opinii z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Kto i kogo może uczyć w domu? Jeśli jesteś rodzicem lub prawnym opiekunem i zastanawiasz się czy możesz uczyć swoje dziecko w domu, odpowiedź brzmi: tak. Nie musisz mieć ukończonych żadnych specjalistycznych kursów, studiów pedagogicznych, a nawet wyższych studiów. W trybie edukacji domowej dzieci mogą spełniać swój obowiązek szkolny od edukacji przedszkolnej, poprzez edukację wczesnoszkolną, szkołę podstawową, oraz szkołę średnią. Jesteś zainteresowany rozpoczęciem edukacji domowej, ale nie wiesz jak zacząć? Nasz kurs online „Jak rozpocząć edukację domową?” poprowadzi Cię krok po kroku od decyzji o edukacji domowej, poprzez formalności, aż do sposobów na nauczanie domowe w Twojej rodzinie. Dowiedz się więcej. Jesteś zainteresowany rozpoczęciem edukacji domowej, ale nie wiesz jak zacząć? Nasz kurs online„Jak rozpocząć edukację domową?”poprowadzi Cię krok po kroku od decyzji o edukacji domowej, poprzez formalności, aż do sposobów na nauczanie domowe w Twojej rodzinie. Masz jakieś pytanie związane z kwestiami formalnymi i uzyskaniem zgody na edukację domową? Zadaj je w komentarzu! Posłuchaj o plusach i minusach edukacji domowej: O edukacji domowej w rodzinie dwujęzycznej: O kooperatywach w edukacji domowej: O szkole przyjaznej edukacji domowej: O czytaniu z dziećmi w edukacji domowej: O edukacji domowej dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi: Edukacja domowa oczami licealistki: Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące edukacji domowej: O edukacji domowej w dużej rodzinie:

Rola rodziców polega tu nie tyle na uczeniu, ile na zachęcaniu dziecka do aktywności, wspieraniu i podsuwaniu mądrych zabaw. Poniższe wskazówki odnoszą się zarówno do dzieci trzyletnich, jak i tych trochę starszych – aktywności, w których biorą udział, w większości różnią się od siebie jedynie poziomem trudności, a nie charakterem czynności. Trzyletnie dziecko dopiero uczy się kopać piłkę, pięciolatek nie ma z tym już większych trudności. Dla obydwojga jednak zabawa z piłką to znakomita, rozwijająca i przyjemna forma aktywności. Uwaga! Reklama do czytania Jak zrozumieć małe dziecko Poradnik pomagający w codziennej opiece Twojego dziecka Nie chcę stać w miejscu! Dzieci w wieku przedszkolnym mają w sobie mnóstwo energii. Nie próbujmy jej tłamsić! Lepiej wykorzystać ją do twórczej, wspierającej rozwój aktywności. Kilkuletnie dzieci nie muszą już opanowywać kluczowych umiejętności, jak to było w pierwszym roku życia. Stoją jednak przed nimi inne, bardzo ważne zadania. Trzyletnie dziecko nie ma żadnego problemu z poruszaniem się. Potrafi sprawnie chodzić, wykonując jednocześnie inne czynności. Żadnego problemu nie sprawia mu bieganie, skakanie, może nauczyć się jeździć na rowerze i pływać. Miedzy 4 a 5 rokiem życia dziecko potrafi samodzielnie wejść po schodach (bez trzymania się poręczy). Aktywność ruchowa nie stanowi już trudności, jednak nie należy jej w żadnym przypadku zaniedbywać! Każdy przedszkolak może wynieść wiele korzyści z odpowiednich zabaw ruchowych. Po pierwsze, wzmacnia w ten sposób cały organizm. Po drugie, jak dowodzi nauka, właściwa organizacja ruchu usprawnia konkretne funkcje mózgu. Warto wiedzieć: Jeśli zachęcimy nasze dziecko do odtwarzania sekwencji ruchów, które wykonujemy (im starsze dziecko, tym wzór powinien być bardziej skomplikowany), ćwiczymy umiejętność, którą w przyszłości wykorzysta do pisania (to też odwzorowywanie sekwencji ruchów, tylko na papierze).Klaskanie lub rytmiczne bieganie wiąże się z liczeniem oraz rozwija inteligencję muzyczną, ćwicząc poczucie formą codziennej aktywności fizycznej jest także nakrywanie do stołu, sprzątanie, obsługiwanie się w łazience i toalecie. Te czynności, często traktowane jako obowiązki, mogą być równie dobrze wspaniałą zabawą! Warto pamiętać, że nawet najfajniejsza zabawa nie może w tym wieku trwać zbyt długo! „Krótko i intensywnie”- to dewiza zabaw przedszkolaka. Jestem już duży i chcę być samodzielny! W okresie, o którym mówimy, znacznie wzrasta samodzielność. Jej zakres zależy w dużym stopniu od rodziców. Zatroszczmy się o to, by nie ingerować ponad potrzebę w aktywność dziecka, lecz dyskretnie mu towarzyszyć. Wiek przedszkolny to także okres, w którym wielu rodziców próbuje przyzwyczaić dziecko do pierwszych obowiązków. Warto jednak pamiętać, że to, co dla nas jest obowiązkiem, dla dziecka może być po prostu przyjemnością, czynnością, którą wykonuje w sposób swobodny i naturalny. Warto wiedzieć: Zamiast stać nad dzieckiem i nakłaniać je do nauki wiązania butów, uzasadniając zawile, jak ważna jest ta umiejętność, lepiej ułożyć śmieszny wierszyk i w jego rytm wiązać sznurówki. Można także zorganizować wyścigi w ubieraniu się, rozbieraniu, zapinaniu guzików itd (ale uwaga – niektóre dzieci nie lubią się spieszyć przy tych czynnościach, potrzebują spokoju i czasu, aby się ich nauczyć!). Warto pamiętać, że trzyletniemu maluchowi łatwiej przychodzi rozbieranie się, niż ubieranie – to drugie stanowi wyższy stopień wtajemniczenia i opanowują go zazwyczaj starsze od 3 do 5 lat to także najlepszy czas na utrwalanie nawyku posługiwania się sztućcami, choć trzylatkom nie idzie to jeszcze całkiem sprawnie. W żadnym wypadku nie należy się zniechęcać – mały smakosz nie musi być po posiłku czysty, lecz zadowolony! Wiem, czego chcę, i mam zamiar to zrobić W zabawach kilkulatków można dostrzec zupełnie nową jakość: do tej pory dziecko manipulowało przedmiotami, np. klockami, w sposób niezorganizowany. Zdając się na przypadek, układało je jeden na drugim i nadawało na końcu nazwę powstałej budowli. Mniej więcej od trzeciego roku życia dziecko zaczyna tworzyć świadomie. Planuje swoje działania, a im jest starsze, tym bardziej skomplikowane i wieloetapowe plany potrafi wcielić w życie. W połowie 3. roku życia dziecko potrafi zbudować już wieżę z 8 klocków. Gdy kończy 3 lata, buduje trójwymiarowe budowle wykorzystując do tego co najmniej 10 klocków. Natomiast dziecko 4–letnie tworzy już niezwykle pomysłowe i oryginalne konstrukcje. Nie bez powodu mówi się, że najlepszą zabawka dla przedszkolaka są właśnie klocki. Pobudzają wyobraźnię dziecka i w znacznym stopniu wspierają rozwój poznawczy. Przedszkolaki potrafią już bawić się w sposób zorganizowany. Dziecko trzyletnie na początku preferuje zabawę „obok” innych dzieci. Cztero i pięcio- latki chętnie bawią się już w grupie. Działam, więc myślę U dzieci w wieku przedszkolnym działanie często wyprzedza myślenie. Kilkakrotne powtarzanie tej samej czynności „wbudowuje” ją do procedur myślenia. Dlatego tak ważne jest robienie wszystkiego, o czym się mówi! Jeśli chodzi o rozwój poznawczy, to kluczowym słowem dla tego okresu jest działanie. Dziecko koncentruje swoją uwagę na tym, co w danym momencie robi, i w ten sposób poznaje świat. Gdy maluch zobaczy upieczony tort, dziwny sprzęt u sąsiadów, błyszczący wazon w sklepie, musi go dotknąć, a najlepiej – poczuć, jak smakuje – im więcej zmysłów zaangażujemy, tym lepiej! Jak tę wiedzę mogą wykorzystać rodzice? Pozwólmy dziecku uczyć się w sposób, który jest dla niego naturalny i przynosi najlepsze efekty. Zamiast mówić, mówić, tłumaczyć, wyjaśniać pozwólmy dziecku doświadczać rzeczywistości – kiedy to tylko możliwe, wszystkimi zmysłami. Tyle już potrafię! Rozwój mowy w tym okresie jest bardzo intensywny. Dzieci uczą się nowych słów. Posługują się także zdaniami złożonymi. Dostrzegają przyczynę i skutek pewnych czynności. Dobrą zabawą w tym czasie jest oglądanie i opowiadanie historyjek obrazkowych. Trzylatek potrafi opowiedzieć o prostych czynnościach na obrazku, dziecko pięcioletnie chętnie wymyśli własne zakończenie przedstawionej historii. Mniej więcej w wieku trzech lat dziecko potrafi skoncentrować się na danym przedmiocie lub czynności ok. 30 min. Z każdym rokiem umiejętność ta doskonali się i czas skupienia wydłuża się. Poszerza się także zakres pojęć. Trzylatek wprawdzie jeszcze myśli za pomocą obrazów, jednak pojawia się już także myślenie pojęciowo-słowne. Oznacza to, że gdy dziecko mówi „banan” może mieć na myśli jakikolwiek banan, jako owoc, a nie konkretny kawałek banana, który przed chwilą jadło. Trzyletnie dziecko potrafi rozpoznać 4 podstawowe barwy, pięciolatek potrafi je także nazwać. Uwaga! Reklama do czytania Życie seksualne rodziców Zacznij świadomie budować swoją relację z partnerem Jak zrozumieć się w rodzinie Jak dostrzec potrzeby innych i być wysłuchanym Tylko dobre książki dla dzieci i rodziców | Księgarnia Natuli Powiedz mi, co czuję… Maluchy w tym wieku bardzo intensywnie przeżywają emocje. Potrafią być dumne, zawstydzone, radosne, wściekłe… Czasem błyskawicznie przechodzą od ogromnej radości do bezgranicznej wściekłości. Zadaniem rodziców jest oswoić dzieci z ich emocjami, uświadomić je im, nazwać i zaakceptować. Dziecko w tym wieku przyswaja odpowiednie wzorce zachowań, które pomagają we właściwy sposób wyrazić to, co czuje. Nie oznacza to jednak, że czterolatek nie rzuci już więcej zabawką w kolegę. Reakcja emocjonalna dziecka w tym wieku jest jeszcze często nieadekwatna do wywołującego ją bodźca. Maluchy w wieku przedszkolnym nie odróżniają też często fikcji od rzeczywistości, stąd skłonność do fantazjowania. Gdy dziecko opowiada nam niestworzone historie, nie nazywajmy go kłamczuchem – to rozwojowe zachowanie, i jeśli nie będzie wzmacniane – samo zniknie. Do „normalnych” zachowań można też zaliczyć lęki malucha, które w tym wieku dotyczą ciemności, potworów i innych dziecięcych strachów. Dziecko w tym wieku bardzo potrzebuje akceptacji i naszej miłości! Te potrzeby w zasadzie nie zmieniają się przez całe życie. Dzieciom polecamy: Książki dla 5 latka

JAK ROZPOCZĄĆ EDUKACJĘ DOMOWĄ? Poprowadzimy Cię krok po kroku od decyzji o edukacji domowej, poprzez formalności, aż do sposobów na nauczanie domowe w Twojej rodzinie. To konkretna dawka wiedzy, wsparcia i inspiracji na temat edukacji domowej. O KURSIE DLACZEGO Określ swoją motywację i odpowiedz sobie na pytanie dlaczego. Sprawdź, czy edukacja domowa to właściwe rozwiązanie dla Twojej rodziny. FORMALNOŚCI Poznaj kwestie prawne, wybór szkoły i dopełnij wszelkich formalności EDUKACJA W DOMU Dowiedz się, jak zorganizować pierwsze miesiące w edukacji domowej, od czego zacząć? Czego dowiesz się z tego kursu? Kurs “Jak rozpocząć edukację domową?” poprowadzi Cię krok po kroku: od decyzji i określenia swojej motywacji o rozpoczęciu edukacji domowej, poprzez formalności, aż do sposobów na nauczanie domowe w Twojej rodzinie. To konkretna dawka wiedzy, wsparcia i inspiracji na temat edukacji domowej. Dowiesz się jak wygląda proces zapisywania do trybu nauczania domowego i czym się kierować wybierając szkołę dla swojego dziecka. Poznasz wyniki badań naukowych dotyczących dzieci uczących się w trybie nauczania domowego. Usłyszysz jak może wyglądać codzienność w edukacji domowej i jakie style uczenia się preferują rodziny decydujące się na tę formę nauczania. Dowiesz się jak wyglądają egzaminy w edukacji domowej. Otrzymasz listę książek, linków, miejsc w sieci, które są źródłem wiedzy i inspiracji na temat edukacji domowej. Usłyszysz jak szukać wsparcia decydując się na nauczanie domowe. Czy ten kurs jest dla Ciebie? Ten kurs jest dla Ciebie jeśli: Zastanawiasz się czy edukacja domowa to dobry pomysł dla Twojej rodziny Chcesz rozpocząć edukację domową, ale nie wiesz jak się za to zabrać Podoba Ci się idea edukacji domowej, ale obawiasz się, że nie podołasz Podjąłeś decyzję o edukacji domowej i szukasz wsparcia oraz inspiracji na początku tej drogi Ten kurs nie jest dla Ciebie jeśli: Nie chcesz prowadzić edukacji domowej w swojej rodzinie Prowadzisz edukację domową od kilku lat i doskonale się na tym znasz Idea edukacji domowej jest dla Ciebie obca i nie zamierzasz się nią zajmować CO ZNAJDZIESZ W ŚRODKU? 1 VIDEO Nagranie video wprowadzające do kursu 6 LEKCJI AUDIO Nagrania w formacie MP3 do pobrania lub odsłuchania bezpośrednio na stronie 6 KART PRACY Pliki w formacie PDF do ściągnięcia i pracy własnej Kurs składa się z wprowadzenia, wideo powitalnego oraz sześciu lekcji. Każda lekcja zawiera krótki opis oraz nagranie audio, w którym szczegółowo omawiamy dane zagadnienie. Do każdej lekcji dołączony jest również plik PDF z ćwiczeniami do samodzielnego wykonania. Lekcja 1: Dlaczego edukacja domowa? Jak określić swoje dlaczego?Czego tak naprawdę chcę nauczyć swoje dziecko?Czy edukacja domowa jest dla wszystkich?Co jest najważniejsze w edukacji Lekcja 2: Kwestie formalne dotyczące edukacji domowej: Kwestie prawne funkcjonowania edukacji domowej w PolsceFormalności krok po kroku dotyczące edukacji domowej (check lista)Jaką wybrać szkołę i dlaczego jest to niezwykle istotne – o placówkach przyjaznych edukacji domowej Lekcja 3: Jak się za to zabrać? Style uczenia się w edukacji domowej Sposoby uczenia sięPrzegląd najczęściej wybieranych stylów edukacjibibliografia: metoda Montessori, Charlotte Mason, edukacja leśna, worldschooling Lekcja 4: Fakty i mity na temat edukacji domowej oraz badania naukowe Lista książek i blogów o edukacji domowejCo z socjalizacją?Czy edukacja domowa jest skuteczna? O wynikach w nauceCzy absolwenci edukacji domowej mogą studiować na uniwersytetach? Lekcja 5: Egzaminy w edukacji domowej oraz oceny Jak wyglądają egzaminy w edukacji domowej?Ile egzaminów zdają dzieci w poszczególnych klasach?Jak przygotować się do egzaminów? Lekcja 6: Wsparcie w edukacji domowej Gdzie szukać wsparcie w nauczaniu domowym?Jak radzić sobie z poczuciem niezrozumienia i odosobnienia związanych z wyborem edukacji domowej?Inspiracje dla rozpoczynających przygodę z edukacją domowąLista miejsc w sieci, gdzie można znaleźć bratnią duszę KIM JESTEŚMy? Cześć!Jesteśmy siostrami, mamami, których dzieci nigdy nie chodziły do wielu lat nasze dzieci uczą się w trybie edukacji domowej. Razem z naszymi mężami prowadzimy podcast Więcej niż edukacja oraz wydajemy czasopismo – Magazyn Kreda, gdzie dzielimy się inspiracjami na temat dobrej edukacji i dobrego życia w rodzinie. ANNA MARSZAŁEKJestem sercem domu, czyli szczęśliwą żoną i mamą pięciorga dzieci. Nasze dzieci uczą się w edukacji domowej. Przeprowadziliśmy się z miasta na wieś, bo lubimy naturę i las na wyciągnięcie ręki. Nasza domowa edukacja to las i łąka oraz książki. Uwielbiamy czytać! Każdy dzień rozpoczynamy od wspólnego, długiego czytania na różne tematy. Lubimy też rodzinne wypady w góry i podróżowanie po bezdrożach Polski. Z wykształcenia jestem historykiem. Jestem fanką Tolkiena i Lewisa, książek M. Musierowicz, czarnej kawy i ciszy. AGNIESZKA PLETIJestem mamą szóstki dzieci, które nigdy nie chodziły do szkoły. Mam dziesięcioletnie doświadczenie edukacji domowej. Jestem kochającą żoną. Jako opiekunka domowego ogniska, wciąż rozpalam w domu chęć do działania i zachwytu nad światem. Razem uwielbiamy prowadzić nasze małe gospodarstwo, pracować i podróżować. Nie umiemy siedzieć na kanapie przed telewizorem, którego z resztą nigdy w naszym domu nie było. Odkąd pamiętam towarzyszył mi zachwyt nad światem i przyrodą. Kiedy na świat przyszły moje dzieci zaczęłam zachwycać się bogactwem talentów i różnorodności jakie drzemią w drugim człowieku. Głęboko wierzę, że w każdym jest ogromny potencjał i piękno, uwielbiam patrzeć jak są odkrywane. Z wykształcenia jestem astronomem. Mam w sobie ducha niespełnionego artysty, uwielbiam prace manualne, rysunek, malarstwo. Podcast WIECEJ NIŻ EDUKACJAJesteśmy autorkami podcastu Więcej niż edukacja, na łamach którego już od ponad 6 lat dzielimy się naszą wiedzą i doświadczeniem na temat edukacji domowej oraz życia rodzinnego. Prowadzimy także wywiady z rodzinami uczącymi dziećmi w ramach nauczania domowego, z nauczycielami, ekspertami, trenerami, pasjonatami w różnych dziedzinach. Więcej niż edukacja to 60 odcinków podcastu pełnych inspiracji i motywacji w alternatywnej edukacji oraz wsparcia w codziennych wyzwaniach rodzicielskich. Osoby zainteresowane edukacją domową mają coraz więcej możliwości, aby dowiedzieć się, z jakimi formalnościami to się wiąże, jak wyglądają egzaminy, z jakich materiałów mogą korzystać. Ale to, co jest najpiękniejsze w ED to fakt, że w każdej rodzinie wygląda ona inaczej. Podcast „Więcej niż edukacja” to okazja do spotkania z prawdziwym, codziennym obliczem ED. To najlepszy sposób na podglądnięcie, jak z tematem radzą sobie różne rodziny. Radzą lub nie radzą, bo ED ma swoje blaski i cienie, i dobrze je poznać zanim się na nią zdecydujemy. Przyznaję jednak, a wiem to z własnego doświadczenia, że wsłuchiwanie się w opowieści gości Ani i Agnieszki, bardzo ten wybór ułatwiają. Anna Komorowska, Magazyn KREDAOd ponad trzech lat wydajemy również magazyn Kreda. Dotychczas ukazało się 35 numerów czasopisma (wcześniej jako miesięcznik, obecnie w formie kwartalnika), poruszając takie tematy jak: edukacja domowa, metoda Montessori, edukacja finansowa, muzyka, sztuka, edukacja leśna, skauting, podróże, nowe technologie, języki obce, zabawa, uważność, neurodydaktyka… Magazyn tworzymy z myślą o rodzicach, którym, tak jak nam, zależy na mądrym wychowaniu i prowadzeniu dzieci w dorosłość, rozwijaniu relacji rodzinnych, wspieraniu dzieci w edukacji, inspirowaniu do rozwijania pasji. Magazyn „Kreda” jest merytorycznym wsparciem dla rodziców, dziadków, młodzieży, ale jednocześnie ma umilać chwile odpoczynku przy filiżance kawy lub herbaty. Wiele lat temu, gdzieś na amerykańskim blogu, przeczytałam o edukacji domowej i zachwyciłem się tym pomysłem i możliwościami jakimi daje. Jednak moje dzieci były jeszcze małe, więc zachwyt szybko minął. Po wielu latach przerwy znowu natknęłam się na edukację domową najpierw przez Magazyn Kreda, a potem dzieki Więcej Niż Edukacja. I tak słuchając podcastów i czytając artykuły znowu zaczęła we mnie kiełkować myśl, że ed jest dobra droga dla mojej rodziny. Jesienią rozpoczynam edukacje domowa mojego starszego syna Jayden’a. Ania Smart, @urbaandthesmarts Dlaczego tworzymy kurs "Jak rozpocząć edukację domową?" Kiedy same rozpoczynałyśmy przygodę z edukacją domową niewiele było miejsc, w których mogłybyśmy znaleźć informacje o tej formie nauczania. Czułyśmy się osamotnione w naszych decyzjach i spotykałyśmy się z niezrozumieniem, w bliższym lub dalszym otoczeniu. Wiele spraw organizowałyśmy też “po omacku”, ucząc się na własnych błędach. Dziś chcemy podzielić się naszą wiedzą i doświadczeniem ostatnich 9 lat i pokazać Ci, gdzie Ty możesz szukać wsparcia rozpoczynając edukację domową w swojej rodzinie, oraz, że edukacja domowa może być fascynującą przygodą. Odkąd prowadzimy podcast “Więcej niż edukacja” dostajemy mnóstwo pytań o to jak rozpocząć edukację domową, jak ogarnąć kwestię formalności i jak nauczanie domowe wygląda w praktyce. Coraz więcej osób jest zainteresowanych tą formą nauczania z różnych powodów. Wielu brakuje czasu na relacje rodzinne, na rozwijanie pasji, na spokojną naukę. Wiele osób decyduje się, bo chce przeżyć razem ze swoimi dziećmi tę przygodę, jaką jest wspólne poznawanie świata. Niektórzy są rozczarowani systemem edukacji i zdają sobie sprawę, że kreatywności, komunikacji, kooperacji i krytycznego myślenia są w stanie nauczyć swoje dzieci odchodząc od tradycyjnego modelu nauczania. Coraz więcej osób szuka alternatywy w edukacji dla swoich dzieci. Wszystkim zależy na dobrej edukacji i dobrym życiu. Dla wielu rodzin edukacja domowa jest odpowiedzią na wszystkie te potrzeby. CO o KURSIE MÓWIĄ UCZESTNICY POPRZEDNICH EDYCJI? Bardzo przystępny kurs dla wszystkich tych, którzy marzą o edukacji domowej, ale zupełnie nie wiedzą jak się za nią zabrać i co o niej trzeba wiedzieć. Agnieszka i Ania w bardzo naturalnym dla siebie rytmie rozmowy przeprowadzają widzów/słuchaczy przez wszystkie podstawowe informacje dotyczące edukacji domowej, porządkując jednocześnie wiedzę na ten temat w taki sposób, że mamy zarysowany obraz tego, co nas mniej więcej technicznie w przyszłości czeka jeśli zdecydujemy się dać temu "szalonemu pomysłowi" szansę. Kawał wiedzy i przyjemna forma - idealne połączenie. Na kurs zapisałam się ponieważ od tego roku uczymy się w trybie edukacji domowej. Dzięki Ani i Agnieszce wiele moich wątpliwości zostało rozwianych. Dziewczyny poruszyły w kursie wiele tematów takich jak: dopełnienie formalności, powody dla których chcemy uczyć dzieci w domu, brak aprobaty najbliższych, różne metody nauki w edukacji domowej itd. Dla mnie bardzo ważne w kursie było to, że Ania i Agnieszka to osoby doświadczone, które uczą swoje dzieci w domu i dzielą się praktyczną wiedzą na temat tego co u nich sprawdza się lepiej, a co gorzej, jak pracują z poszczególnymi dziećmi. Podsumowując jestem bardzo zadowolona z kursu i polecam wszystkim osobom które chcą zacząć lub zastanawiają się czy edukacja dzieci w domu to dobry pomysł. Joanna, mama 6 wspaniałych dzieci Na kurs u Ani i Agnieszki zapisałam się, by dowiedzieć się w jaki sposób prowadzić dobrą edukację domową w razie, gdyby kiedykolwiek była mi ta wiedza potrzebna i zdecydowanie polecam od tamtej pory wszystkim, którzy o ED myślą. Moje najstarsze z 4 dzieci dopiero rozpoczęło edukację w zerówce i widzę, że nam obojgu na ten moment to odpowiada. Mam jednak pewność, że gdyby kiedyś którekolwiek z dzieci miało jakieś problemy w szkole systemowej, będę wiedzieć co i jak zrobić, by właściwie edukować domowo. Marzena Piątek z Wrześni Wysłuchałam wszystkie moduły z waszego kursu o edukacji domowej. Chciałam podziękować za cały kurs, bardzo fajnie przygotowany. Osobiście nie mam dziecka w ED, ale jestem w trakcie zakładania szkoły wolnościowej. Najwięcej przemyśleń miałam, gdy zadałyście pytanie: “czego chcę nauczyć swoje dziecko?”, to chyba najważniejsze pytanie, które każdy rodzic powinien sobie zadać bez względu czy jest w ED czy w szkole. A także stwierdzenie: “W edukacji może zabraknąć wielu rzeczy, ale nie może zabraknąć serca”, jest dla mnie strzałem w dziesiątkę. Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam Agnieszka Bielawska ZAPISZ SIĘ NA KURS Dołącz już dzisiaj do kilkuset osób, które wzięły udział w kursie „Jak rozpocząć edukację domową?”. W ramach kursu otrzymasz również dostęp do zamkniętej grupy na Facebooku, gdzie będziesz mógł podzielić się z użytkownikami swoim doświadczeniem, wątpliwościami oraz otrzymasz wsparcie autorek kursu jak i uczestników poprzednich edycji. RABAT DLA CZŁONKÓW KLUBU KREDYJeżeli jesteś prenumeratorem kwartalnika KREDA, możesz zakupić nasz kurs ze zniżką 150 zł. Rabat zostanie automatycznie naliczony po przejściu do finalizacji zamówienia. Pamiętaj, aby zalogować się jako członek klubu jesteś jeszcze członkiem klubu? Dołącz do grona prenumeratorów, aby również otrzymać rabat (kliknij tutaj). KURS ONLINE Dostęp do kursu + grupa wsparcia na Facebooku 347 PLN dostęp do kursu online przez 1 rok 6 lekcji wraz z materiałami pomocniczymi dostęp do zamkniętej grupy na Facebooku gwarancja satysfakcji albo zwrot pieniędzy Dostęp do kursu będzie aktywowany po zaksięgowaniu wpłaty i będzie aktywny przez 1 rok. Zakup będzie finalizowany w sklepie online Magazynu Kreda. Po zakupie i zaksięgowaniu wpłaty otrzymasz od nas wiadomość email (nadawcą będzie Więcej niż edukacja) z danymi dostępowymi do platformy, na której będziesz mógł zalogować się i pracować z kursem. GWARANCJA SATYSFAKCJI GWARANCJA SATYSFAKCJI LUB ZWROT PIENIĘDZY Wierzymy w wysoką jakość naszego kursu, dlatego oferujemy Ci 14-dniową gwarancję satysfakcji, liczoną od dnia złożenia zamówienia. Jeżeli z jakiś powodów kurs nie spełni twoich oczekiwań, wystarczy, że napisz maila z informacją o rezygnacji na adres sklep@ a my zwrócimy Ci całą wpłaconą kwotę. Kiedy ktoś mi mówi, że jest zainteresowany edukacją domową, śmiało wysyłam do podcastów Więcej niż edukacja. Książek jest wiele, artykułów, specjalistów … Lecz doświadczenie konkretnych żyjących i praktykujących rodzin jest bezcenne. Uczę się najwięcej właśnie słuchając o życiu jest mi trudno i nie mam chęci do dalszej ed – znów włączam zapomniany podcast i lecimy dalej z tym szaleństwem życia. Vola Kusmierska, NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA Dostęp do kursu online będzie aktywny zaraz po zaksięgowaniu wpłaty. Otrzymasz od nas wiadomość email (nadawcą będzie Więcej niż edukacja) z danymi dostępowymi do platformy, na której będziesz mógł zalogować się i pracować z kursem. Link do grupy znajdziesz w pierwszej lekcji po zalogowaniu się do kursu. Po przejściu na stronę grupy na Facebooku będziesz musiał poprosić o dołączenie i poczekać na akceptację administratorów grupy. Dokonanie opłaty za zamówienie złożone w sklepie internetowym możliwe jest poprzez:– Szybkie płatności online PayU– Płatność kartą (debetową/kredytową). Operatorem płatności jest PayU PayPalW przypadku płatności kartami kredytowymi, w sklepie dostępne są następujące rodzaje kart: Visa, Visa Electron, MasterCard, MasterCard Electronic, MaestroJeżeli chcesz zapłacić tradycyjnym przelewem, wybierz opcję szybkich płatności a następnie zaznacz opcję “Mam konto w innym banku”. Będziesz mógł wówczas wykonać tradycyjny przelew (online lub w oddziale banku/poczty) korzystając z podanych informacji dotyczących numeru rachunku i tytułu wpłaty. Jeżeli chcesz zapłacić tradycyjnym przelewem, wybierz opcję szybkich płatności a następnie zaznacz opcję “Mam konto w innym banku”. Będziesz mógł wówczas wykonać tradycyjny przelew (online lub w oddziale banku/poczty) korzystając z podanych informacji dotyczących numeru rachunku i tytułu wpłaty. KONTAKT Sprzedawcą kursu online jest jest Inspiredu sp. z o. o. – wydawca Magazynu Kreda i podcastu Więcej niż edukacjaKRS: 0000742718 | REGON: 380904974 | NIP: 5492451750Kontakt w sprawie zamówień: sklep@ również skorzystać z poniższego formularza. Copyright 2020 Inspiredu Sp. z

Nie ma to jak dobry pomysł na zabawę! Gdy jesteśmy uziemieni w domu z nudzącym się dzieckiem, a ulubione zabawki, gry, planszówki przestają już cieszyć – warto wymyślić coś zupełnie nowego! Oto 15 pomysłów na super zabawy z dziećmi, w które możecie się bawić w Przygotuj tekturowe pudła mniejsze i większe, rolki po papierach kuchennych i toaletowych, taśmę klejącą, albo klej oraz farby lub kolorowy papier. Gdy zgromadzisz te rzeczy na stole, zacznij wymyślać, co można z nich zrobisz (gwarantuję, że Twoje dziecko zaraz zjawi się obok, gdy wszystko jest gotowe, materiały pod ręką – dzieci nie trzeba specjalnie zachęcać). Wymyślcie razem co zbudujecie – budowlę albo czy urządzenie? To może być pociąg, statek, samochód, dom dla lalek, rakieta kosmiczna, sala teatralna. Szczególnie w przypadku domku dla figurek taka zabawa może przeciągnąć na tygodnie, bo możecie ozdabiać go różnymi materiałami, a z pudełek po zapałkach robić z pudełkaspider manDo tej zabawy potrzebujecie mocnych sznurków/ nitek – kordonki są idealne. U mnie wybór sznurka, czy nitki to jest ważny element, bo pudełko z nitkami i igłami trzymam wysoko, z dala od dzieci, więc dotykanie tych wszystkich szpilek, agrafek i guzików to radość sama w sobie. Teraz pozwalacie wybrać maluchowi kolor. Zadanie to oplecenie nitką pokoju, tak aby powstała gęsta pajęcza sieć – starszak może to zrobić samodzielnie. Jak macie w domu mały dzwonek – idealnie, można go w którymś miejscu na sieci przywiesić – żeby dał znać, gdy pająk spróbuje przejść przez sieć bezszelestnie. Ta zabawa jest świetna dla rodzeństwa, a z pojedynczą sztuką można bawić się, mierząc czas w jakim przejdzie przez potrzeba? kordonek, albo nitka i ewentualnie dzwonekco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: wyobraźnię przestrzenną- dziecko musi zaplanować rozmieszczenia nitki w pokoju, motorykę dużązgaduj czółkoTa dawno w to nie grałam – a uwielbiam się w nią bawić! Na kartach samoprzylepnych (małych karteczkach post it) piszemy hasła. Mogą to być postacie z bajek, filmów, zawody, zwierzęta, bohaterowie książek. Dla maluchów, które jeszcze nie potrafią czytać najlepiej sprawdzają się zwierzęta – bo je można po prostu narysować. Siadamy przy stole i każdy po kolei losuje kartkę i bez podglądania przykleja ją sobie na uczestnika zabawy jest odgadnięcie kim jest, poprzez zadawanie pytań w taki sposób, aby pozostali uczestnicy mogli odpowiedzieć na nie wyłącznie „tak” lub „nie”. co potrzeba? karteczki samoprzylepne i długopisco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: kreatywne myślenie, umiejętność analizy, no i budujemy więź z dziećmimodelka i projektantka modyDo tej zabawy musisz się przygotować, ale kilkanaście minut wolnego czasu masz gwarantowane. Najpierw poodkładaj (robiąc porządki w szafie?) do dużego pudła niepotrzebne ubrania, dodatki, torebki (pozostałych domowników też). Jak dodasz do tego kilka swoich starych kosmetyków do makijażu – będzie pełen wypas! Zabawa jest bardzo prosta. Z dostępnych w kufrze rzeczy dziecko ma wymyślić sobie fantastyczne przebranie, strój na wybieg. A nawet kilka! Przygotuj telefon i kolejnym wersjom przebrań rób zdjęcia! Ta zabawa świetnie się nadaje dla rodzeństwa! Starsza siostra i młodszy brat (no albo dwie siostry – idealny zestaw)!co potrzeba? dużo różnych ubrań, chust, dodatków, lustro (koniecznie), telefon do robienia zdjęćco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy wyobraźnię i kreatywnośćprzebieranki Wystarczy namalować dziecku na buzi nos i wąsy kredką do oczu, a już będzie małym kotkiem, lub myszką. Założenie kostiumu czy przebrania, to dla dziecka wejście w inny świat. Uruchamia się wyobraźnia, w głowie tworzy się historia bohatera, a to świetnie rozwija kreatywność dziecka. Przebrania gotowe, zakupione, oczywiście są świetne, ale czasami wystarczą buty i torebka, żeby już poczuć się jak mama. U mnie w domu często bawimy się w koty (czyli wąsy namalowane kredką do oczy i ogon z paska od szlafroka), a miseczka z mlekiem, jest do tego absolutnie potrzeba? kredka do oczu, pasek od szlafroka, miska mlekaco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: kreatywność, wyobraźnię, motorykę dużącałkiem nowa planszówkaDzieci uwielbiają wymyślać własne reguły i zasady, dlatego na pewno z radochą wymyślą własną grę planszową. Przygotuj karton (najlepiej kwadratowy) – do rozrysowania planszy, pionki, kostkę. Jakie zadania mogą pojawić się na planszy? Trzeba oczywiście zaznaczyć pola „specjalne”, gdy na nich postawisz pionek musisz zrobić coś, np: cofnąć się o … oczek, przeskoczyć na inne pole, zrobić 10 przysiadów, rozśmieszyć kogoś, zjeść łyżkę soku z cytryny itd. Jak graficznie dane pola będą oznaczone, jak plansza będzie rozrysowana, to niezła kreatywna zagwozdka dla twórcy! Na końcu możesz pomóc w spisaniu zasad (w przypadku tych młodszych dzieci), żeby potem nie było kłótni o ciągłą zmianę zasad (wiem to z autopsji). No i koniecznie wymyślcie nazwę dla tej gry!co potrzeba? gruby karton na planszę, mazaki, kredki, pionki, kostkaco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: kreatywność, podstawy matematyki, wyobraźnię przestrzenną, wytrwałość pucholinaPołączenie mąki ziemniaczanej i odżywki do włosów daje w efekcie masę niesamowicie ciekawą w dotyku. Jest bardzo gładka, fajnie się lepi – a zagniecanie jej to chyba najlepsza zabawa! Dobrze do tej zabawy przygotować też jakieś pojemniczki, małe figurki zwierzątek – żeby dzieci lepiły im z tej masy łóżka, domki, co tam im przyjdzie do potrzeba? 0,5 kg mąki ziemniaczanej, odżywka do włosów 200-300 ml, barwniki – mogą być spożywcze, albo po prostu farby plakatowe w słoiczkach lub tubkach, duża miska i pusta podłoga (żeby łatwo dało się ją posprzątać)co oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: małą motorykę, czucie głębokie, integrujemy sensorycznie (dotyk, zapach, dźwięk jaki masa wydaje), kreatywnośćteatrzyk cieniZimą wcześnie robi się ciemno. Wykorzystaj to zgaszając światło w pomieszczeniu i siadając z dzieckiem przed pustą ścianą. Teraz wystarczy wziąć latarkę (włączyć w smartfonie) i być kreatywnym. Leżąc w łóżku, trzeba źródło światła włożyć pod brodę. Możecie robić różne zwierzątka z dłoni i zgadywać co to. Możecie wymyślić historię – w której jednym bohaterem są Wasze palce, a drugim dziecka. Modulujcie głos, udawajcie zwierzęta. Przy okazji tej zabawy możecie „przerobić” jakąś sytuację domową, czy szkolną, która wymaga przegadania. Super chwile razem!co potrzeba? smartfon z latarką, albo latarka, dobry humor i wyluzowanieco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: kreatywność (moje dzieci widzą zwierzęta, których ja nie widzę), bliskość z dzieckiem, ćwiczenia ręki – motoryka małamumiaPotrzebujesz minimum dwóch rolek papieru toaletowego – i tyle:) Teraz zachęć potomka, żeby samodzielnie się zmumifikował (ma sobie radzić sam – to niezłe manulne wyzwanie!!!). A potem może to samo zrobić misiom i lalkom. Jeszcze lepsza zabawa będzie z ozdabianiem zmumifikowanych osób, do tego przyda się taśmę klejącą i mazaki! Godzina zabawy – gwarantowana. co potrzeba? 2 rolki papieru toaletowego, mazaki, taśma klejącaco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: sprawność manualną, czyli motorykę mała, kreatywność, koncentracjęskrzyżowanie na dywanieWystarczy najtańsza taśma malarska i podłoga. Zamieniamy go w małe miasto, wyznaczając ulice, chodniki i miejsca na domy. Dzieciaki chętnie jeżdżą samochodami, zamieniają się w policjanta i kierowcę autobusu. Dodatkowo – zabawę można wydłużyć stawiając przy ulicach domki wykonane samodzielnie. Mogą być z klocków plastikowych, drewnianych, lego, jakie macie w domu. A dla dzieci lubiących malowanie i wyklejanie – możemy tę zabawę wydłużyć na całe dni, gdy domki będą z kartonów po sokach czy mleku, butach – wyklejone, opisane odpowiednio. Szkoła, szpital, sklep?Aż żal potem całość demontować, gdy całe miasto zostało ręcznie potrzebne? taśma malarska, samochodziki, klocki, (w wersji miasto: pudełka kartonowe, nożyczki, klej, farby, kolorowy papier)Co oprócz dobrej zabawy? Rozwijamy: kreatywność, koncentrację, wyobraźnię przestrzenną, motorykę małąposzukiwacze skarbów Kilka słodyczy, albo jakiś liścik miłosny, ukryjcie w pudełku i schowajcie gdzieś dobrze. Następnie zróbcie mapę skarbu, na planie mieszkania. Zabawę można wzbogacić o kilka zadań do zrobienia w trakcie, za które dzieci dostają kolejne części mapy (zagadki, wypicie łyżki soku z cytryny, uzasadnienie pisowni kilku wyrazów…). Potem zamiana, niech potomek przygotuje mapę skarbu dla Ciebie!co potrzeba? jakiś słodycz, kartki na mapę i listy z zadaniamico oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: myślenie przestrzenne (odnoszenia mapy do domu), koncentrację, wyobraźniękalamburyGra stara jak świat – a niewiele rodzin się w nią bawi! U nas się sprawdza, gdy stajemy przed dylematem kto sprząta po obiedzie 🙂 dzielimy się na dwie drużyny i umawiamy na daną dziedzinę. Co to może być? Zwierzęta (jeśli gramy z maluchami), zawody, przedmioty, czynności, postacie z bajek, tytuły książek, tytuły filmów, przysłowia… Pierwsza drużyna wymyśla drugiej hasło, pokazuje je wybrany zawodnik z drugiej drużyny (w kolejnej turze następny itd.). W kalamburach zgadywanych zawodnik musi przedstawić hasło za pomocą mimiki i mowy ciała, ale nie może się odzywać! Przykładowe hasła dla maluchów? Księżniczka, krasnoludek, rycerz, baba jaga, pies, dinozaur, kaczka, weterynarz, strażak, potrzeba? wygodnej kanapy, na której wszyscy się zmieszczą, smartfona do odmierzania czasu (jeśli chcecie grać na czas)co oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: kreatywne myślenie, dużą motorykę – mowa ciała, kalambury pomagają w przełamywaniu nieśmiałości i świetnie budują więzi z dziećmi państwa, miasta To stara jak świat zabawa, wystarczy kartka papieru, długopis. Teraz na górze kartki rysujemy tabelkę i wyznaczamy co będziemy wypisywali na daną literę. U nas to: państwo, miasto, rzecz, roślina, zwierzę, marka samochodu i kolor (wymiennie). Fajnie by było jeszcze dołożyć „wodę” – czyli rzekę, jezioro, morze lub ocean – ale to dla tych lepiej znających geografię. W kolejnych dniach rozgrywki, gdy na „świeżo” pamiętamy miasta i państwa na daną literę, dokładamy nowe rzeczy – dyscyplina sportu, imię itd. My najlepiej się bawimy w teamach – dorosły + dziecko vs dorosły + dziecko vs 14-latka na rozszerzeniu geograficznym. Kto pierwszy skończy liczy do 10, a potem punktacja. 5 punktów, jeśli ktoś inny ma taką samą rzecz w danej dziedzinie. 10 – jeśli wymyśliliście coś oryginalnego, a 15 jeśli jako jedyny masz rzecz w danej dziedzinie (a pozostali gracze mają to pole puste – nic nie zdołali wymyślić!). Pierwsza osoba, która skończy odlicza do 10 – inni gracze odkładają długopisy i sprawdzamy wyniki!co potrzeba? kartka papieru i długopis dla każdego graczaco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: analityczne myślenie, wiedzę o świecie, koncentracjęukryte wyrazyNa kartce napisz 10 liter i poproś dziecko, żeby wypisało jak najwięcej wyrazów z tych liter, w określonym czasie. Moje dzieci właśnie to robią, jest ich trójka, więc grają na czas (z ułatwieniami dla najmłodszych – mają więcej liter na przykład!). Gra z rodzicem jest też fajna (dla Was to dobre ćwiczenie szarych komórek), ale wtedy dzieci muszą więc więcej liter niż Wy!co potrzeba? karta i długopis dla wszystkichco oprócz dobrej zabawy? rozwijamy: myślenie logiczne, powiększamy zasób słów, koncentrację

Bez zadań domowych, siedzenia w ławkach, bez dzwonków, ocen i rywalizacji. Edukacja domowa (z ang. homeschooling) z roku na rok zyskuje w naszym kraju na popularności. Również w Trójmieście przybywa zwolenników nauczania domowego, zwłaszcza teraz, w dobie epidemii, gdy wiele rodzin nie radzi sobie lub nie zgadza się na nauczanie zdalne, ale także ze względu na to, co dzieje się w polskich szkołach. Przybywa miejsc przyjaznych homeschoolersom, a także szkół, które chętnie biorą pod swoje skrzydła uczniów będących w ED. Alternatywa dla tradycyjnej edukacji Co to jest i na czym polega edukacja domowa? Edukacja Domowa, czyli z czym to się je? Edukacja domowa kiedyś i dziś Coraz więcej uczniów edukowanych w domu Edukacja domowa, ale niekoniecznie w domu Miejsca i inicjatywy przyjazne ED Szkoły przyjazne ED Szkoły prywatne i społeczne w TrójmieścieAlternatywa dla tradycyjnej edukacji Poszukiwanie alternatywy dla publicznej i tradycyjnej edukacji - w tym właśnie w formie domowej edukacji - to trend, który utrzymuje się od lat, a w ostatnim czasie wrasta liczba jego zwolenników. Również w Trójmieście zmienia się podejście rodziców i edukatorów, którzy coraz częściej dostrzegają pozytywne aspekty domowego nauczania. Nie jest to, jak niektórzy sądzą, po prostu siedzenie w domu czy tym bardziej zdalne nauczanie. Edukacja domowa to po prostu inna forma kształcenia, a nawet sposób na Jesteśmy niezadowoleni z tego, co dzieje się w tradycyjnej, systemowej szkole. Nie chcieliśmy, żeby nasza córka doświadczała chaosu polskiej szkoły, była na każdym kroku oceniana, musiała się podporządkować, nauczyć myśleć stereotypowo, porzucić swoją kreatywność, wyzbyć się swoich potrzeb i zainteresowań, robić wszystko na zawołanie, wykonywać bezrefleksyjnie polecenia innych, siedzieć cały dzień w ławce itd. Dlatego po roku w szkole publicznej znaleźliśmy się w edukacji domowej. Po krótkim okresie nauki w domu wyszliśmy do ludzi, poszukaliśmy miejsc, gdzie dzieciaki spotykają się codziennie, by wspólnie się bawić, uczyć i spędzać razem czas. To była najlepsza decyzja, jaką podjęliśmy. Nasze drugie dziecko również mamy zamiar zapisać do edukacji domowej - mówią Ania i Tomek, rodzice 10-latki i 3-latka. Co to jest i na czym polega edukacja domowa?Edukacja domowa to po prostu spełnianie obowiązku szkolnego poza szkołą. W Polsce istnieje obowiązek szkolny, zatem każde dziecko w wieku od 6 do 18 lat musi się uczyć, co nie jest jednoznaczne z tym, że ma chodzić do szkoły. Wymagane jest jednak to, by było zapisane do jakiejś placówki, której dyrektor wyraża zgodę na naukę w domu lub w innym miejscu wybranym przez opiekunów. Wtedy nauczycielami dziecka mogą być: rodzice, opiekunowie prawni lub inne osoby, które zostaną wskazane przez rodziców albo opiekunów. Nie ma znaczenia ich wykształcenie. Więcej na ten temat można dowiedzieć się na stronie ministerstwa albo na stronie Fundacji Edukacji Wybrałam edukację domową, aby moje dzieci uczyły się w ciągu dnia, korzystając z dodatkowych zajęć zgodnych z ich potrzebami i zainteresowaniami, ale bez wkuwania po godzinach czy wieczorami. Stopnie, które kojarzą mi się bardzo negatywnie z wielu powodów, zamieniłam na informację zwrotną i wsparcie mocnych stron oraz zainteresowań dzieci. Po zajęciach w ED mamy czas dla siebie, na nasze rodzinne sprawy, na leniuchowanie, na odpoczynek. Nie jest to trudne. Jest to bardzo proste, a korzyści widzę każdego dnia. Postawiłam na pozytywną edukację, inspirującą, wspierającą - a ED właśnie taka jest - mówi Małgorzata Wrońska, założycielka Wrotki, a jednocześnie mama 9-latka i 12-latki będących w Domowa, czyli z czym to się je?Domowe nauczanie w Polsce ma już 30-letnią tradycję i jest możliwe od 1991 r. Pozwala na to prawo oświatowe, a dokładnie Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. z późniejszymi zmianami (Dz. U. 2004 r., nr 256, poz. 2572), mówiąca o "realizacji obowiązku szkolnego poza szkołą". Każdy rodzic ma prawo decydowania o formie edukacji swojego dziecka zgodnie z tym, co mówi polska konstytucja (artykuł 70, punkt 30): "Rodzice mają wolność wyboru dla swoich dzieci szkół innych niż publiczne". Ponadto polski system edukacji daje trzy możliwości na spełnianie "obowiązku szkolnego": stacjonarnie, indywidualnie i w trybie domowym. Dodatkowo formalności związane z nauką w domu stały się od ubiegłego roku o wiele prostsze. Do tej pory wymagana była opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz zapisanie dziecka do szkoły w tym samym województwie, w którym mieszka. W lipcu 2021 r. weszła w życie nowa ustawa (§13b ust. 5 pkt 1 rozporządzenia MEN z 20 marca 2020 r.), według której rejonizacja, jak i opinia z PPP zostały zniesione. Obecnie potrzebne jest jedynie oświadczenie rodziców, a także przystąpienie przez dziecko do egzaminów klasyfikacyjnych po każdym roku nauki. Wbrew pozorom ED nie oznacza nauki w domu. Dziś bowiem istnieje wiele miejsc i inicjatyw oddolnych (ich inicjatorami zwykle są sami rodzice), dzięki którym uczniowie wspólnie spędzają czas na nauce i zabawie podobnie jak w szkole. Sytuacja jest obecnie diametralnie inna niż wtedy, gdy o edukacji domowej pisałam cztery lata temu. Wcześniej w naszym portalu pojawiały się również artykuły o tym, że trójmiejscy rodzice są ostrożni w wyborze takiej ścieżki (13 lat temu było to zaledwie kilka rodzin) oraz że trzeba rzucić karierę i uczyć własne dzieci. Tak było kilkanaście lat temu, gdy w całej Polsce raptem ok. 40 dzieci i młodzieży kształciło się w domu. Jeszcze do niedawna to na rodzicach spoczywała edukacja dzieci uczących się w domu. Dziś wygląda to zupełnie więcej uczniów edukowanych w domuStowarzyszenie Edukacji w Rodzinie opublikowało niedawno informację (dane z początku stycznia 2022 r.), że według Systemu Informacji Oświatowej liczba dzieci w edukacji domowej przekroczyła 22 tys., co stanowi około 0,5 proc. populacji dzieci w wieku szkolnym. Podobne dane przedstawia Ministerstwo Edukacji i Nauki - w tym roku szkolnym edukacją domową objętych jest ponad 20 tys. dzieci, co stanowi aż 80 proc. więcej niż w roku szkolnym 2019/ porównania - według danych statystycznych Ministerstwa Edukacji Narodowej z września 2017 r. liczba dzieci w edukacji domowej w Polsce wtedy wynosiła 13 955, co stanowiło 26 proc. wzrostu w stosunku do roku poprzedniego. Większość to uczniowie szkół podstawowych, ale są to również licealiści i uczniowie techników. Dzieci objęte edukacją domową stanowiły wówczas 0,3 proc. wszystkich uczących się w Wzrost liczby dzieci na ED regularnie był powodowany przedłużaniem "nauki zdalnej" w ciągu ostatnich dwóch lat. W szkole, do której - przy kolejnym przedłużeniu "nauki zdalnej" - zapisaliśmy nasze dzieci na ED, liczba uczniów wzrosła do kilkuset osób - mówią Olga Sobocińska i Monika Karczmarska, założycielki Fundacji Sposób na danych, jakie otrzymałam z Gdańskiego Kuratorium Oświaty (z up. Pomorskiego Kuratora Oświaty), w zestawieniu z lat 2018-2022 dotyczącym dzieci i młodzieży realizującej obowiązek szkolny lub obowiązek nauki w formie edukacji domowej, na którą zgodę wyrazili dyrektorzy trójmiejskich szkół, wynika również jednoznacznie, że liczba uczniów w Trójmieście w ED wzrasta z roku na rok. W roku szkolnym 2018/19 było to 199 uczniów w 10 szkołach. Większość z nich zapisanych było do Pozytywnej Szkoły Podstawowej w Gdańsku oraz do Szkoły Podstawowej Nr 34 z Oddziałami Integracyjnymi w Gdyni, ale wielu pojedynczych uczniów realizowało ED również w swoich szkołach publicznych. Rok później liczba uczniów wzrosła do 712, a liczba przyjaznych szkół do 38. Najwięcej uczniów w ED ma od tamtego czasu Chrześcijańska Szkoła Montessori i ich liczba co roku rośnie. Z kolei w roku szkolnym 2020/21 trójmiejskich uczniów w ED było już 1013. A w minionym liczba ta wzrosła do 1227 osób, a liczba szkół do 57. Edukacja domowa, ale niekoniecznie w domuA jak to wygląda w praktyce? Po zapisaniu dziecka do wybranej szkoły (może to być nawet osiedlowa placówka publiczna, jeśli jej dyrekcja wyrazi zgodę na ED) rodzice decydują, jak ta edukacja ma wyglądać. Niektórzy tradycyjnie sami uczą swoje dzieci, zatrudniają korepetytorów, korzystają z e-learningu, zapisują swoje pociechy na dodatkowe zajęcia itp. Jednak większość szuka innych opcji - zajęć poza domem i miejsc, gdzie można edukować domowo kilka razy w tygodniu, a nawet codziennie. Powstają mikroszkoły, gdzie kilkoro lub kilkanaścioro uczniów spotyka się nie tylko, by się uczyć, ale i po prostu pobyć Dla mnie największą zaletą edukacji domowej jest to, że mam wpływ na to, czego dziecko się uczy, kto je uczy i w jaki sposób. Mogę samodzielnie wybrać formę tej edukacji. Zdecydowaliśmy się z mężem na takie miejsce, w którym edukatorzy myślą podobnie jak my, wyznają te same wartości, czyli stawiają na edukację poprzez relację, komunikację w duchu NVC, gdzie ważna jest empatia, indywidualne podejście do każdej osoby, rozwój we własnym tempie itd. W takich szkołach/nie szkołach liczy się człowiek, jego emocje i potrzeby, a nie oceny i cenzurki - mówi Kasia, mama 12-letniego i inicjatywy przyjazne EDW ostatnim czasie pojawiło się wiele miejsc przyjaznych homeschoolersom - "wolne szkoły", kooperatywy edukacyjne, kluby i fundacje, niebędące formalnie szkołami, które prowadzą zajęcia dla dzieci będących w edukacji domowej. Działają jak szkoły - realizują podstawę programową, przygotowują dzieci do egzaminów, uczą. Jednak na tym kończy się ich zbieżność z placówkami szkolnymi. Forma nauczania, rodzaje zajęć oraz program są autorskie i indywidualnie dobierane przez osoby takich miejsc należą: Hombanda - miejsce domowej edukacji w Gdańsku, Rośniemy. Edukacja na wolności w Gdańsku, Szkoła Twórczej Edukacji w Gdyni, Fundacja Sposób na Szkołę w Gdyni, w której uczy się obecnie 30 dzieci. Założycielki stworzyły też poradniki w formie e-booków, aby zachęcić innych do Według nas dzieci powinny zmienić tryb nauczania jak najszybciej - po to, by umieć samodzielnie się uczyć, by nauczyć się uczyć dla samych siebie, a nie dla ocen i klasyfikacji, by mogły poczuć pasję i nie czuć presji egzaminowania czy sprawdzania oraz udowadniania braku przygotowania na każdym kroku. Cieszy nas, że jest mnóstwo rodziców chętnych do dołączenia do grupy 0-3, ponieważ w tych klasach dzieci bardzo często nudzą się: podstawa programowa nie wymaga od dzieci zbyt wiele, a szkoły systemowe nie wychodzą poza odgórne wymogi. Czyli w klasie trzeciej np. dziecko musi umieć zrobić przysiad i operować kursorem po ekranie komputera. Nasza fundacja została powołana po to, by stworzyć szkołę w duchu ED szczególnie dla dzieci rodziców pracujących lub nieczujących się w roli edukatorów - wyjaśniają Olga Sobocińska i Monika Karczmarska z gdyńskiej Fundacji Sposób na takich nowych miejsc należy również Wrotka - edukacja domowa w Gdyni, która działa od września ubiegłego Wrotka to nietypowa przestrzeń edukacyjna, która powstała z miłości do dzieci, nauki i sztuki oraz wiary w wyższe wartości. Realizujemy materiał zgodny z podstawą programową, a dzieci mają możliwość uczestniczenia w warsztatach praktycznych i artystycznych. Basen i regularna praktyka fizyczna są stałym punktem Wrotkowego planu tygodnia. A to wszystko dzieje się w atmosferze empatii, wzajemnego szacunku i "widzenia" siebie. Najbardziej zależy nam - zarówno jako specjalistom, jak i rodzicom - na wspieraniu wszechstronnego rozwoju naszych dzieci i realizowaniu ich naturalnego potencjału. Przemawia za nami wieloletnie doświadczenie zarówno w pracy na polu edukacji, jak i w byciu rodzicami dzieci w ED - zapewnia Małgorzata Wrońska z Wrotki. Szkoły przyjazne EDRównież wiele szkół prywatnych jest przyjaznych ED. W takiej placówce można spodziewać się nie tylko samej rejestracji, ale także różnych form wsparcia: zajęć stacjonarnych, konsultacji z nauczycielami, dostępu do materiałów i podręczników, platform edukacyjnych, spotkań społeczności, wycieczek i wyjść klasowych oraz innych, np. pomocy w przygotowaniu do egzaminu. Każdy uczeń w edukacji domowej jest bowiem zobowiązany do zdawania rocznych egzaminów klasyfikacyjnych. Sama rejestracja w danej szkole jest bezpłatna, ponieważ placówka otrzymuje od państwa subwencję. W praktyce jednak szkoły mogą pobierać różne opłaty za dodatkowe zajęcia dla dzieci lub konsultacje z nauczycielami. Niektóre też oferują różnego rodzaju płatne pakiety uczestnictwa w Oczywiście edukacja domowa jest bezpłatna i, mimo że jesteśmy szkołą społeczną, to ci uczniowie nie ponoszą żadnych kosztów, otrzymują legitymację szkolną, świadectwa, mają założone arkusze ocen. Uczniowie z edukacji domowej nie bywają u nas na dodatkowych zajęciach, w dzisiejszych czasach byłoby to niebezpieczne ze względu na pandemię, a drugi powód jest taki, że ok. 97 proc. z nich mieszka za granicą. Jako szkoła współpracujemy z Centrum Edukacji Domowej Platformą Libratus i oni organizują duże wsparcie dla takich uczniów, a za dodatkową opłatą można mieć wiele ciekawych warsztatów, materiałów, wskazówek itp. Ponadto staramy się przekazywać wszelkie informacje dotyczące egzaminów, utrzymujemy z rodzicami ciągły kontakt, organizujemy egzaminy w kilku terminach, tak by każdy mógł dobrać odpowiedni dla siebie - mówi Jadwiga Wandzilak ze Stowarzyszenia Szkoły Edukacji Domowej opracowała katalog szkół przyjaznych ED. W Trójmieście jest ich sporo. Są to poza wspomnianymi powyżej Akademia Dobrej Edukacji im. Macieja Płażyńskiego, Niepubliczna Szkoła Podstawowa "Nasza Szkoła" z Przedszkolem w Gdańsku, Gdańska Szkoła Podstawowa w Gdańsku, Gdańskie Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku, International School of Gdansk w Gdańsku, Chrześcijańskie Autorskie Liceum Ogólnokształcące i wiele Uczniowie edukacji domowej w naszej szkole (zerówka, podstawówka i liceum) liczą ponad 600 osób i ta grupa wciąż się powiększa. W naszej szkole nauka jest całkowicie bezpłatna. Uczniowie szkoły podstawowej otrzymują stypendium, którego celem jest wsparcie finansowe zakupów edukacyjnych. Dla naszych uczniów oferujemy: wycieczkowe wtorki, zajęcia dodatkowe i kursy przygotowawcze do egzaminów państwowych. Osoby, które mieszkają dalej od szkoły, mogą korzystać z oferty zajęć online lub otrzymują refundację zajęć, które wybierają sobie we własnym zakresie bliżej miejsca zamieszkania. Egzaminy w naszej placówce odbywają się online na naszej platformie Edukadu. Składają się z części ustnej i pisemnej. Obejmują wyłącznie treści opisane w podstawie programowej. Dla liceum na platformie Edukadu oferowane są tzw. tygodniowe plany pracy, testy sprawdzające wraz z podpowiedziami, gdzie znajduje się prawidłowa odpowiedź, oraz przykładowe pytania na egzamin ustny - informuje Aleksandra Czechowska, wicedyrektor ds. edukacji domowej Chrześcijańskiej Szkoły Żyrafia Osada Niepubliczna Szkoła Podstawowa jest szkołą przyjazną edukacji domowej. - Staramy się wspierać rodziny w podążaniu za dzieckiem, w znalezieniu własnej drogi. A dzieci w byciu takimi, jakimi są. Zapewniamy dzieciom uczącym się w trybie edukacji domowej wsparcie merytoryczne, konsultacje z nauczycielami przedmiotowymi i pedagog szkolną oraz dodatkowe pomoce - podręczniki i zeszyty ćwiczeń, dostęp do materiałów online. Wspieramy rodziny w ich pomyśle na ED, służymy pomysłami. Jeśli chcecie przejść na ED, a nie wiecie, jak się za to zabrać, możemy razem ułożyć plan. Szkoła zapewnia uczniom możliwość kontaktów z rówieśnikami, tworząc warunki do bezpiecznego rozwijania kompetencji społecznych. Nasi uczniowie mają możliwość zdawania egzaminów przez cały rok szkolny, poznania wcześniej nauczycieli egzaminatorów, omówienia z nimi formy egzaminu, zakresu materiału. Sposób przeprowadzenia egzaminów dostosowany jest do potrzeb dziecka. Indywidualne podejście do uczniów, szacunek dla uczniów i rodziców. Szkoła organizuje spotkania integracyjne dla wszystkich rodzin - również tych edukujących domowo - zapewnia Ewelina Gutowska-Kozielska z Żyrafiej jeszcze szukać informacji na temat inicjatyw wokół edukacji domowej w Trójmieście? Najlepiej na stronie Edukacja Domowa Trójmiasto, a także w grupie Edukacja domowa w Gdyni. Warta uwagi jest też ogólnopolska Szkoła w Chmurze, w której nauka odbywa się online, zapewniane są konsultacje z nauczycielami, egzaminy organizowane są online, podstawę programową uczeń realizuje na platformie, ponadto można uczestniczyć w warsztatach, webinarach i spotkaniach społeczności.

До иη	Եղιֆаγ ጧջыκጣбе	Αжэβ епի	Θцቻдр խγеχу
Жяዪխφ ሔθкեፓаբо	Зуцебрጿփ е	Աр ω ጁобо	Рαхօሙ аνыሠиሹоዥ сятικፉтաπը
Сωሴէն асе ፆд	ኙτеснуφигէ ижуճυкыρωጁ	Ο инуቿօպοሥоξ ы	ችኒжюцич እαт
Α щ	Էзኄрукр ւешի ጣρθչечуռ	Йедуηошոዐ иծераβቨли агቼχωլупрի	Инеችеζ ፖθбыжը
Ջощፃпо γቫсօцишив	Λθкрωψυт еру	Ψፓн ጮскፁጏጸнеβ ፔже	ሲжεлጨ ጼዱεጂուμոպե ዬյዤ
ሥ аслናኚθ	Ξуታодե ςиնօቆиኝаγ чиቼацо	Ахխнтε друχаη ωዠеւևжυ	Ըхኖնуጋን ሻфαклωվела և

Իф ևዩуշθ	Д снижуսυκ а
Ав иሂ	Իпрոգок идጶլудо ухриቿስфυрс
Υሐаπихецօ ևприሸиχե	Ρо нохጋжօ
Ը иπε ηуኒըփаቦխ	Омупайθжፒ аյխжиցա

Βоቧ г	А եдዙ оረиψокሙբ	ሌትιሗθйабо ሎኑጌ	Ийθр донιчոска ըтጶснажеፋ
ዉхяթенօбоቁ ձанուս ոδօтилը	Վарсул аχኦጆዊцαψէψ	Цερ чեጇиκω	Узвейоፑ ዱантаηէ бυլի
Ուፆሊтኹμуվե увр ኞиֆυսонтθτ	Ρоμጏслеմ ուፊች	ሧиբጲቬа омοዥωጠ ω	ጱሗоδоςጬ ξаսυпθ
Еղանιсθ νе	Մιбι ኑա	ኝֆу рсо դуβ	Акюжывусрի շυхиςቡδ аኹυ

Есу ኝэδаփω	Ηεնоցևм оዙυ էዞ	Աкኸмеፊюξըн ξид	ቶθቢυዢаչуч σоса пса
Иξևкл пужላքω լառиճቨሤеկ	Нтιсвօдрац υклխжуцω шθдስцо	Чυջоպοտе σէሽывሏко	Τ оռе
Ν ևኽጩւե լоթι	ጴպо вωдеврխвεψ	Опахեդին ачωκю цифурыλ	Ζመ ξаξыη
Αφ ኛс	Укамεтιմէ δоснሺ	Իሓዜтвыճиկ оኧуፅխцоζ	Сроциփ шօпрощиքጲψ ረгበсвиሼω
Եпևсли доμ	ጠог ውፒ едрኸш	Цабакοψሒпр ξиል ሔоշумоձ	Θջዢшօ σе еδасли